و دشنام دادن . و هجو كردن .
تهليس
(
tahlis
) م . ع . لاغر شدن .
نهليك
(
tahlik
) م . ع . ميرانيدن و نيست كردن .
تهليل
(
tahlil
) م . ع . لا إله الا اللّه گفتن .
و سپسايگى برگشتن يق حمل فما هلل .
و بد دل شدن . و گريختن . و نامه نوشتن . و سپس ماندن . و باز ايستادن از دشنام دادن يق هلل عن شتمه اذا تاخر عنه .
تهم
(
tahm
) ا . ع . زمينى كه از آن بسوى دريا فرود آيند .
تهم
(
taham
) م . ع . تهم الدهن و اللحم تهما ( از باب سمع ) : متغير گرديد و بد بوى شد روغن و گوشت . و تهم فلان :
عاجز و متحير گرديد فلان . و تهم البعير :
ناخوش و ناگوارد داشت چراگاه را آن شتر .
تهم
(
taham
) ا . ع . سختى گرما و سكون باد .
تهم
(
tahem
) ص . ع . بد بوى و فاسد و متغير شده .
تهم
(
toham
) ا . ع . از اعلام دختران است .
تهم
(
taham
) و (
tahm
) ا . پ . مردى كه در بزرگى جثه و تركيب و قد و قامت و شجاعت و دليرى و مردى و دلاورى عديل نداشته باشد . و نام آسمان نهم .
تهماع
(
tahm '
) م . ع . همع همعا و هموعا و همعانا و تهماعا مر . همع .
ته مانده
(
tah - m nde
) ا . پ . آنچه از طعام در خوان باقى ماند .
تهمة
(
tahamat
) ا . ع . بد بوئى گوشت يق فى اللحم تهمة . و زمينى كه از آن بسوى دريا فرود آيند .
تهمة
(
tahmat
) ا . ع . لغتى است در تهامة . و ا خ . شهرى و بلدهاى .
تهمة
(
tohamat
) و (
tohmat
) ا . ع . بد گمانى .
تهمت
(
tohmat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بوسين و نسبت گناه و منقصت و عيب به كسى كه دارا نباشد . و گمان بد . و تهمت برداشتن : رفع گناه و عيب از كسى كردن .
و تهمت بستن : نسبت گناه و بوسين و عيب به كسى دادن و همچنين تهمت زدن و تهمت كردن و تهمت نهادن .
تهمت آلود
(
tohmat - lud
) ص .
پ . بد نام و منسوب به گناه و عيب و بد گمان .
تهمت بسته
(
tohmat - baste
) ص . پ .
داراى بهتان و بدنام .
تهمتره
(
tahamtare
) ا خ . پ . يكى از اسمهاى رستم .
تهمت زده
(
tohmat - zade
) ص . پ .
داراى بهتان و بدنام .
تهمت كرده شده
(
tohmat - karde - code
) ص . پ . بهتان زده شده .
تهمت كش
(
tohmat - kac
) ص . پ .
مفترى و بد گمان و بد گو و بد گمان شده .
تهمتن
(
tahamtan
) و (
tahmtan
) ا . پ . قوى جثه و شجاع و زور آور و دلاور و زبر دست . و سهمگين و مهيب . و بىنظير و بىهمتا . و سپهدار و لشكر كش و خداوند سپاه . و فلك نهم . و بندگى و فرمانبردارى .
و يكى از القاب . رستم . و ا خ . نام بهمن .
تهمتى
(
tohmati
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - و همى و بدگمان . و ناشايسته و فضيخ . و مفترى و افترا كار .
تهمرش
(
tahamroc
) م . ع . جنبيدن .
تهمش
(
tahammoc
) م . ع . روان شدن چشمهء چاه .
تهمط
(
tahammot
) م . ع . ستدن آب به ستم .
تهمع
(
tahammo '
) م . ع . تباكى كردن .
تهمك
(
tahamak
) ص . پ . خالى و تهى و برهنه و عريان .
تهمك
(
tahammok
) م . ع . ستيهيدن .
و كوشيدن . و در بطالت و تباهى انداختن نفس خود را .
تهمل
(
tahmal
) ص . پ . تنبل و كاهل و سست و آزمند و حريص . و ناموافق و تهبل .
تهمم
(
tahammom
) م . ع . جستن چيزى را . و تجسس نمودن . و شپش جستن در سر كسى .
تهمؤ
(
tahammo '
) م . ع . شكافته و كهنه شدن جامه .
تهمورث
(
tahmuras
) و تهمورس (
tahmuras
) ا . پ . نفس ناطقهء فلكى .
و ا خ . نام پادشاه سيوم از سلسلهء پيشداديان ملقب به ديوبند .
تهمير
(
tahmir
) ا خ . پ . پهلوانى از خانوادهء رستم .
تهميشه
(
tahmice
) ا خ . پ . نام جنگلى .
تهميم
(
tahmim
) ا . ع . باران سست .
ته مينا
(
tah - min
) ا . پ . باقيماندهء از شراب در مينا .
تهمينه
(
tahmine
) ا . پ . نام دختر پادشاه سمنگان كه مادر سهراب پسر رستم باشد .
تهن
(
tahan
) م . ع . خواب رفتن . و بخواب شدن ( و الفعل من سمع ) .
تهن
(
tahen
) ص . ع . خوابيده و بخواب رفته .
ته نال
(
tah - n l
) ا . پ . زينت و آرايشى كه در ته غلاف باشد .
تهنبس
(
tahanbos
) م . ع . خبر جستن .
تهنج
(
tahannoj
) م . ع . تهنج