تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1045

مساهمون:

ص١٠٤٥
و بىبار و خوش‌بوىتر از آس و از آن مسواك سازند و اين درخت در بثراء رويد .

ثومتين

(
savmatin
) ا . ع . نوعى از مرغ و بيد گياه .

ثومس

(
sumes
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - پودنهء كوهى و حاشا .

ثؤوب

(
soub
) ع . مر . ثؤب .

ثؤور

(
sour
) ع . مر . ثؤر .

ثؤورة

(
sourat
) ا . ع . ثؤرة و كينه .

ثوهد

(
savhad
) ا . ع . كودك فربه تمام خلقت مراهق .

ثوهدة

(
savhadat
) ا . ع . مؤنث ثوهد .

ثوى

(
sov
) ع . ج . ثوة .

ثوى

(
saviy
) ا . ع . مهمان‌سراى و مهمان . و بندى . ج : اثوياء . و مجاور يكى از حرمين شريفين .

ثوى

(
soviy
) م . ع . ثوى المكان و به و ثواء و ثويا . مر . ثواء .

ثويب

(
sovayb
) ا . ع . كار و شغل و از اعلام است .

ثويبة

(
sovaybat
) ا خ . ع . مولاة ابى لهب كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و حمزه و ابو سلمه را شير داده بود .

ثوية

(
saveyyat
) ا . ع . مكان و جاى وزن . و سنگ تودهء پست كه در صحرا سازند براى نشان . و آغل شتران و گوسپندان . و ا خ : موضعى در كوفه كه قبر ابو موسى الاشعرى و مغيرة بن شعبه در آنجا است .

ثويلة

(
savilat
) ا . ع . گرد آمد نگاه گياه و گروه مردم از خانه‌هاى متفرق .

ثوينا

(
sovayn
) ا . ع . آرد خشكى كه زير پرازده گسترند .

ثهات

(
soh t
) و ثهت (
sahat
) م . ع . ثهت ثهتا و ثهاتا ( از باب سمع ) : خواند و بسيار بانگ كرد .

ثهات

(
sahh t
) ص . ع . بسيار خواننده و بسيار بانگ‌كننده .

ثهت

(
sahet
) ص . ع . خوانده شده و بانگ كرده شده .

ثهثهة

(
sahsahat
) م . ع . ثهثة الثلج : بگداخت برف .

ثهل

(
sahal
) م . ع . منبسط شدن بر زمين ( و الفعل من سمع ) .

ثهلان

(
sahl n
) ا خ . ع . كوهى و مردى .

ثهلل

(
sahlala
) و (
sohlala
) و (
sohlola
) ا . ع . هر سه لغت ممنوع است شخص مجهول و يا اسم است مر باطل را يقال هو الضلال ابن ثهلل و كذلك ثهلل و ثهلل (
sohlola
) .

ثهلل

(
sahlal
) ا خ . ع . موضعى بر ساحل درياى كاظمه .

ثهمد

(
sahmad
) ا . ع . زن فربه بزرگ . و ا خ : نام موضعى .

ثهوت

(
sahut
) ص . ع . بسيار خواننده و بسيار بانگ‌كننده .

ثهود

(
sahvad
) ا . ع . كودك فربه تمام خلقت مراهق .

ثياب

(
si b
) ع . ج . ثوب .

ثيابى

(
siabiy
) ا . ع . جامه‌دار . و ا خ . لقب محمود بن عمر محدث بدان جهة كه در حمام جامه‌دارى مىكرد .

ثيار

(
si r
) ع . ج . ثور .

ثيب

(
sayb
) ا خ . ع . نام كوهى شرقى مدينهء طيبه .

ثيب

(
sayyeb
) ا . ع . مرد زن ديده و زن مرد ديده يستوى فيه المذكر و المؤنث . ج . ثيبون ( مذكر ) و ج : ثيبات ( مونث ) .

ثيبات

(
sayyeb t
) ج . ع . ثيب يعنى زنان مرد ديده .

ثيبان

(
sib n
) ا . ع . روستائى .

ثيبون

(
sayyebuna
) ع . ج . ثيب يعنى مردان زن ديده .

ثية

(
seyyat
) ا . ع . آغل گوسپندان .

ثيتل

(
saytal
) ا . ع . عنين و بز كوهى و بز كوهى كلان‌سال و بز كوهى نر . و نوعى از گاو داشتى . و مرد فربه كه در وى گمان خير دارند . و ا خ : نام كوهى .

ثيخ

(
sayx
) م . ع . ثاخت الاصبع : فرو رفت انگشت در چيزى نرم و آماسيده ا . الفعل من نصر و ضرب ) .

ثئد

(
saed
) ص . ع . مكان ثئد : مكان نمناك . و رجل ثئد : مرد سرمازده .

ثئدة

(
saedat
) ص . ع . فخذ ثئدة : ران تازه و پر گوشت .

ثير

(
sir
) ا . ع . پرده چشم .

ثيران

(
sir n
) ع . ج . ثور .

ثيرة

(
sirat
) و (
seyarat
) ع . ج . ثور .

ثيل

(
sil
) ع . ج . اثيل .

ثيل

(
sil
) و (
sayl
) ا . ع . غلاف نرهء شتر و نرهء آن .

ثيل

(
sil
) و (
sayyel
) ا . ع . بيد گياه و مرغ .

ثيلة

(
sayyelat
) ا . ع . آبى بقطن .

ثيموم

(
saymum
) ا . ع . گياهى .

ثين

(
sin
) ا . ع . مستخرج مرواريد از دريا و مثقب مرواريد .

ثيوبة

(
soyubat
) ا . ع . بيوكى .