تهانف
(
tah nof
) م . ع . بفسوس خنديدن .
مر . اهناف .
تهانؤ
(
tah no '
) م . ع . يكديگر را تهنيت و مباركباد گفتن .
تهانه
(
tah ne
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - قلعهء كوچك و توقفگاه عمدهء يك ناحيه .
تهانه دار
(
tah ne - d r
) ا . پ .
حاكم قلعهء كوچك و فرمانرواى ناحيه .
تهانى
(
tah ni
) م . ع . با هم مباركباد و تهنيت گفتن .
تهانى
(
tah ni
) ا . ع . مباركباد و تهنيت .
تهاوش
(
tah vec
) ع . ج . تهواش .
تهاوش
(
tah voc
) م . ع . آميخته شدن .
تهاون
(
tah von
) م . ع . سبك شمردن .
تهاون
(
tah von
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غفلت و اهمال و سهلانگارى و تحقير .
و تهاون كردن : تحقير كردن و اهانت نمودن و غفلت كردن .
تهاوى
(
tah vi
) م . ع . در پى يكديگر فرود آمدن قوم در مغاك .
تهاويش
(
tah vic
) ع . ج . تهواش .
تهاويل
(
tah vil
) ا . ع . ج . تهويل يعنى كارهاى ترساننده . و رنگهاى گوناگون . و آرايش نگارها و تصويرها و پيرايهها .
تهايج
(
tah yoj
) م . ع . با هم برجستن به كارزار يق تهايجوا اذا تواثبوا للقتال و تحركوا .
تهايط
(
tah yot
) م . ع . گرد آمدن و اصلاح كردن قوم كارها را در ميان خودشان .
تهائم
(
tah em
) ع . ج . تهامة .
تهايؤ
(
tah yo '
) م . ع . با هم سازوارى و موافقت كردن .
ته بازارى
(
tah - b z ri
) ا . پ . مال الاجارهء سكوهاى بازار .
تهبب
(
tahabbob
) م . ع . كهنه شدن جامه و دريدن آن .
ته بته
(
tah - be - tah
) ص و م ف . پ .
لابلاى و بسيار چين .
تهبج
(
tahabboj
) م . ع . آماسيدن .
تهبج
(
tahabboj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آماس .
تهبد
(
tahabbod
) م . ع . حنظل چيدن و شكستن آن را .
تهبرس
(
tahabros
) م . ع . خراميدن يق مر يتهبرس .
ته بساط
(
tah - bes t
) ا . پ . متاع باقيماندهء پست و به فروش نرسيده .
تهبش
(
tahabboc
) م . ع . گرد آمدن . و ورزيدن يقال هو يتهبش لعياله .
تهبط
(
tehebbet
) ا . ع . مرغى خاكسترى رنگ كه به دو پاى خود آويزد و بانگ كند بانگى كه گويا مىگويد انا اموت انا اموت .
تهبل
(
tahbal
) ص . پ . تنبل و سست و كاهل . و آزمند و حريص و ناموافق و نابكار .
تهبل
(
tahabbol
) م . ع . ورزيدن جهة اهل و عيال .
ته بندى
(
tah - bandi
) ا . پ . رنگى كه در صباغى براى تقويت پيش از رنگ مقصود به كار برند . و جزوبندى كتاب . و چيزى كه پيش از خوردن شراب و جز آن خورند .
تهبهب
(
tahabhob
) م . ع . جنبيدن .
تهبى
(
tahabbi
) م . ع . افشاندن دست را . و فارغ شدن از كارى يق حاء يتهبى يعنى دست افشان آمد .
تهبيب
(
tahbib
) م . ع . نيك دريدن .
تهبيج
(
tahbij
) م . ع . آماسيدن پستان ناقه .
تهبير
(
tahbir
) م . ع . بريدن گوشت .
تهبيش
(
tahbic
) م . ع . فراهم آوردن .
تهبيل
(
tahbil
) م . ع . ورزيدن جهة عيال . و گران كردن گوشت كسى را .
ته پر
(
tah - por
) ص . پ . تفنگ و يا توپى كه ته آن را باز كرده باروت و گلوله در وى گذارند .
ته پوشى
(
tah - puci
) ا . پ . آن چيزى كه زنان در زير شلوار پوشند .
ته پياله
(
t h - pi le
) و ته پيمانه (
tah - paym ne
) ا . پ . شرابى كه در ته جام باقىمانده پاشد .
ته پيچ
(
tah - pic
) ا . پ . كلاهى كه در زير عمامه پوشند .
تهتار
(
taht r
) م . ع . هتر الرجل تهتارا ( از باب ضرب ) : گول و احمق گرديد آن مرد و نادان شد .
تهتال
(
taht l
) م . ع . هتلت السماء هتلا و هتولا و هتلانا و تهتالا ( از باب ضرب ) : پياپى باريد آسمان و يا نيك باريد . مر . هتل .
تهتان
(
taht n
) م . ع . هتن هتنا و هتونا و هتنانا و تهتانا . مر . هتن .
تهتر
(
tahtar
) ا . ع . گواهى كه ديگرى را تكذيب كند . ج : تهاتر .
تهتر
(
tahattor
) م . ع . نادانستن .
تهتك
(
tahattok
) م . ع . دريده و شكافته گرديدن پرده . و رسوا شدن .
تهتم
(
tahattom
) م . ع . شكسته شدن دندان .
تهتؤ
(
tahatto '
) م . ع . پارهپاره شدن و كهنه گرديدن .