جابلقا
(
j bolq
) ا . پ . مشرق . و ا خ :
نام شهرى در مشرق بدون سكنه . و نام شهرى در عالم مثال .
جابلوس
(
j blus
) ا و ص . پ . فريبنده و سالوس و چاپلوس .
جابلوسى
(
j blusi
) ا . پ . فريبندگى و سالوسى و چاپلوسى .
جابليق
(
j beliq
) ا . پ . معبر و تعبير كنندهء خواب .
جابور
(
j bur
) ا خ . پ . نام قريهاى در ترشيز خراسان .
جابه
(
j beh
) ا . ع . روباروى آيندهء از پرنده و يا وحشى و آن را منحوس دارند .
جابى
(
j bi
) و جابئ (
j bi '
) ا .
ع . ملخ .
جابى
(
j bi
) ص . ع . جمعكنندهء خراج و زكات .
جابية
(
j beyat
) ا . ع . حوض كلان و جاى گرد آمدن آب . ج : جوابى . و جماعت و ا خ : دهى بدمشق . و باب الجابية ا خ :
از بابهاى دمشق .
جابيدن
(
j bidan
) ف ل . پ . سست شدن و هولناك گشتن و ترسيدن . و ناراضى بودن .
و آزرده شدن . و پشيمان شدن و افسوس خوردن .
و شكسته شدن .
جاپلق
(
j palaq
) ا خ . پ . يكى از بلوك بروجرد . و دهى از بلوك فشاويهء رى . و دهى در تربت حيدريهء خراسان .
جاپور
(
j pur
) و جاپوز (
j puz
) ا خ . پ . نام شهرى در تركستان .
جات
(
j t
) ا خ . پ . طايفهاى از هندوها .
جاتاغ
(
j t q
) ا . پ . كماچه و كليچهء خيمه يعنى تختهء گرد سوراخدارى كه بر سر ستون خيمه گذارند .
جاتن
(
j tan
) ا . پ . بلغت زند و پازند يكى از نامهاى بارى تعالى .
جاتونتن
(
j tunetan
) ف ل . پ .
به لغت زند و پازند آمدن .
جأث
(
ja's
) م . ع . جأث البعير جأثا ( از باب فتح ) : پربار رفت شتر . و جأث الرجل : نقل كرد مرد اخبار را . و جئث ( مجهولا ) : ترسيد .
جأث
(
jaas
) م . ع . گران شدن وقت برخاستن و يا وقت برداشتن چيز گران ( و الفعل من سمع ) .
جأث
(
ja ' s
) ص . ع . بدخو .
جاثليق
(
j saliq
) ا . پ . عابد و عالم ترسايان . و نيز جاثليق : مهتر ترسايان در بلاد اسلام كه زيردست بطريق است و بعد از جاثليق مطران و بعد از مطران اسقف و بعد از اسقف قسيس و بعد از آن شماس .
جاثم
(
j sem
) ص . ع . سينه بر زمين نهاده .
و بر زمين افتاده و هلاك شده . ج : جاثمون و جواثم . قوله تعالى
فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ . *
جاثمات
(
j sem t
) ع . ج . جاثمة .
جاثمه
(
j semat
) ص . ع . مؤنث جاثم .
ج : جواثم و جاثمات .
جاثمون
(
j semuna
) ع . ج . جاثم .
جاثوم
(
j sum
) ا . ع . خوابناك كه از جا نجنبد . و كابوس .
جاثى
(
j si
) ص . ع . به زانو نشسته .
و يا بر سر انگشتان پا ايستاده . ج : جثى (
josiy
) و جثى (
jesiy
) . و جاثى على ركبتيه : يكى از صور سمائى .
جاثبة
(
j seyat
) ا . ع . نام يكى از سور قرآن مجيد .
جأجاء
(
ja'j '
) ا . ع . هزيمت .
جأجأة
(
ja'jaat
) م . ع . جأجأ بالابل : خواند شتران را بسوى آب به لفظ « جئ جئ » .
جاجة
(
j jat
) ا . ع . مهرهء بىقيمت فرومايه .
جاجرم
(
j jarm
) ا خ . پ . شهرى در خراسان .
جاجرمينه
(
j jarmine
) ا . پ .
چشمهاى كه چون آفتاب بر مىآيد فرو مىرود و چون فرو رود برمىآيد .
جاجرود
(
j jrud
) ا خ . پ . رودى كه از رود بار رى برخاسته و بلوك ورامين را مشروب مىنمايد و شكارگاه معروف و مخصوص پادشاهان قاجار در كنار اين رودخانه بوده است .
جاجم
(
j jem
) ا . پ . جاجيم .
جاجئ
(
j aji '
) ع . ج . جؤجؤ .
جاجيم
(
j jim
) ا . پ . پلاس و فرشى كه از نمد الوان دوزند .
جاح
(
j h
) ا . ع . پرده . و نجد الجاح ا خ : موضعى به يمن .
جاحد
(
j hed
) ا . ع . منكر و انكاركنندهء با وجود دانستگى .
جاحر
(
j her
) ا . ع . پس ماندهاى كه رسيدن نتواند .
جاحر
(
j her
) و جاحرة (
j herat
) ص . ع . در سوراخ داخل شونده . ج : جواحر .
و عين جاحرة : چشم فرو رفته . نيز ج :
جواحر .
جاحظ
(
j hez
) ص . ع . مرد چشم برآمده و يا مرد چشم بزرگ . ج : جحظ (
johhaz
) و لقب ابو عثمان عمرو بن بحر از علماى معتزله و صاحب تصانيف .
جاحظتان
(
j hezat ne
) ا . ع . ( بصيغهء تثنيه ) دو حدقهء چشم .
جاحم
(
j hem
) ا . ع . خدرك آتش