ساختن كردن مال را . و اسراف نمودن در آن .
توديس
(
tavdis
) م . ع . پنهان گرديدن .
و رويانيدن زمين گياه را چنان كه بپوشد روى آن را .
توديع
(
tavdi '
) م . ع . بدرود كردن .
و ذخيره داشتن گشن را جهة گشنى و قوله تعالى
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى
اى ما تركك .
و در جامه دان نهادن جامه . و ودع آويختن چيزى را .
توديك
(
tavdik
) م . ع . چربش ناك گردانيدن دست را .
تودين
(
tavdin
) م . ع . تر كردن وتر نهادن در آب و جز آن . و كوتاه گردانيدن چيزى را . و به عصا زدن .
توذف
(
tavazzof
) م . ع . گام نزديك نهاده و دوش جنبان خرامان رفتن و شتاب رفتن يق مريتوذف .
توذل
(
tavazzol
) م . ع . بريدن گوشت را بىتقسيم يق لقد توذلوا من الجزور اذا لقتطعوا به غير قسم .
توذن
(
tavazzon
) م . ع . حيله كردن .
و فضيلت نهادن خود را .
توذير
(
tavzir
) م . ع . تلاق زن بريدن .
و پاره پاره كردن گوشت را . و نشتر فرو بردن بجراحت .
توذيف
(
tavzif
) م . ع . گام نزديك نهاده و دوش جنبان خرامان رفتن و شتاب رفتن يق مريوذف .
توذيم
(
tavzim
) م . ع . دوال بستن بر گردن سگ تا معلوم شود كه معلم است . و افزودن يق و ذمت على الخمسين اى زدت عليها . و بريدن و علاج كردن و ذم ناقه را .
تور
(
tavr
) ا . ع . ميانجى ميان قوم و ظرفى كه از آن آب خورند و دست و روى شويند ( مذكر است ) و آبى كه داراى طلحب باشد .
ج . اتوار .
تور
(
tavar
) م . ع . تار الماء تورا ( از باب نصر ) : جارى و روان گرديد آن آب .
تور
(
tur
) ا . پ . پهلوان دلير بىباك و بهادر . و غازى و معشوق . و ضيافت و مهمان نوازى . و گياهى ترش كه در آش كنند . و خرد و اندك و قليل . و زن بىشوهر و بيوه .
و ظرف و آوند و دام . و تور ماهى گيرى : دامى كه بدان ماهى صيد كنند .
تور
(
tur
) ا خ . پ . نام پسر بزرگ فريدون كه تورج نيز گويند . و نام دختر ايرج كه زن منوچهر باشد . و نام مملكت توران و مردم ترك ضد تاجيك .
تور
(
tur
) ا . پ . پس كشيدگى و فرار و هزيمت . و پرسش و استفسار و تلاش و تفحص و تجسس .
تور
(
tavar
) ا . پ . تبرى كه بدان هيزم شكنند . و تيشه . و گوهر و زيور .
تورا
(
tur
) ا . پ . قسمى از پرده كه در پشت آن بهادران تيراندازى مىكنند .
تورا
(
tur
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سالار و پيشوا .
تورا
(
tovr
) ا . پ . به لغت زند و پازند گاو نر و گاو ماده .
توراب
(
tavr b
) ا . ع . مرادف تراب يعنى خاك .
توراة
(
tavr t
) ا خ . پ . كتاب موسى عليه السلام .
توراليك
(
tur lik
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - لقب شاهزادگى .
توران
(
tur n
) ا خ . پ . مملكت تركمان نشين و تركستان و ماوراء النهر و همهء ممالكى كه فريدون به پسر بزرگ خود تور داده بود .
توران
(
tur n
) ا خ . ع . جميع بلاد ماوراء النهر . و نام دهى و نام موضعى .
توران دخت
(
tur n - doxt
) ا خ .
پ . دختر خسرو پرويز كه يك سال و چهار ماه پادشاهى كرد .
تورانشاه
(
tur n - c h
) ا خ . پ .
پادشاه ماوراء النهر .
تورانى
(
tur ni
) ا و ص . پ . منسوب به توران و تركمان .
تورب
(
tavrab
) ا . ع . مرادف تراب يعنى خاك .
تورة
(
tavrat
) ا . ع دخترى كه ميانجيگرى كند ميان عشاق .
تورتك
(
turtak
) ا . پ . قرقاول و تذرو و خروس جنگلى .
تورتيز
(
turtiz
) ا . پ . كفاف و نفقهء مال به آسانى در امور حسنهء جميله و آسايش .
تورج
(
turaj
) ا . خ . پ . پسر بزرگ فريدون كه تور نيز گويند .
تورخ
(
tavarrox
) م . ع . تر شدن زمين و نرم شدن خمير .
تورد
(
tavarrod
) م . ع . ورد جستن .
و كم كم در آمدن در شهر يق توردت الخيل البلدة اى دخلتها قليلا قليلا و قطعة قطعة .
و به آب آمدن .
تورزى
(
tavarzi
) و تورزين (
tavarzin
) ا . پ . سلاحى به شكل تبر كه در پهلوى زين گذارند و تبرزين نيز گويند .
تورس
(
tavarros
) م . ع . خود را ورس آلودن .
تورش
(
turc
) ص و ا . پ . ترش .
تورط
(
tavarrot
) م . ع . در هلاكت افتادن . و تورط فى الامر : به كار دشوار افتاد .
تورع
(
tavarro
) م . ع . تورع من كذا : پرهيز كرد از آن و باز ماند .