الفصيل : جنبش نمود شتر بچه و جان يافت .
ته نشان
(
tah - nec n
) ص . پ . قبضهء شمشير و كارد و جز آن كه مرصع باشد و يا تارهاى طلا و نقره در آن كوفته باشند .
ته نشين
(
tah - necin
) ا . پ . رسوب و درد . و ته نشين شدن : راسب شدن و درد گشتن . و ته نشين كردن : راسب كردن و درد نمودن .
ته نما
(
tah - mon
) ص . پ . هر چيز صافى كه ته آن نمايان باشد مانند جوى آب .
تهنؤ
(
tahanno '
) م . ع . گوارنده شدن .
تهنئ
(
tahni '
) و تهنئة (
tahneat
) م . ع . مباركباد گفتن خلاف تعزية و ليهنئك الامر گفتن كسى را .
تهنيت
(
tahniat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباركباد و خوش آمد و زندش . و تهنيت عيد : مباركباد عيد . و تهنيت ورود : مباركباد كسى كه از سفر آمده باشد .
و تهنيت دادن : و تهنيت كردن و تهنيت گفتن مباركباد گفتن و خوش آمدى گفتن .
تهنيت نامه
(
tahniat - n me
) ا . پ .
نامهاى كه به كسى در تهنيت و مباركبادى مىنويسند .
تهنيد
(
tahnid
) م . ع . كوتاهى كردن در كار . و بانگ كردن مانند جغد . و زشت گفتن . و دشنام دادن . و برداشت كردن دشنام را . و بند كردن زبان را از دشنام دشنام دهنده .
و تيز كردن شمشير . و هندته المراة :
آن زن بعشق خود مبتلا كرد او را . و ماهند :
دروغ نگفت و يا درنگ ننمود .
تهنيد
(
tahnid
) ا . ع . نرمى و ملاطفت .
تهنيف
(
tahnif
) م . ع . شتابى كردن .
تهو
(
tehu
) ا . پ . تيهو .
تهو
(
tohu
) ا . پ . تفو و تف و آب دهن و ته .
تهواء
(
tahva '
) و (
tehva '
) ا . ع .
پارهاى از شب يق مضى تهواء من الليل و كذلك تهواء من الليل .
تهواد
(
tahv d
) م . ع . نرم بانگ كردن .
و آهستگى كردن در سير و در سخن . و نرم رفتن .
تهواش
(
tahv c
) ا . ع . عدد بسيار .
ج : تهاوش و تهاويش
ته و بالا
(
tah - o - b l
) م ف پ . زير و و زبر و تحت و فوق . و اضطراب و بيقرارى .
و حصول مطلب دو پسر امر دمر يكديگر را .
تهود
(
tahavvod
) م . ع . آهستگى نمودن در سخن . و جهود شدن . و پيوستگى جستن بر هم . و توبه كردن . و كار نيكو نمودن .
تهور
(
tahavvor
) م . ع . فرو دريدن بنا .
و افتادن در چيزى به بىباكى . و فرا گرفتن تب قوم را . و گذشتن شب و يا بيشتر آن . و گذشتن بيشتر زمستان . و شكستن سرما .
تهور
(
tahavvor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىپروائى و گستاخى و بىباكى و تندى و زبر دستى و رشادت و دليرى و جلادت . و تهور داشتن : بىباك بودن و مردانگى و رشادت داشتن . و تهور كردن : بىباكى كردن و خود را در مهلكه انداختن و رشادت نمودن .
تهورانه
(
tahavvor ne
) م ف . پ .
بطور تهور و بىباكى و رشادت .
تهوش
(
tahavvoc
) م . ع . آميخته شدن .
و انبوهى كردن .
تهوع
(
tahavvo '
) م . ع . به ستم قى كردن .
تهوع
(
tahavvo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دل بهم خوردگى و حالت قى .
تهوك
(
tahavvok
) م . ع . به بىباكى در چيزى افتادن . و متحير شدن .
تهول
(
tahavvol
) م . ع . ترسانيدن ناقه را به صورت گرگ نمائى بوى يق تهول الناقة اى تشبه لها بالسباع لتكون ارام يعنى تا الفت گيرد . و تهول لماله : چشم زخم رسانيدن خواست بر مال وى . و نيز تهول :
به شگفت آوردن .
تهوم
(
tahavvom
) م . ع . سر فرود افگندن و جنبانيدن از خواب .
تهويت
(
tahvit
) م . ع . هوت به تهويتا : بانگ كرد .
تهويد
(
tahvid
) م . ع . جهود گردانيدن .
و با هم جواب گفتن جن . و آواز به گلو بر گردانيدن به نرمى . و نيكو كردن آواز . و سرود گفتن . و مشغول شدن بسماع سرود . و مست كردن شراب كسى را . و نرم بانگ كردن .
و آهستگى كردن در سير و در سخن . و نرم رفتن الحديث اسرعوا المشى فى الجنازة و لا تهودوا كما تهود اليهود و النصارى . و به خواب شدن . و گوشت كوهان خوردن .
تهوير
(
tahvir
) م . ع . بر زمين زدن كسى را . و افگندن ديوار و جز آن .
تهويز
(
tahviz
) م . ع . مردن
تهويش
(
tahvic
) م . ع . در آميختن مردم و سخن و جز آن . و گرد و خاك آوردن باد .
تهويع
(
tahvi '
) م . ع . بقى آوردن .
تهويك
(
tahvik
) م . ع . چاه كندن .
تهويل
(
tahvil
) م . ع . هوله تهويلا :
ترسانيد آن را . و هولت المراة : زينت داد آن زن خود را به لباس و پيرايه . و هول فلان الامر : زشت گردانيد فلان آن كار را . و هول القوم على الرجل تهويلا : سوگند وارد آوردند قوم بر آن مرد به آتش هولة و كان فى الجاهلية لكل قوم نار عليها سدنة فاذا وقع بين رجلين خصومة جا .
بالرجل الى النار فيحلف عندها و كان الدنة