تهييك
(
tahyik
) م . ع . شتافتن . و چاه كندن ( لغة فى تهويك ) .
تهييل
(
tahyil
) م . ع . فرو ريختن خاك و ريگ را .
تى
(
ti
) ص . پ . تهى و خالى .
تى
(
ti
) ع . اسم اشاره كه بمؤنث اشاره كنند يعنى اين زن .
تيا
(
tayy
) ع . مصغر تا اشاره يعنى اين زن .
تياح
(
tayy h
) ص . ع . آنكه پيش آيد بكارى كه نبايد و يا آنكه خود را در بلا افگند . و اسبى كه از نشاط خمان و چمان رود . و ابو التياح . ا . خ : نام شخصى .
تيار
(
tayy r
) و (
tay r
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مهيا و آماده و حاضر . و تيار شدن : مستعد و آماده شدن . و تيار كردن : مهيا كردن و حاضر كردن .
تيار
(
tayy r
) ا و ص . ع . موج دريا .
و مرد متكبر شوريده عقل لافزن و قطع عرقا تيارا اى سريع الجريان . و رجل تيار اى تياه .
تيارى
(
tayy ri
) ا . پ . آمادگى و تدارك .
تياز
(
tayy z
) ا . ع . مرد كوتاه و استوار اندام و كشاورز .
تياس
(
tey s
) م . ع . تايس متايسة و تياسا . مر . متايسة .
تياس
(
tey s
) ا خ . ع . موضعى كه در آن لشكر بنو عمر و با لشكر بنو سعد دوچار شده غالب آمدند .
تياس
(
tayy s
) ا . ع . تكهبان و ا خ .
لقب وليد بن دينار .
تياسان
(
tayy s n
) ا خ . ع . دو كوه كه هر يك را تياس گويند . و التياسان :
ا خ . نام دو ستاره .
تياسر
(
tay sor
) م . ع . بهره كردن گوشت جزور را . و همديگر را آسان گرفتن . و بسوى چپ گرفتن - خلاف تيامن .
تياسر
(
tay sor
) م . ف . پ . مأخوذ از تازى - بجانب دست چپ . و تياسر داشتن : مايل بجانب دست چپ بودن .
تياقة
(
tay qat
) م . ع . تاق توقا و تؤقا و تياقة و توقانا . مر . توق .
تياك
(
tayy k
) ع . اسم اشاره و مصغر تاك .
تيأم
(
tay'am
) ا . ع . همزاد يق هذا تيأم فلان .
تيامن
(
tay mon
) م . ع . به يمن آمدن .
و تيامن به : به دست راست برد او را .
تيامن
(
tay mon
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بسوى دست راست . و تيامن داشتن : طرف دست راست بودن - خلاف تياسر داشتن .
تيان
(
tay n
) و (
tiy n
) ا . پ .
ديگ بزرگ سرگشاده و سرپهن .
تيان
(
tayy n
) ا . ع . انجير فروش .
تيانچه
(
tay nce
) و (
ti nce
) ا . پ .
مضغر تيان ديگ كوچك سرگشاده .
تيانك
(
tayy neka
) ع . اسم اشاره و مصغر تانك .
تياه
(
tayy h
) ص . ع . لاف زننده و متكبر . و گمراه و آنكه بهرجاى سر گردان رود .
تياهر
(
tay her
) و تياهير (
tay hir
) ع . ج . تيهور .
تيب
(
tib
) ا . پ . سيب و تفاح .
تيب
(
tib
) ص . پ . بىهوش و بىقرار و سرگشته و شتاب زده .
تيبا
(
tib
) ا . پ . بلغت زند و پازند و آهو و ظبى .
تيباش
(
tib c
) ا پ . غمزه و عشوه و فريب .
تيبريس
(
tiberis
) ا . پ . رودى در ايتاليا كه از شهر رم عبور مىكند و پس از 300 كيلومتر مسافت در دريا مىريزد .
تيب و شيب
(
tib - o - cib
) ص . پ . سر گشته و مدهوش و بىقرار و شتابزده .
تيبيس
(
taybis
) م . ع . خشك كردن .
تيتاء
(
tayt '
) و (
teyt '
) و (
te't '
) ا . ع . آنكه وقت جماع حدث كند و يا آنكه پيش از ادخال انزال نمايد .
تئتاء
(
ta't '
) م . ع . تاتا الرجل تاتاة و تئتاء : گنگلاخ گرديد در تلفظ تا .
تيتال
(
tit l
) ا . پ . فريب و حيله و مكر و تملق و چاپلوسى .
تيتالى
(
tit li
) ص . پ . غدار و مكار و چاپلوس و ناراست .
تىتى
(
titi
) ا . پ . چيزى كه از خمير نان به صورت مرغان و جانوران ديگر براى كودكان ساخته و پخته بديشان دهند . و نام زن پادشاهان گيلان . و نيز به اين كلمه مرغان را مىخوانند .
تىتى
(
titi
) م ف . پ . به زودى و شتابان .
تيتيم
(
taytim
) م . ع . يتيم و بىپدر گردانيدن .
تيتين
(
taytin
) م . ع . موتن گرديدن زن .
تيج
(
tij
) ا و ص . پ . ابريشم خام و پنبهء پاك كرده و پنبهريزههائى كه در وقت حلاجى كردن پراكنده شده و بر سر و صورت حلاج نشيند . و تير و سهم . و پيچيده و فشارده شد .
تيجان
(
tij n
) ع . ج . تاج .
تيح
(
tayh
) م . ع . تاح له الشيئ تيحأ ( از باب ضرب ) : مهيا و مقدر شد براى وى آن چيز . و تاح فى مشيته : خمان و چمان رفت .
تيحان
(
tayyah n
) و (
tayyeh n
) ص . ع . آنكه پيش آيد بكارى كه نبايد و يا آنكه خود را در بلا افگند . و اسبى كه از نشاط