جبان
(
jabb n
) ا . ع . پنير فروش . و گورستان . و صحرا و عيدگاه در صحرا و مرغزار و زمين هموار بلند . ج : جبابين .
جبان
(
jabb n
) ص . ع . مرد بسيار بددل .
جبانات
(
jab n t
) ع . ج . جبانة .
جبانة
(
jab nat
) ص . ع . زن بددل .
ج : جبانات .
جبانة
(
jab nat
) م . ع . جبن الرجل جبانة و جبنا و جبنا ( از باب كرم و نصر ) : بددل گرديد آن مرد .
جبانة
(
jabb nat
) ا . ع . گورستان و صحرا و عيدگاه در صحرا و مرغزار و زمين هموار بلند . و ا خ : نام موضعى در مدينه .
جبانية
(
jabaniyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بددلى و ترس .
جباوة
(
jeb vat
) م . ع . جبى الخراج جبوة و جبى و جباية و جباوة ( از باب فتح و ضرب ) : فراهم آورد باج را .
و كذلك جبى القوم و من القوم . و جبى الماء فى الحوض جبى و جبى و جبى و جبوة و جباوة : گرد آورد آب را در حوض .
جباوة
(
jeb vat
) ا . ع . آب فراهم آوردهء در حوض جهة شتران . و پول ماليات .
جباه
(
jeb h
) ع . ج . جبهة .
جبأى
(
jab '
) ص ع . امراة جبأى :
زن استاده پستان .
جبايا
(
jab y
) ا . ع . گوها كه در آن شاخههاى انگور كارند .
جباية
(
jab yat
) ا . ع . پول ماليات و جباوة .
جباية
(
jeb yat
) م . ع . جبى الخراج جباوة و جباية . مر . جباوة ( واوية يائية ) .
جبائر
(
jab er
) ع . ج . جبارة .
جبب
(
jabab
) ا . ع . زانوى ستور و اسم است تجبيب را .
جبب
(
jabab
) م . ع . بريدن كوهان شتر و ريش كردن پالان كوهان را و كلان نشدن آن ( و الفعل من سمع ) .
جبب
(
jobab
) ع . ج . جبة .
جب باج
(
jab - b j
) ا . پ . جامهاى كه پادشاهان در روز نوروز پوشند .
جببة
(
jebabat
) ع . ج . جب .
جبة
(
jebat
) م . ع . وجب وجوبا و وجوبا و جبة . مر . وجوب .
جبة
(
jobbat
) ا . ع . نوعى از پيراهن ج : جبب و جباب . و استخوان ابرو . و زره .
و حشوسم و يا سر آن و بند زانو . و پيوند سر دست .
و كعب سنان كه سر نيزه در وى رود . و ميانهء خانه . و سپيدى دست و پاى ستور كه از زانو در گذشته باشد . و ا خ . دهى بنهروان و دهى از اعمال بغداد و دهى نزديك بعقوبا و موضعى بمصر و موضعى ميان بعلبك و دمشق و دهى بطرابلس شام كه عبد اللّه جبى بن ابو الحسن از آنجاست و آبى در ريگ عالج .
جبت
(
jebt
) ا . ع . بت . و كاهن . و فالگوى و جادو و جادوئى . و آنكه در او خير نباشد . و هر چيز غير بارىتعالى كه آن را پرستش نمايند . ج : جوابيت .
جبتل
(
jabtal
) ا خ . ع . موضعى به يمن از ديار نهد .
جبج
(
jabj
) م . ع . فربه شدن بعد ضعف و لاغرى ( و الفعل من نصر ) .
جبجاب
(
jabj b
) ص . ع . ماء جبجاب : آب بسيار .
جبجب
(
jabjab
) ا . ع . زمين هموار .
جبجب
(
jobjob
) ا . ع . آبى نزديك مدينه .
جبجبة
(
jabjabat
) ا . ع . سنگ بزرگ كه بر سر چاه باشد . و شكنبه و يا پوست پهلوى شتر كه از گوشت قيمه و رغن گوسپند و مانند آن پر سازند .
و چيزى از پوست و جز آن كه بر آن شتر را آب و دانهء حنظلتر دهند . و بقيع الجبجبة ا خ : موضعى در مدينه و بقيع الخبخبة ( بدوخاى معجمه ) و بقيع الخبجبة ( بتقديم خاء معجمه بر جيم ) نيز گويند .
جبجبة
(
jabjabat
) م . ع . جبجب جبجبة : سياحت كرد در زمين .
جبجبة
(
jobjobat
) و (
jabjabat
) ا . ع . زنبيل چرمين . و بلغت يمن طبل . ج : جباجب .
جبجبى
(
jobjobiy
) ا . ع . فروشندهء روده .
جبجبية
(
jobjobeyyat
) ا . ع . غذائى كه از شكنبه و روده ترتيب مىدهند .
جبح
(
jabh
) م . ع . جبح القوم بكعابهم جبحا ( از باب فتح ) : انداختند آن قوم كعبتين را تا ببينند كدام يك مىبرند .
و جبحوابها : ميل كردند به آن .
جبح
(
jabh
) و (
jebh
) و (
jobh
) ا . ع . خانهء زنبور كه در وى شهد نهد . ج :
اجبح و اجباح .
جبخ
(
jabx
) م . ع . گردانيدن كعبتين در دست بوقت قمار ( و الفعل من نصر ) .
جبذ
(
jabz
) و جبذة (
jabzat
) م .
ع . جبذه جبذا و جبذة ( از باب ضرب ) :
كشيد آن را و جذب كرد ( مقلوب من جذب ) .
جبذة
(
jabazat
) ا . ع . پيه درخت خرما كه در آن خشونت باشد .
جبر
(
jabr
) ا . ع . درستى خلاف كسر .
و مالك و بنده و قهر . و منه لا جبر و لا تفويض . و مرد دلاور . و كودك . و چوبها كه بر استخوان شكسته بندند و از اعلام است .
جبر
(
jabr
) م . ع . جبر العظم جبرا و جبورا و جبارة ( از باب نصر ) : اصلاح