جانى
(
j ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گناهگار و مذنب .
جانى
(
j ni
) ص پ . منسوب به جان و حيوانى و قلبى . و برادر جانى :
برادر عزيز .
جانى
(
j ni
) ا . ع . گناهگار و چينندهء ميوه . ج : جناة و جناء و اجناء .
جانى خانى
(
j ni - x ni
) ص . پ . منسوب بجانى خان اوزبك .
جانى خانى
(
j ni - x ni
) ا . پ . پارچهء خشن و كلفتى كه از موى بز و جز آن سازند .
جانى دشمن
(
j ni - docman
) ص پ .
دشمن و بدخواه جان .
جأو
(
ja'v
) م . ع . جأى الفرس :
( از باب فتح ) : اجوى گرديد اسب . و جأى الثوب : دوخت جامه را و اصلاح آن كرد .
و جأى الغنم : نگهبانى كرد گوسپندان را .
و نيز جأو : پوشيدن و پنهان كردن و باز داشتن .
و سودن و پيوند كردن جامه و گزيدن يق جأى عليه اى عضه . و احمق لا يجاى مرغه :
احمقى كه آب دهان نتواند باز داشت . و سقاء لا يجأى شيئا اى لا يمسك .
جاوء
(
j v '
) ا . پ . بلغت اهالى تركستان نهر و رود . و پول كاغذى و چاو .
جأوا
(
ja'v '
) ص . ع . مؤنث اجوى يعنى ماديان سرخى كه رنگ آن بسياهى زند . و كتيبة جأواء : سياهى كه از بسيارى آهن سياه نمايد .
جاوادانه
(
j v d ne
) م ف . پ .
جاودانه .
جاوان
(
j v n
) ا خ . ع . قبيلهاى در كردستان .
جاوانيدن
(
jev nidan
) ف ل . م . پ .
صدا كردن پرندگان و سگاليدن آنها در وقت ترس . و دائمى بودن . و تف انداختن .
جاود
(
j ved
) ص و م ف . پ . جاويد .
جاودان
(
j ved n
) ص و م ف . پ . ازلى و ابدى و سرمدى و هميشه و دائم و پيوسته و دائما و ابدا و لا يزال .
جاودان
(
j ved n
) ا . پ . جهان ديگر و عالم ارواح .
جاودان خرد
(
j ved n - xerad
) ا .
پ . كتاب هوشنگ در حكمت عملى .
جاودان سراى
(
j ved n - sar y
) ا . پ . بهشت .
جاودانه
(
j ved ne
) ص و م ف . پ .
دائم و پيوسته . هميشه و ابدى و ابدا و دائما .
جاودانى
(
j ved ni
) ص و م ف . پ .
جاودان .
جاور
(
j var
) ا . پ . حال و حالت و چگونگى و تغيير . و جاور كردن : تغيير كردن . و چه جاور داردى يعنى چه حال دارى و چگونه هستى .
جاورد
(
j vard
) ا . پ . ثغام و خار سپيد .
جاورس
(
j vars
) ا . پ . نوعى از غله كه گاورس نيز گويند .
جاور گرد
(
j var - gard
) ص . پ .
متغير و تغيير از حالتى به حالت ديگر .
جاوزد
(
j vazd
) ا . پ . جاورد و ثغام و خار سپيد .
جاوشير
(
j vcir
) ا . پ . گياهى از طايفهء چترى كه صمغ سقزى آن مشابه انغوزه است .
جاوله
(
j vle
) ا . پ . گل سرخ و گلستان گل سرخ .
جاووش
(
j vuc
) و جاويش (
j vic
) ا . پ . چاوش .
جاوه
(
j ve
) ا . پ . اندرون دهان . و جانورى گزنده و بسيار كوچك .
جاوه
(
j ve
) ا خ . پ . جزيرهء بزرگى در بحر الجزاير سوند كه داراى 000 ، 000 ، 40 نفر جمعيت است و پايتخت آن شهر بتاويه و مهاجرين هولاند در آنجا بسياراند و داراى چند كوه آتش فشان مىباشد و قهوه و ادويهء بسيارى از آنجا بخارج حمل مىشود و اين جزيره اكنون جزو مستملكات دولت هولاند است .
جاويد
(
j vid
) ص و م ف . پ . دائم و هميشه و پيوسته و پاينده و سرمد و هميشگى و ابدى . و عالم جاويد : عالم آخرت .
جاويدان
(
j vid n
) ص . ا . م ف . پ .
جاودان .
جاويدان خرد
(
j vid n - xerad
) ا .
پ . جاودان خرد .
جاويدانه
(
j vid ne
) م ف . ص . پ .
جاودانه .
جاودانى
(
j vid ni
) ص و م ف . پ .
جاودانى .
جاويد طراز
(
j vid - ter z
) ص . پ .
هميشه آراسته .
جاويدن
(
j vidan
) ف ل . م . پ . فرياد كردن مرغان . و تف انداختن . و مضغ كردن .
جاويزن
(
j vizan
) ا . پ . رملى كه در مرارهء گاو بهم مىرسد .
جاه
(
j h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مكان و منزلت و جايگاه و مرتبه و درجه و مقام و لياقت و عظمت و بزرگوارى و جلال و آبرو و حرمت و طالع و بخت و اقبال و فيروزى . و دنيا .
و ذى جاه يعنى داراى عظمت و بزرگوارى .
و عالى جاه يعنى داراى مرتبهء بلند .
جاهب
(
j heb
) ا . ع . اتاه جاهبا و جاهيا : آمد او را علانية .
جاهة
(
j hat
) ا . ع . بزرگى و منزلت .
جاه جاه
(
j he - j he
) و (
j hen
(
j hen
) ا . ع . كلمهاى كه بدان شتران نر را زجر كنند مانند جوه جوه .