شمشير تابدار . و تيغ آفتاب : شعاع آفتاب .
و تيغ افراسياب : خط شعاعى كه از تابش آفتاب و يا چراغ و يا آتش در پياله افتد . و تيغ الماس گون : شمشيرى كه مانند الماس درخشان است . و تيغ بيجاده گون : تيغ خونآلود . و تيغ بيدريغ : شمشير بىرحم . و تيغ خورشيد :
شعاع آفتاب . و طلوع آفتاب . و تيغ دودستى : شمشير دراز به قدر دو دست .
و تيغ دو دستى زدن : سخت جنگ كردن و چيز بسيار از مردم گرفتن و شمشير دراز كار فرمودن . و تيغ زدن : نيشتر زدن . و تيغ ستم : رونق ظلم و رواج تعدى . و تيغ سحر : آه سحرى كه از روى درد باشد . و دعاى صبحگاهى و روشنى صبح كاذب و يا صادق . و تيغ شدن : روبرو شدن و مواجه شدن . و تيغ گوشتين :
زبان . و تيغ كوه : منتها بلندى كوه و قلهء كوه . و تيغ نطق : زبان فصيح . و تيغ مهند : شمشير هندى .
تيغار
(
tiq r
) ا . ع . زخمى كه خون بسيار از آن پالايد . و ظرف آب .
تيغ افروز
(
tiq - afruz
) ا . پ . جلا دهندهء شمشير و شمشيرساز .
تيغ افشان
(
tiq - afc n
) ص . پ .
افشانندهء شمشير .
تيغال
(
tiq l
) ا . پ . آشيان جانوران .
و داروئى همچون ترنجبين كه بر خار مىبندد گويند آشيانهء كرمى است كه بر خار مىبندد .
تيغ بند
(
tiq - band
) ا . پ . شمشير بند و لشكرى كه شمشير و يا سلاح ديگر مانند قداره و جز آن حمايل كنند و يا بكمر بندند .
تيغدار
(
tiq - d r
) ص . پ . تابدار و روشن . و شمشير بردارنده .
تيغزن
(
tiq - zan
) ا . پ . شمشيرزن .
و روز سيزدهم از ماههاى يزدجردى . و تيغ زن آسمان : صبح صادق و آفتاب و ستارهء مريخ .
تيغ سر
(
tiq - sar
) ا . پ . كوه برهنه و عريان .
تيغكش
(
tiq - kac
) ا . پ . شمشيرزن .
تيغه
(
tiqe
) ا . پ . ساقه و برگهء شمشير و كارد و جز آن و هر چيزى كه مانند تيغ باشد .
و تيغهء پشت : قطار مهرههاى پشت . و نيز تيغه : ديوارى كه از خشت خام و يا آجر سازند و آنها را از پهنا پهلوى هم قرار داده محكم كنند .
تيغه باز
(
tiqe - b z
) ص . پ . شمشير باز و بهادر جنگجو .
تيف
(
tif
) ا . پ . خس و خار و خلاشه .
تيفاق
(
tayf q
) و (
tif q
) ا . ع .
مقابل و روبرو يق بيت المعمور تيفاق الكعبة يعنى بيت المعمور كه در آسمان است محاذى و مقابل كعبه است و كذلك تيفاق الكعبة .
تيفاق
(
tif q
) ا . ع . اتيتك لتيفاق الامر : آمدم تو را وقت سازوارى كار .
و لقيته لتيفاق الهلال : ملاقات كردم او را هنگام بر آمدن هلال .
تيفا گنج
(
tif - ganj
) ا . پ . تيف گنج .
تئفة
(
taeffat
) ا . ع . هنگام و وقت يق جاء على تئفة ذلك .
تيفع
(
tayaffo '
) م . ع . بر پشته بر آمدن .
تيف گنج
(
tif - ganj
) ا . پ . نوائى از موسيقى .
تيفوس
(
tifus
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - تب دائم و متصل كه حصبه و دمنه نيز گويند .
تيفوئيد
(
tifo'id
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - تب دائمى شبيه به تيفوس .
تئق
(
taeq
) ص . ع . شتابندهء به بدى المثل انت تئق و انا مئق فكيف نتفق يضرب للمختلفين اخلاقا . و نيز تئق :
پر از خشم و اندوه . و پر از نشاط . و اسب جوان پر نشاط .
تيقان
(
tayyaq n
) ا . ع . مرد شديد الوثب يعنى مردى كه به زودى از جا در رود .
تيقظ
(
tayaqqoz
) م . ع . بيدار و هوشيار بودن . و بيدار شدن از خواب .
تيقن
(
tayaqqon
) م . ع . بىگمان دانستن .
تيقور
(
tayqur
) ا . ع . وقار و بردبارى .
تيقيظ
(
tayqiz
) م . ع . بيدار نمودن .
و گرد برانگيختن ( شدد للمبالغة ) .
تيك
(
tayk
) م . ع . تاك تيكا ( از باب ضرب ) : گول و احمق گرديد .
تيك
(
tika
) ع . اسم اشاره مانند تلك مؤنث ذلك يعنى اين زن .
تيكوز
(
tikuz
) و تيگوز (
tiguz
) ا .
كشك و پينو .
تيل
(
til
) ا . پ . نقطه و خال .
تيلا
(
tayl
) ا . پ . جعل منقط پرخط و خال .
تيلا
(
til
) ا . پ . چنبر رسن تابى .
تيلماچى
(
tilm ci
) ا . پ . مترجم و ترجمان و آنكه هر كارى را به خوبى مىپردازد .
و حاذق و كارآزموده .
تيلمبار
(
tilomb r
) ا . پ . تليبار .
تيله
(
tile
) ا . پ . سفال شكستهء خرد شده .
تيليا
(
tili
) ا . پ . جسم معدنى گرانبها .
تيليك
(
tilik
) ا . پ . جامهء پيش و از آستين كوتاه .
تيم
(
taym
) ا . ع . بنده و تيم الله :