حيوانى كه پليدى انسان خورد . ج : جلالات .
جلالة
(
joll lat
) ص . ع . مؤنث جلال زن بزرگ و بزرگقدر .
جلاله
(
jall le
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر حيوانى كه پليدى انسان خورد .
جلالى
(
jal li
) ص . پ . منسوب به جلال الدين ملكشاه سلجوقى . و تاريخ جلالى كه تاريخ ملكشاهى نيز گويند تاريخى است كه بعهد اين پادشاه وضع شده .
جلالية
(
jal leyyat
) ا . ع . پيروان سيد جلال بخارائى . و نوعى از كبوتر . و طايفهءاى كه پرستش افعال ذميمه را مىكنند .
جلام
(
jel m
) ع . ج . جلم (
jalam
) .
جلام
(
joll m
) ا . ع . موهاى ستردهء تكتك .
جلامة
(
jol mat
) ا . ع . پشم فريز و آنچه از خشاوه بيرون آيد .
جلامد
(
jal med
) ع . ج . جلمد .
جلامق
(
jal meq
) ع . ج . جلمق .
جلاميد
(
jal mid
) ع . ج . جلمود . و القى عليه جلاميده اى ثقله . و ذات الجلاميد ا خ : نام موضعى .
جلانك
(
jal nak
) ا . پ . نوعى از بازى كه كوزه گردانك نيز گويند . و گوى گردانك كه خنفساء باشد .
جلانگر
(
jel n - gar
) ا . پ . قفلساز و چلانگر .
جلاوزة
(
jal vazat
) ع . ج . جلواز .
جلاه
(
jel h
) ع . ج . جلهة .
جلاهض
(
jol hez
) ا . ع . گران سست .
جلاهق
(
jol heq
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - كمان گروهه و بافنده . و حائك و كلافهء ريسمان .
جلائب
(
jal eb
) ع . ج . جليبة . و ج .
جليب .
جلائز
(
jal ez
) ع . ج . جلازة .
جلائف
(
jal ef
) ع . ج . جليفة .
جلائل
(
jal el
) ع . ج . جليل . و ج جليلة .
جلائل
(
jal el
) ا . پ . - مأخوذ از تازى چيزهاى بزرگ . و جلائل امور : معظم امور و كارهاى بزرگ .
جلب
(
jalb
) م . ع . جلبه جلبا و جلبا ( از باب نصر و ضرب ) : كشيد آن را از جائى بجاى ديگر . و جلبوا : غوغا كردند و آوازها نمودند . المثل جلبت جلبة ثم اقلعت اى صاحت السحابة صيحة ثم امسكت يضرب للجبان يتوعد ثم يسكت . و جلب لاهله :
كسب كرد براى اهل خود و حيله نمود . و جلب الفرس : زجر كرد اسب را . و جلب الدم : خشك شد خون . و جلب على فرسه : بانگ زد اسب را وقت دوانيدن تا در گذرد . و جلب الجرح : به شه جراحت . و نيز جلب : وعدهء شر كردن . و فراهم آوردن جماعت را . و گناه كردن .
جلب
(
jalb
) ا . ع جنايت .
جلب
(
jalb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اخذ و جذب و كشش . و جلب كردن :
فرا پيش كشيدن .
جلب
(
jelb
) و (
jolb
) ا . ع . پالان با ساز و پوشش پالان و يا چوب پالان بىتنگ و ساز .
جلب
(
jolb
) ا . ع . سياهى شب . و ا خ .
نام موضعى .
جلب
(
jolb
) و (
jelb
) ا . ع . ابر بىآب و يا ابرى كه بكوه ماند .
جلب
(
jalab
) ا . ع . آنچه از شهر به شهر برند براى فروختن مانند اسب و جز آن . ج :
اجلاب . و غوغا و آوازها . و نيز جلب و اجلاب :
كسانى كه ستور را از شهرى بشهرى كشانند براى فروختن .
جلب
(
jalab
) م . ع . جلب جلبا ( از باب سمع ) : فراهم آمد . و نيز جلب در حديث لا جلب و لا جنب : فرود آمدن ساعى از جاى دور و امر كردن خداوند ماشيه را تا ماشيهء خود را كشيده بياورد در جائى كه فرود آمده است و يا دور رفتن خداوند ماشيه از جاى خود و ساعى را تكليف دادن تا نزد او رود . و الجلب ان يتبع الرجل فرسه فيركض خلفه و يزجره و يجلب عليه اوان يرسل فى الحلبة فيجتمع له جماعة تصيح به ليرد عن وجهه و قيل لا جلب و لا جنب فسربان رب الماشية لا يكلف جلبها الى البلد لياخذ الساعى منها الزكوة بل يؤخذ زكوتها عند المياه و قوله و لا جنب اى اذا كانت الماشية فى الافنية تترك فيها و لا تخرج الى المرعى ليخرج الساعى لاخذ الزكوة لما فيه من المشقة فامر بالرفق من الجانبين . و جلب جلبا و جلبا . مر . جلب .
جلب
(
jalab
) ا . پ . زن فاحشه و نابكار .
و چيز قلب و شور و غوغا و فرياد .
جلب
(
jollab
) ع . ج . جالب .
جلباء
(
jolab '
) ع . ج . جليب .
جلباب
(
jellb b
) و (
jelebb b
) ا .
ع . پيراهن و چادر زنان و معجر و يا چادرى كه زنان لباس خود را بدان از بالا پوشند .
و دانهء خلر . ج : جلابيب . و ملك و حكومت يق انتزعوا جلبابه اذا انتزعوا ملكه .
جلبار
(
jolobb r
) ا . ع . غلاف شمشير در نيام كرده . و تيزى شمشير .
جلباب شنگرف
(
jolb be - cangarf
) ا . پ . لاله و گلهاى سرخ .
جلبان
(
jolb n
) ا . پ . غلهاى شبيه به كرسنه .
جلبان
(
jolb n
) و (
jollab n
) ا .
ع . خلر .