جفل
(
jafl
) ص . ع . قوم جفل : گروه شتابان در فرار .
جفل
(
jafl
) ا . ع . مورچهء سياه و كشتى .
ج : جفول . و شتر مرغى كه از هر چيز برمد .
و ابر آب ريخته .
جفل
(
jefl
) و (
jafl
) ا . ع . سرگين فيل .
ج : اجفال .
جفل
(
jofl
) ع . ج . جفول .
جفلة
(
jaflat
) ا . ع . درخت بسيار بزرگ .
جفلة
(
joflat
) ا . ع . پارهء پشم .
جفلق
(
jaflaq
) ص . ع . عجوز جفلق :
پيره زن بسيار گوشت .
جفلقة
(
jaflaqat
) ا . ع . الجفلقة فى الكلام و المشى : بريا سخن گفتن و بريا رفتن .
جفلى
(
jafal
) ا . ع . مهمانى عام يق دعى فلان فى الجفلى لا فى النقرى :
بمهمانى عام خوانده شد فلان نه بمهمانى خاص .
جفن
(
jafn
) ا . ع . پلك چشم . ج :
اجفن و اجفان و جفون . و بيخ انگور و شاخه هاى آن و نوعى از انگور . و درختى خوش بوى .
و ا خ : نام موضعى بطائف .
جفن
(
jafn
) م . ع . جفن نفسه جفنا ( از باب نصر ) : بازداشت خود را از پليديها .
و جفن الناقة : كشت ناقه را و خورانيد گوشت آن را در كاسه .
جفن
(
jafn
) و (
jefn
) ا . ع . نيام شمشير .
ج : اجفان و اجفن و جفون .
جفنات
(
jafan t
) ا . ع . ج . جفنة .
جفنة
(
jafnat
) ا . ع . مرد سخى . و چاه كوچك .
و كاسهء بزرگ . ج : جفان و جفنات . و ا خ .
قبيلهاى بيمن . و هو جفنة للناس يعنى او سخى و بسيار طعام خورانندهء مردم است .
جفنگ
(
jafang
) ص . پ . بيهوده و بىمعنى و لغو و باطل و ناچيز .
جفنگى
(
jafangi
) ا . پ . بيهودگى و بطلان .
جفنى
(
jafni
) ص . پ . منسوب به جفن تازى يعنى پلكى .
جفو
(
jafv
) م . ع . جفا جفوا و جفاء .
مر . جفاء .
جفوة
(
jafvat
) و (
jefvat
) ا . ع . بدى و ستم يقال فيه جفوة و فيه جفوة ( بفتح و كسر هر دو ) اى جفاء و ان كان مجفوا قيل به جفوة بالفتح لا غير .
جفور
(
jofur
) م . ع . جفر الفحل جفورا و جفرا ( از باب نصر ) : بازماند آن فحل از گشنى بجهة بسيارى ضراب . و يقال فى الكيش زبض و لا يقال جفر و نيز جفر و جفور : چهار ماهه شدن بزغاله و از شير بازماندن و فراخ شدن تهيگاه وى . و جفر جنباه : فراخ گرديد هر دو پهلوى او .
و جفر من المرض : به شد از بيمارى .
جفوف
(
jofuf
) م . ع . جف الثوب جفوفا و جفافا . مر . جفاف .
جفول
(
jaful
) ص . ع . امراة جفول : زن كلانسال . و ريح جفول :
باد كه ابر را ببرد . ج : جفل . و جماعة جفول اى عظيمة .
جفول
(
joful
) م . ع . جفل الشعر جفولا ( از باب ضرب ) : پراكنده شد مويها و ژوليده گرديد . و جفل الظليم ( از باب نصر و ضرب ) : شتافت و رفت آن شتر مرغ .
جفول
(
joful
) ا خ . ع . نام موضعى .
و ج . جفل .
جفون
(
jofun
) ع . ج . جفن . و ج .
جفن و جفن .
جفى
(
jafy
) م . ع . جفاه جفيا ( از باب ضرب ) : بر زمين انداخت آن را .
جفية
(
jefyat
) ا . ع . جفوة و بدى و ستم .
جفير
(
jafir
) ا . ع . تيردان چرمين كه در آن چوب نباشد و يا تيردان چوبين بىچرم .
و ا خ . موضعى بناحيهء ضرية .
جفيس
(
jafis
) ا . ع . ناكس و لئيم .
جفيظ
(
jafiz
) ا . ع . كشتهء آماسيده .
جفيف
(
jafif
) ا . ع . علف خشك .
جفيل
(
jafil
) ا . ع . پشم بسيار . و هر چه به بسيارى وصف كنند او را . و آنچه بريده شود از زراعت وقت كلانى .
جق
(
jaqq
) م . ع . جق الطائر جقا ( از باب نصر ) : پيخال انداخت آن پرنده .
جقة
(
jeqqat
) ا . ع . ناقهء كهن سال .
جق جق
(
jaq - jaq
) ا . پ . شور و غوغا و فرياد مرغ زخمى .
جقه
(
jeqqe
) ا . پ . جيقه .
جك
(
jak
) ا . پ . جنبانيدن ماست و جغرات در مشك و يا سبو تا مسكهء آن از دوغ جدا گردد . و برات و چك . و شب پانزدهم شعبان كه شب برات باشد .
جكاد
(
jak d
) ا . پ . قلهء كوه .
جكاشه
(
jak ce
) ا . پ . خار پشت بزرگ تير انداز .
جكاك
(
jak k
) ا . پ . انگور زبون و ضايع .
جكجكة
(
jakjakat
) ا . ع . آواز كه از افتادن آهن بر آهن برآيد .
جكر
(
jakar
) ا . پ . خاك و باد شديد با باران .
جكر
(
jakar
) م . ع . جكر جكرا ( از باب سمع ) : حاجتمند گرديد .
جكرة
(
jakrat
) ا . ع . حاجت .
جكيرة
(
jokayrat
) ا . ع . مصغر جكرة حاجت كوچك .
جگاد
(
jag d
) ا . پ . نام مرغى . و قلهء كوه .
جگاره
(
jag re
) ا . پ . رأى و تدبير