آهن و يا مفرق سازند و به روى چرخ گردون حمل كنند . و يك قسمت از يك فوج لشكر .
و يك بسته از قماش و جز آن . و توپ اسب رو : اسب توپخانه . و توپ زدن :
توب انداختن . و باصطلاح قمار بازى به روى دست حريف برخاستن درصورتىكه دست خودش پستتر از دست حريف باشد .
توپا
(
tup
) ا . پ . بلغت زند و پازند سيب و تفاح .
توپال
(
tup l
) ا . پ . ريزههاى زر و سيم و آهن و مس . مر . توبال .
توپ انداز
(
tup - and z
) ا و ص .
پ . كسى كه توپ مىاندازد . توپچى .
توپچى
(
tup - ci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - لشكرى توپدار و لشكرى كه سلاحش توپ است .
توپخانه
(
tup - x ne
) ا . پ . آن قسمت از ادارهء لشكرى كه سلاحشان توپ است و جائى كه توپها را در آن مىگذارند .
توپك
(
tupak
) و (
tovpak
) ا .
پ . مخزن و گنجينه و انبار خانه و صندوق پول .
توة
(
tavvat
) ا . ع . ساعت يق ما مضت الاتوة .
توت
(
tut
) ا . پ . ميوهاى كه داراى دو قسم است يكى سفيد و شيرين و ديگرى سياه و ترش كه شاه توت و توت شامى و شخرور و شخروز نيز گويند و درخت هر اين دو قسم . و توت سه گل : توت وحشى و تمش و توت فرنگى كه بتركى چيالك گويند كهج نامند .
توتر
(
tavattor
) م . ع . سخت گرديدن پى و گردن .
توتك
(
tutak
) ا . پ . انبار خانه و گنجينه و مخزن و صندوق پول و تپنگو .
توتك
(
tutak
) ا . پ . طوطى سخن گوى .
و قسمى از نى كه شبانان نوازند . و يك قسم نان كه در قزوين و راوند خوب آن را مىپزند .
و اخ . نام محلهاى در شيراز .
توتگى
(
tutagi
) ا . پ . يك قسم درمى كه در قديم رايج بوده و توبكى نيز گويند .
توتماج
(
tutm j
) ا . پ . آش رشته .
توتن
(
toton
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - تنباكوى چپق و سيگار .
توتو
(
tu - tu
) ا . پ . چيزهائى كه به روى يكديگر واقع شده و همديگر را احاطه نمايند مانند پردههاى پياز .
توته
(
tute
) ا . پ . گوشت زيادتى كه در اندرون پلك چشم و گاه در بيرون آن در آيد و آويخته باشد .
توته
(
tute
) ا . پ . طوطى
توتى
(
tuti
) ا پ . طوطى . و جهاز و كشتى . و جهاز عروس و رخت عروس .
توتيا
(
tuti
) ا . پ . اكسيد روى كه در كورههائى كه روى و سرب را مىگدازند حاصل مىشود . و توتياى اكبر : نوعى از صدف .
و توتياى دولت : چارهء كارهاى عمومى و ملتى . و توتياى چشم و يا توتياى ديده :
سرمه . و توتياى زرد : يك نوع سنگى .
و توتياى سبز : زاج سبز .
توتيا مثال
(
tuti - mes l
) ص . پ .
مانند توتيا .
توتيح
(
tavtih
) م . ع . كم كردن دهش را .
توتيخ
(
tavtix
) م . ع . زدن با چوب خرما .
توتيد
(
tavtid
) م . ع . ميخ بر پا كردن .
و برخيزانيدن ذكر را .
توتير
(
tavtir
) م . ع . سخت گردانيدن زه كمان را و يا بزه كردن آن را و وتر الصلاة بمعنى وتر الصلاة است يعنى وتر كرد نماز را .
توث
(
tus
) ا . ع . مأخوذ از توت فارسى و بمعنى آن . واخ : نام چند ده .
توثب
(
tavassob
) م . ع . برجستن و به ستم مستولى شدن يق توثب فى ضيعتى اى استولى عليه ظلما .
تؤثور
(
to'sur
) ا . ع . آهنى كه بدان مىرندند سپل شتر را تا پى آن گرفته شود . و سرهنگ و خدمتگار . ج : تواثير و تآثير .
توثيب
(
tavsib
) م . ع . بر نهالين نشاندن .
و نهالين پيش كسى افگندن تا بر آن نشيند .
توثير
(
tavsir
) م . ع . پايمال نمودن و نرم كردن .
توثيف
(
tavsif
) م . ع . ديگ پايه جهة ديگ ساختن .
توثيق
(
tavsiq
) م . ع . استوار كردن .
و معتمد داشتن و ثقه گفتن كسى را .
توثيل
(
tavsil
) م . ع . محكم و استوار گردانيدن . و توانا كردن و فراهم آوردن مال را .
توج
(
tavj
) م . ع . فرو رفتن انگشت در چيزى كه آماسيده و تر باشد ( و الفعل من نصر ) يق تاجت اصبعى فيه .
توج
(
tuj
) ا . پ . ميوهاى كه سفرجل و بهى نيز گويند . و فلزى كه مركب است از مس و روى و آن را برنج نيز گويند .
توج
(
tavvaj
) ا . ع . بيشهاى شيرناك . واخ . شهرى بفارس كه توز نيز گويند .
توجبه
(
tujabe
) و (
tujebe
) ا . پ .
سيل و سيلاب . و فرشته .
توجد
(
tavajjod
) م . ع . شكايت نمودن مر بيخوابى و جز آن را . و اندوهگين شدن يق توجدت لفلان اى حزنت له .
توجر
(
tavajjor
) م . ع فرو خوردن دارو را . و بناپسندى آب آشاميدن .
توجز
(
tavajjoz
) م . ع . روائى حاجت خواستن و جستن آن را .