و پالان را . و در گذشتن از كوه . و توانا شدن بر كارى . و واجب و لازم گردانيدن چيزى .
و ميل كردن . و عدول نمودن . و گناه بر ديگرى نهادن يق و رك فلان ذنبه على غيره . و نيز توريك : در سوگند نيت كردن حالف خلاف نيت مستحلف .
توريم
(
tavrim
) م . ع . آماسيده گردانيدن .
و خشمگين كردن . و ماليدن . و دراز شدن گياه .
و ورم بانفه يعنى تكبر نمود .
توريه
(
tavrye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى را اراده كردن كه مقصود غير آن باشد . و نهفتن و مخفى نمودن .
توز
(
tuz
) ا . پ . تاخت و تاراج و غارت و يغما . و حمله و هجوم . و پوست درخت كه بسيار نازك و شبيه بكاغذ باشد .
واخ : نام شهرى .
توز
(
tuz
) افا . پ . از توختن يعنى ادا كننده و عاريه گيرنده و اندوزنده و جمع كننده و برآورنده و يابنده و كشنده و خواهنده و گسترنده و نماينده و دوزنده و جوينده .
توز
(
tuz
) پ . كلمهء امر از توختن .
مر . توختن .
توز
(
tavz
) م . ع . تاز توزا ( از باب نصر ) : درشت و ستبر گرديد .
توز
(
tuz
) ا . ع . طبيعت و خلق و اصل .
و چوب بازى كجه . و نام درختى . وا . خ نام موضعى .
توز
(
tavvaz
) ا خ . ع . شهرى بفارس كه توج نيز گويند .
توزان
(
tevz n
) و توزانة (
tevz nat
) ا . ع . مقابل و روبرو يق هذا توزانه و توزانته اى قبالته .
توزر
(
tavazzor
) م . ع . وزير شدن و وزيرى نمودن .
توزع
(
tavazzo '
) م . ع . باز داشته شدن يق وزعه عن الامر فتوزع . و ميان خود قسمت كردن يق توزعناه .
توزع
(
tavazzo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پراكندگى و پريشانى .
توزك
(
tuzak
) ا . پ . تعليم و تربيت و انتظام و بند و بست . و سامان و آرايش .
توزلاء
(
tavzal '
) و توزلى (
tavzal
) ا . ع . داهيه و بلا .
توزؤ
(
tavazzo '
) م . ع . پر شدن مشك .
توزه
(
tuze
) ا . پ . توز يعنى پوست درختى كه بر كمان و زين اسب و مانند آن پيچند .
توزى
(
tuzi
) ا و ص . پ . قبا و جامهء تابستانى نازك كه از كتان باشد . و كشتى و غراب .
و كارخانهاى كه در آن توز مىسازند . و منسوب به توز .
توزى
(
tuziy
) ص . ع . اصلى . و محمد توزى . ا خ . محدث است .
توزى
(
to'ziy
) م . ع . ازى الحوض تازية و تؤزيا . مر . تأزية .
توزى
(
tavvaziy
) و توزية (
tavvaziyyat
) ص . ع . منسوب به توز .
و ثياب التوزية : جامههائى كه از شهر توز آورند .
توزئ
(
tavzi '
) و توزئة (
tavzeat
) م . ع . استوار بستن چيزى را در ظرفى . و پر كردن خنور و مشك را . و افگندن ناقه سوار خود را . و بهر سوگند سوگند دادن كسى را .
توزيدن
(
tuzidan
) ف م . پ . تاخت و تاراج كردن و اندوختن و جمع نمودن و حاصل كردن و كشيدن و گستردن و ادا نمودن و آشكار نمودن .
توزيع
(
tavzi '
) م . ع . وزعه توزيعا :
تقسيم كرد آن را .
توزيع
(
tavzi '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تقسيم و پراكندگى و بخشش كردگى .
و توزيع كردن : بخش كردن جمعى از مردمان چيزى را در ميان خود .
توزيغ
(
tavziq
) م . ع . وزغ الجنين
توزيغا : ( مجهولا ) اى صور فى البطن :
صورت بسته شد جنين در شكم .
توزيف
(
tavzif
) م . ع . شتافتن .
توزيم
(
tavzim
) م . ع . خوى كنانيدن نفس را بر خوردن يك بار در شباروزى .
توژ
(
tuj ?
) ا . پ . پوست درخت بسيار نازك شبيه بكاغذ كه توز نيز گويند .
توژى
(
tuj ? i
) ا . پ . ميهمانى كودكان مر همديگر را باينكه جمعى از كودكان فراهم آمده و هر يك چيزى آماده كرده طعام پزند و يكديگر را مهمانى كنند .
توس
(
tus
) ا . پ . زمين صلب و سخت .
توس
(
tus
) ا . پ . سلامتى . و توس كردن : بسلامتى دادن . و توس نمودن :
بسلامتى نوشيدن .
توس
(
tus
) ا . ع . طبيعت و اصل يقال هومن توس صدق اى من اصل صدق و توسا له و جوسا دعاى بد است .
توست
(
tost
) پ . يعنى تو است و از توست يعنى از تو هست .
توسخ
(
tavassox
) م . ع . ريمناك گردانيدن .
توسد
(
tavassod
) م . ع . توسد توسدا : تكيه كرد و گذاشت سر خود را بر بالش . و نيز توسد : بالش قرار داده شدن يق وسده الشيئ فتوسد .
توسط
(
tavassot
) م . ع . ميانجى كردن .
و چيزى ميانه گرفتن نه جيدونه ردى . و در ميان قوم نشستن .
توسط
(
tavassot
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميانى و مياندارى و ميانجيگرى و شفاعت و خونش و وسيله . و بتوسط : بوسيلهء و بجهة و به سبب .