توى
(
tavi
) ص . ع . در هلاكت افتاده و هلاك شده .
توى
(
toviy
) ا خ . ع . موضعى از اعمال همدان .
تويبع
(
tovaybe '
) ا . ع . دبران كه يكى از منازل قمر است و تابع النجم نيز گويند .
تويج
(
tuyaj
) ا . پ . گياهى كه عشقه نيز گويند .
تويسرگان
(
tuyserg n
) ا خ . پ . نام دو قريه در نزديكى ملاير كه يكى توى نام دارد و ديگرى سرگان .
تويك
(
tuyak
) ا . پ . مصغر توى كه اندرون خانه باشد . و انبار آذوقه .
تويل
(
tavil
) ا و ص . پ . اصلع يعنى كسى كه بر بالاى پيشانى وى موى نباشد .
تويل
(
tovil
) ا . پ . بالاى پيشانى و فرق سر و تارك سر . و علامتى كه صيادان در صحرا بر پاى كنند تا نخجير از آن ترسيده بسوى دام آيد .
تويل
(
tavayyol
) م . ع . به ويل دعا كردن براى چيزى كه فرود آيد .
توين
(
tovin
) ص . پ . مهربان و شفيق و مشفق .
تويه
(
tuye
) ا . پ . قوس و قزح .
توئى
(
tu'i
) ا . پ . پرندهء بسيار كوچك .
توئير
(
tav'ir
) م . ع . در بدى افگندن كسى را .
توييل
(
tavyil
) م . ع . بسيار گفتن و يلاله يق ويله و ويل له اذا كثر له من ذكر الويل .
توئيم
(
tav'im
) م . ع . كلان سرزشت صورت گردانيدن يق و امه الله اى شوهه .
ته
(
tah
) ا . پ . تاه و لاى و چين . و طاق و فرد و تك . و زنگ تيغ و شمشير و جز آن .
و زير و پائين . و بن و اصل . و غور و قعر و و جزء درونى . و ته آب : قعر آب . و ته دل : درون دل و سوزدل .
ته
(
teh
) ص . پ . تهى و خالى .
ته
(
toh
) ا . پ . تف و آب دهن .
ته
(
teh
) و (
tehe
) ع . مانند ذه و يا ذه كلمهء اشاره بمؤنث است يعنى اين زن .
تهاتر
(
tah ter
) ا . ع . گواهانى كه همديگر را تكذيب كنند . ج : تهتر .
تهاتر
(
tah tor
) م . ع . بر يكديگر دعوى باطل كردن و يكديگر را تكذيب كردن و التهاتر للشهادات التى يكذب بعضها بعضا كانه جمع تهتر (
tahtar
) .
تهاتم
(
tah tom
) م . ع . بر يكديگر دعواى باطل نمودن .
تهاتن
(
tah ton
) م . ع . باران هاتن باريدن .
تهاته
(
tah teh
) ا . ع . ترهات و اباطيل .
تهاجر
(
tah jor
) م . ع . از همديگر بريدن و جدائى كردن و ما تهاجر مؤمنان فوق ثلثة ايام .
تهاجى
(
tah ji
) م . ع . همديگر را هجو كردن .
تهاد
(
tah dd
) م . ع . در پى يكديگر بر آمدن قوم .
تهادر
(
tah dor
) م . ع . با هم مباح گردانيدن خون را .
تهادم
(
tah dom
) م . ع . با هم رايگان و مباح كردن خون را .
تهادن
(
tah don
) م . ع . راست ايستادن .
و درست و راست شدن كار يق تهادنت الامور اذا استقامت .
تهادى
(
tah di
) م . ع . يكديگر را هديه دادن الحديث تهادوا تحابوا . و نرم رفتن .
و خميدن در رفتار يق تهادت المراة اى تمايلت فى مشيتها .
تهارش
(
tah roc
) م . ع . بر آغالانيده شدن سگان بر يكديگر .
تهارط
(
tah rot
) م . ع . يكديگر را دشنام دادن .
تهارم
(
tah rom
) م . ع . خود را پير خرف وانمودن .
تهافت
(
tah fot
) م . ع . افتادن . و پارهپاره افتادن . و پياپى آمدن . و خود را بر چيزى افگندن . و كهنه گرديدن جامه يق تهافت الثوب اى بلى .
تهاكل
(
tah kol
) م . ع . با هم پيكار كردن . و خصومت نمودن .
تهال
(
tah l
) ا . پ . غار و مغارهء كوه و سرداب .
تهالك
(
tah lok
) م . ع . تهالك على الفراش : بر بستر افتاد . و تهالكت المراة فى مشيتها : خمان چمان رفت آن زن .
تهام
(
tah m
) ص . ع . رجل تهام :
منسوب به تهامة يعنى از اهل مكه . ج : تهامون .
تهامة
(
teh mat
) ا خ . ع . مكهء معظمه و زمينى مشهور كه متصل به آن است . ج نهائم .
تهامس
(
tah mos
) م . ع . همديگر را راز گفتن .
تهامش
(
tah moc
) م . ع . در يكديگر در آمدن . و جنبيدن با هم .
تهامون
(
tah mun
) ع . ج . تهام . و قوم تهامون : گروه منسوب به تهامة .
تهامى
(
tah mi
) و (
teh miy
) ص . ع . منسوب به تهامة يق رجل تهام و كذلك رجل تهامى .
تهامية
(
tah meyat
) ص . ع . منسوب به تهامة يق امراة تهامية .
تهان
(
tah n
) ص . پ . تهى و خالى .
تهانانيدن
(
tah n nidan
) ف . م .
پ . تهى كنانيدن و خالى كردن فرمودن .