تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1024

مساهمون:

ص١٠٢٤
و كرشمه .

تينا

(
tin
) ا . پ . بلغت زند و پازند گل و طين .

تيناء

(
tin '
) ا خ . ع . كوه سينا .

تيناب

(
tin b
) ا . پ . رؤيا و آنچه در خواب بينند .

تينان

(
tin n
) ا . ع . گرگ . و مشابهت .

تينة

(
tinat
) ا . ع . واحدتين يعنى يك دانه انجير . و دبر .

تينوس

(
tinus
) ا . پ . توده و انبار . و انبار غله و محصول خرمن شده .

تينه

(
tine
) ا . پ . آب دهن و تف . و تار عنكبوت .

تيو

(
tiv
) ا . پ . تاب و طاقت و توانائى . و بهادر و جنگجو . و دانا و عاقل و خردمند .

تيو

(
tiv
) پ . كلمهء تفسير بمعنى يعنى .

تيوا

(
tayv
) ا . پ . عشق‌بازى و ناز و كرشمه .

تيواز

(
tiv z
) ا . پ . سود و فايدهء نامشروع و ناحق .

تيواى

(
tiv y
) ا . پ . بىپروائى و تهور و بىتحاشىگرى در كارى .

تيور

(
tayur
) ا . پ . نام مرغى شبيه به طاووس ماده .

تيورك

(
tivrak
) ا . پ . رشك و حقد و حسد .

تيوس

(
toyus
) ع . ج . تيس (
tays
) .

تيوسول

(
tiusul
) ا . پ . شماتت و خوشحالى از بدبختى و مصيبت‌زدگى ديگران .

تيول

(
tiul
) ا . پ . تملك و تصرف ملك و عقار و زميندارى .

تيولات

(
tiyul t
) پ . ج . تيول .

تيوى

(
tayviy
) ص . ع . شعرى كه بتا تمام شده باشد .

تيه

(
tyah
) و (
tih
) ص . ع . زمينى كه مردم در آن گم شوند يق ارض تيه . و كذلك ارض تيه .

تيه

(
tyah
) و (
tih
) م . ع . تاه تيها و تيها و تيهانا ( از باب ضرب ) : گم‌راه گرديد و رفت بهرجاى سرگردان .

تيه

(
tayh
) م . ع . تاه الانسان فى المفازة تيها ( از باب ضرب ) : گم كرد انسان راه را در بيابان . و تاه قصره : بلند و مرتفع گرديد قصر آن . و تاه الرجل : لاف زد آن مرد و تكبر نمود . و نيز تيه : قصد كردن كارى كه مصادف با صواب نگردد .

تيه

(
tih
) ا . ع . بيابان . ج : اتياه . و ج ج : اتاييه . و لاف و بزرگ‌منشى و تكبر . و گمراهى .

تيهاء

(
tayh '
) ص . ع . ارض تيهاء : زمينى كه مردم در آن گم شوند .

تيهان

(
tayah n
) م . ع . تاه تيها و تيها و تيهانا . مر . تيه (
tayh
) و (
tih
) .

تيهان

(
tayh n
) و (
tayyah n
) و (
tayyeh n
) ص . ع . لاف‌زننده . و تكبر نماينده .

تيهان

(
tayyeh n
) ا خ . ع . نام مردى .

تيهو

(
tihu
) ا . پ . غدير و جائى در صحرا كه آب در آن جمع گردد . و نام پرنده اى شبيه به كبك و كوچكتر از آن كه شيشو نيز گويند .

تيهور

(
tayhur
) ا و ص . ع . زمين رست و هموار و ما بين اعلاى وادى و اسفل آن و ما بين اعلاى كوه و اسفل آن . و مرد متكبر و بزرگ‌منش يق به تيه و تيهور . و موج مرتفع دريا . و ريگ توده‌اى كه آب اطراف آن را كنده باشد . ج : تياهير و تياهر .

تيئم

(
tay'am
) ص . ع . توام و همزاد يق هذا تيئم فلان .

تييية

(
tayyiyat
) م . ع . نيكو نوشتن يارا .