بندهء خدا و پدر چند قبيله .
تيم
(
taym
) م . ع . تامته المراة تيما ( از باب ضرب ) : بندهء خود گردانيد وى را آن زن . و رام و منقاد گردانيد . و كذلك تامه العشق و الحب .
تيم
(
tayam
) ا خ . ع . بطنى از عرب و و كوى شرقى مدينه .
تئم
(
te'm
) ص . ع . همزاد و توام يق هذا تئم فلان .
تيم
(
tim
) ا . پ . كاروانسراى بزرگ و بازار . و غم و اندوه و رنج .
تيما
(
tim
) ا . پ . بيابان و صحرا و دشت .
تيما
(
tim
) ا . ع . دشت و بيابان .
و ا خ . موضعى بر هشت منزل از مدينه به طرف شام . و ستارهاى برج جوزا .
تيماء
(
tim '
) ص . ع . ارض تيماء :
زمين بىآب و گياه كه مردم در آن راه گم كنند و هلاك شوند و يا زمين فراخ و وسيع .
تيماج
(
tim j
) ا . پ . نشانهء تير . و پوست گوسپند دباغى شده .
تيمار
(
tim r
) ا . پ . حمايت و دستگيرى و محافظت و نگهبانى و حراست و پرستارى بيمار و غمخوارى . و كار و شغل . و رنج و اندوه . و مخارج قشونى . و فكر و انديشه و تصور و تدبير و توجه . و تيمار كردن :
پرستارى كردن و با شال و قشو بدن اسب و ديگر ستور را مالش دادن . و تيمار داشتن :
توجه داشتن .
تيمار خانه
(
tim r - x ne
) ا . پ .
بيمارستان و بيمارخانه .
تيماردار
(
tim r - d r
) ا . پ . ضابط ملك و داراى شغل و كار .
تيمار دارى
(
tim r - d ri
) ا . پ .
توجه و سرپرستى .
تيمار داشت
(
tim r - d ct
) ا . پ .
مهترى اسبان .
تيماركش
(
tim r - kac
) ص . پ .
مغموم و اندوهگين . و بيمار و مريض .
تيماره
(
tim re
) ا . پ . فكر و انديشه و غمخوارى .
تيماس
(
tim s
) ا . پ . جنگل و بيشه .
و ويرانه و ملك لم يزرع و ويران و خار و نيستان .
تيماو
(
tim v
) ا . پ . بلادت و كندذهنى .
تئمة
(
te'mat
) ا . ع . گوسپند شير كه از آن زن باشد و آن را او دوشيده باشد .
تيمة
(
timat
) و تئمة (
te'mat
) ا . ع .
گوسپندى كه در حالت گرسنگى ذبح كنند . و گوسپندان زياده از چهل عدد تا اينكه به نصاب ديگر رسند . و گوسپند شيردار كه در خانه دارند - ضد سائمة - الحديث التيمة لاهلها . و تميمة و بازوبند كودكان .
تيمچه
(
tim - ce
) ا . پ . مصغر تيم كاروانسراى كوچك .
تيمز
(
taymoz
) ا . پ . مأخوذ از زبان تاتارى - آهن .
تيمسار
(
tims r
) و تيمشار (
timc r
) ا . پ . لقبى است براى تعظيم مانند جناب و اين لقب از شت كه بمعنى حضرت است پستتر مىباشد .
تيمم
(
tayammom
) م . ع . آهنگ كردن و به خاك دست و روى ماليدن به نيت عبادت قوله تعالى
فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً . *
مر .
تيميم .
تيمم
(
tayammom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دست و روى به خاك ماليدن بعوض وضو و غسل .
تيمن
(
tayammon
) م . ع . تبرك كردن و مبارك شدن . و مردن . و بر سوى راست نهادن مرده را در گور . و خويشتن را به يمن منسوب كردن . و به بركت دعا خواندن كسى را .
تيمن
(
tayammon
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تبرك و ميمنت و بركت .
تيمنا
(
tayammonan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور ميمنت و بركت .
تيمناك
(
timn k
) ص . پ . مشفق و مهربان و دستگير .
تيمور
(
timur
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - آهن و از اعلام است .
تيمور
(
teymur
) و (
taymur
) ا خ . پ .
نخستين پادشاه گوركانى و مؤسس سلطنت اين سلسله كه از 771 هجرى تا 807 در بيشتر ممالك آسيا با كمال قدرت و عظمت پادشاهى كرد .
تيمور
(
timur
) و تيموره (
timure
) ا . پ . سنگى كه در شكم بعضى حيوانات توليد مىگردد و آن را مانند فادزهر استعمال مىكنند .
تيموز
(
taymuz
) ا . پ . به زبان مردم تاتار آهن .
تيموك
(
timuk
) ا . پ . تندى و درشتى و سختروئى و عبوس .
تيميم
(
taymim
) م . ع . قصد كردن و اراده نمودن يق يممته بالرمح . و تيمم كردن براى نماز و عبادت يق يمم المريض للصوة الحديث سال رجل عليا عليه الصلاة و السلام عن صاحب له به جدرى و اصابته الجنابة فقال يمموه .
تيمين
(
taymin
) م . ع . بر دست راست رفتن . و بيمن . در آمدن . و ببركت دعا كردن كسى را يق يمن عليه .
تين
(
tin
) ا . پ . بلغت زند و پازند انجير .
تين
(
tin
) ا . ع . انجير و نام چند كوه .
تينا
(
tayn
) ا . پ . عشقبازى و ناز