يطرحون فيها ملحا من حيث لا يشعر يهولون بها و الهولة اسم تلك النار .
تهويل
(
tahvil
) ا . ع . واحد تهاويل .
تهويم
(
tahvim
) م . ع . سر فرود افگندن و جنبانيدن از خواب .
تهوين
(
tahvin
) م . ع . آسان و سبك كردن بر كسى . و سبك داشتن . و حقير و هيچ شمردن .
تهى
(
tahi
) و (
tehi
) و (
tohi
) ص .
پ . خالى مقابل پر . و نان تهى : نان بىنانخورش و نان تنها . و ميان تهى :
مجوف و ميان خالى . و تهى نمودن : از چيزى سلب نمودن .
تهى
(
tehi
) ا خ . پ . نام شهرى .
تهى
(
tehi
) ع . مؤنث ذا يعنى اسم اشارهاى كه بدان به زن اشاره مىكنند .
تهيات
(
tahiy t
) ع . ج . تهية .
تهى آخر
(
tohi - xor
) ص . پ .
گذاشته شدهء بىآب و دانه .
تهى آغوش
(
tohi - quc
) ص . پ .
محروم از معشوقى كه در آغوش گيرد .
تهييب
(
tahayyob
) م . ع . از همديگر رسيدن يق تهيبته و تهيبنى .
تهى پاى
(
tohi - p y
) ص . پ . برهنه پاى و بىكفش . و جلد و شتابان .
تهية
(
taheyat
) ا . ع . نظم و ترتيب و آمادگى و تدارك . ج . تهيات .
تهيث
(
tahayyos
) م . ع . دادن .
تهيج
(
tahayyoj
) م . ع . برانگيخته گرديدن و جنبيدن .
تهى چشم
(
tehi - cacm
) ص . پ .
بخيل و حريص و آزمند و طمعگار .
تهى دست
(
tehi - dast
) ص . پ .
فقير و بىپول و بخيل و ممسك .
تهيدن
(
tehidan
) و (
tahidan
) ف ل . پ . خالى شدن .
تهى دو
(
tehi - dov
) ص . پ . تنبل و بيكار و هرزه گرد .
تهير
(
tahayyor
) م . ع . فرو دريدن بنا .
تهى راى
(
tehi - r y
) ص . پ . عاجز و ناتوان در تدبير و رأى .
تهى رفتن
(
tehi - raftan
) ف ل . پ .
تنها سفر كردن و تنها رفتن با دست خالى و بىخبر رفتن و راه گم كردن .
تهى رو
(
tehi - rov
) ص . پ . گمراه و منحرف از راه .
تهى روى
(
tehi - ravi
) ا . پ . گمراهى و ضلالت و بىراهى . و مسافرت .
تهى شكم
(
tehi - cekam
) ص . پ . خالى شكم و گرسنه .
تهيشه
(
tahice
) ا خ . پ . نام شهرى پايتخت فريدون .
تهيض
(
tahayyoz
) م . ع . شكسته شدن .
تهيع
(
tahayyo '
) م . ع . گسترده گرديدن و منبسط شدن .
تهيعر
(
tahay'or
) م . ع . بيكجا قرار و آرام ناگرفتن زن .
تهيف
(
tahayyof
) م . ع . سموم زده شدن .
تهيگاه
(
tehi - g h
) و (
tohi - g h
) ا .
پ . آن جزء از پهلوى آدمى كه بالاى استخوان سرين و زير استخوانهاى پهلو مىباشد .
تهيل
(
tahayyol
) م . ع . ريخته و فرو دريده شدن خاك و ريگ و جز آن . و روان شدن .
تهيم
(
tahim
) ا . ع . تهمت نهاده .
تهيم
(
tahayyom
) م . ع . يك نوع رفتارى نيكو .
تهى مغز
(
tehi - maqz
) ص . پ . بىمغز و نادان و بىهوش .
تهى ميان
(
tehi - mi n
) ص . پ . مجوف و ميان خالى .
تهى نام
(
tohi - n m
) ص . پ . بىنام و آنكه جز نام چيزى را از وى در ميان نباشد .
تهيؤ
(
tahayyo '
) م . ع . تهئ للامر :
آماده شد براى آن كار .
تهى و تهك
(
tahi - o - tahak
) ص .
پ . خالى و برهنه و عريان .
تهيه
(
tahiye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تدارك و بسيج و آمادگى و ترتيب و آنچه براى پيشرفت كار و انجام آن آماده و حاضر كنند . و تهيه ديدن : تدارك ديدن و آلات و ادوات كارى را فراهم كردن . و تهيه كردن : تدارك كردن و اسباب كار و شغلى را آماده و فراهم نمودن .
تهييئ
(
tahyi '
) م . ع . راست و نيكو كردن كار را .
تهييب
(
tahyib
) م . ع . مهيب گردانيدن چيزى را نزد كسى يق هيبت الشيئ اليه اى جعلته مهيبا عنده .
تهيئة
(
tah'yeat
) م . ع . راست و نيكو كردن كار را .
تهييت
(
tahyit
) م . ع . هيت به :
بانگ كرد و خواند او را .
تهييج
(
tahyij
) م . ع . برانگيختن . و حركت دادن . و خشك كردن باد گياه را يق هيجت الريح النبت اذا ايبسه .
تهييخ
(
tahyix
) م . ع . زياد كردن چربش را در هريسه . و بر انگيختن تكه را براليز .
تهبيد
(
tahyid
) م . ع . اصلاح كردن .
و حركت دادن . و رنج رسانيدن . و بيم كردن . و شتافتن . و زجر كردن .
تهييغ
(
tahyiq
) م . ع . نيكو كردن باران زمين را . و افزودن چربش در اشكنه .