جبا . مر . جباوة .
جبا
(
jeb
) ا . ع . آب گرد آوردهء در حوض جهة شتران . و مال فراهم آورده .
جبا
(
jeb
) ا . پ . باج و خراج . و جبا كردن : تقديم كردن پياله و يا جام بلورين به ديگرى از روى دوستى و ظرافت .
جبا
(
job
) ا . پ . روز شنبه .
جباء
(
jabb '
) ص . ع . مؤنث اجب يق ناقة جباء : ماده شتر كوهان بريده و يا ريش شدهء از پالان .
جباء
(
jabb '
) ا . ع . زن پست سرين و زن پست سينه و پست پستان و زن باريك ران .
و سر شاخ گاو .
جباء
(
jobb '
) ا . ع . بددل . و نوعى از تير . وزن كريه منظر . و ا خ : نام روستائى بخوزستان و نام چند ده .
جباءة
(
jobb at
) ا . ع . بددل . و نوعى از تير . وزن كريه منظر .
جباب
(
jab b
) ا . ع . قحط سخت .
جباب
(
jeb b
) م . ع . جب جبا و جبابا مر . جب .
جباب
(
jeb b
) ا . ع . ج . جب . و ج .
جبة .
جباب
(
job b
) ا . ع . قحط . و باطل . و رايگان . و كفك شير شتر كه بمسكه ماند .
جباب
(
jabb b
) ا . ع . جبهساز و جبه فروش . و ا خ . لقب حافظ احمد محدث .
جبابات
(
job b t
) ا خ . ع . موضعى نزديك ذى قار .
جبابت
(
jeb bat
) ا . پ . باج و خراج .
جبابرة
(
jab berat
) ع . ج . جبار .
جبابى
(
jeb biy
) ا . ع . جبه فروش .
و ا خ . احمد بن عبد اللّه محدث زيرا كه جبه مىفروخت .
جبابير
(
jab bir
) ع . ج . جبارة (
jabb rat
) .
جبابين
(
jab bin
) ع . ج . جبان (
jabb n
) .
جبأة
(
jab'at
) ا . ع . كندهء كفشدوزى .
و سر استخوانهاى پهلوى شتر بسوى ناف و پستان .
جبأة
(
jab ? at
) و (
jeb'at
) ع . ج . جبء .
جباجب
(
jab jeb
) ا . ع . كوههاى مكه شرفها اللّه تعالى و يا بازارهاى آن . و يا مسلخى در منى كه در آن شكنبههاى اضاحى اندازند .
و ناقههاى ستبر فربه . و ج . جبجبة .
جباجب
(
jab jeb
) ص . ع . ماء جباجب : آب بسيار .
جباخانه
(
jab - x ne
) ا . پ . جبه خانه .
جباذ
(
jab z
) ا . ع . مرگ و نيت كشندهء بسوى چيزى .
جبار
(
jab r
) ا . ع . صحن صحرا . و ا خ .
موضعى در ارص غطفان .
جبار
(
jeb r
) ع . ج . جبارة .
جبار
(
job r
) ا ع . باطل و رايگان يق ذهب دمه جبارا . و قتلى كه در آن قصاص نباشد . و توجبه . و تباه و هلاك . و برى و پاك از چيزى يق انا منه خلاوة و جبار . و ا خ :
نام آبى .
جبار
(
job r
) و (
jeb r
) ا . ع . نام قديم روز شنبه .
جبار
(
jabb r
) ا . ع . خداوند عالم جل شأنه لانه جبر الخلق على امره من امره و نهيه اولانه جبر مفاقرهم و كفاهم او لعلوه مأخوذ من جبار النخل . و پادشاه . و سركش . و نام برج جوزا . و سخت دل و بىرحم . و كشندهء ناحق بخشم . و مرد بلند بالاى قوى . و متكبرى كه غير را بر خود حقى ننهد و درين دو معنى اخير ج : جبابرة و جبارون . و چند نفر صحابى .
و باب جبار ا خ : دهى به بحرين .
جبار
(
jabb r
) و (
jobb r
) ا . ع .
خرما بن دراز كه دست بدان نرسد .
جبارة
(
jeb rat
) ا . ع . يارق و چوبهائى كه بدان استخوان شكسته را بندند . ج :
جبائر .
جبارة
(
jeb rat
) م . ع . جبر الفقير جبرا و جبورا و جبارة ( از باب نصر ) :
نيكو كرد حال درويش را و يا توانگر گردانيد او را پس از درويشى . و جبر العظم : اصلاح كرد آن استخوان شكسته را . و جبره على الامر : به ستم بر كارى داشت او را .
مر . جبر .
جبارة
(
jabb rat
) ص . ع . ناقة جبارة : ماده شتر فربه . ج : جبابير .
جبارون
(
jabb runa
) ع . ج . جبار .
جبارى
(
jabb ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظلم و اقتدار و تسلط و حكومت مستقل .
جباش
(
jabb c
) ا . ع . تراشندهء موى و از اعلام است .
جباع
(
jobb '
) ا و ص . ع . مرد و يا زن كوتاه بالا . و تير كوچك كه بدان طفلان تير اندازى كنند . و زن زشت رفتار و بدلباس كه نه صغير باشد و نه كبير .
جباعة
(
jabb at
) ا . ع . دبر .
جباعة
(
jobb at
) ص . ع . زن كوتاه و زن زشت رفتار و زشت لباس كه نه صغير باشد و نه كبير .
جبال
(
jeb l
) ا . ع . تن و بدن . و ج .
جبل .
جبال
(
jeb l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوهها . و جبال و تلال : كوهها و تپهها .
و جبال شاهقه : كوههاى بلند .
جبان
(
jab n
) ا و ص . ع . بددل و ترسو ( يستوى فيه المذكر و المؤنث ) . و ا خ :
نام دهى بخوارزم . و فلان جبان الكلب يعنى در نهايت سخا و كرم است فلان .