توجس
(
tavajjos
) م . ع . گوش داشتن به آواز نرم . و اندك اندك چيدن . و پنهان داشتن ترس را .
توجع
(
tavajjo '
) م . ع . دردمند و رنجور گرديدن . و مرثيه گفتن مرده را يق توجع لفلان اى رثى .
توجن
(
tavajjon
) م . ع . خوار گرديدن و فروتنى كردن .
توجؤ
(
tavajjo '
) م . ع . بدست و بكارد زدن يق توجاه باليد و السكين توجوء .
توجه
(
tavajjoh
) م . ع . روى آوردن يق توجهت نحوك و اليك . و شكست خوردن . و روى گردانيدن . و پير شدن يق توجه الشيخ اى ولى و كبر . المثل احمق ما يتوجه اى لا يحسن ان ياتى الغائط .
توجه
(
tavajjoh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اراده و ميل و آرزو و نگاه و نظر مرحمت و روى آوردگى و لطف و مهربانى و ملاطفت و شفقت و نوازش . و تدبير و تامل و انديشه . و توجه خاص : نظر مرحمت و بر گردانيدن روى بجانب خداى . و توجه نمودن : ملاطفت كردن و نوازش نمودن .
و توجه نياز آميز : عبادت با خضوع و خشوع .
توجهات
(
tavajjoh t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملاطفتها و نوازشها و دقتها .
توجئ
(
tavji '
) م . ع . خشك يافتن چاه را .
توجى
(
tavajji
) م . ع . سوده سم گرديدن يق انه ليتوجى .
توجيب
(
tavjib
) م . ع . لازم گردانيدن .
و عادت دادن نفس و عيال و اسب خود را بيك بار خوردن در شباروزى . و يك بار خوردن در شباروزى . و يك بار دوشيدن ناقه را در شباروزى . و مانده شدن ستور و جز آن . و بسته شدن فله در پستان ناقه . و بر زمين زدن .
توجئة
(
tavjeat
) م . ع . خشك يافتن چاه را .
توجين
(
tavjin
) م . ع . ما ادرى اى من و جن الجلد هو : نمىدانم كه كدام كس است او .
توجيه
(
tavjih
) م . ع . بزرگ و با قدر گردانيدن يق وجه الامير زيدا : و بر يك روش گردانيدن چيزى را . يق وجه الشيئ .
و بيك روش گردانيدن باران زمين را . و مايل بشمال نشاندن نخله را تا راست گرداند آن را شمال . و مايل شدن دست و پايهاى اسب .
و يا نزديك شدن تندى پس سم و پى پاى دست بسمها . و نخست برآمدن هر دو دست كره اسب از شكم مادر وقت زادن . و وجهت اليك :
روى آوردم به تو . و وجهته فى حاجة .
و وجهت اليها : گسيل كردم او را بحاجتى و فرستادم . و وجه الى القبلة : روى آورد بسوى قبله المثل وجه الحجر وجهة ماله ( بصيغهء امر و به نصب و رفع ) وجهة يعنى تدبير امر كن بروشى مناسب .
توجيه
(
tavjih
) ا . ع . پيچيدگى در هر دو بند دست . و باصطلاح عروض توجيه در شعر حرفى است كه قبل از حرف روى در قافيهء مقيد واقع شود و آن را بهر حرف و حركت كه خواهند تغيير دهند و قيل التوجيه اسم الحركاته و اما الحرف فيسمى الدخيل .
توجيه
(
tavjih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روى گردانى . و بيان نيك و توضيح و تفسير و دليل و حجت . و ترتيب حساب و حوالهء برات ديوانى .
توجيه نويس
(
tavjih - nevis
) ا .
پ . آنكه حوالهء برات ديوانى را مىنويسد .
توح
(
tavh
) م . ع . تاح له الشيئ ( از باب نصر ) : آماده و مهيا شد آن چيز براى وى .
توحد
(
tavahhod
) م . ع . يگانه شدن .
و نگاهداشتن و توحد الله بعصمته اى عصمه و لم يكله الى غيره .
توحش
(
tavahhoc
) م . ع . ويران و بىاهل و خشك شدن خانه و جاى . و پژمان گرديدن . و تهى شكم گرديدن . و شكم تهى كردن يق توحش يا فلان اى اخل معدتك من الطعام و الشراب لشرب الدواء .
توحش
(
tavahhoc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وحشت و ترس و عدم انس . و توحش داشتن : ترس و وحشت داشتن .
و توحش كردن : ترسيدن و وحشت كردن .
توحل
(
tavahhol
) م . ع . گل ناك شدن جاى .
توحن
(
tavahhon
) م . ع . كلان شدن شكم . و خوار گرديدن . و هلاك شدن .
توحوح
(
tavahvoh
) م . ع . توحوح الظليم فوق البيض : مهربان شد شتر مرغ بر تخم خود پس آشكار كرد حرص خود را بر آن .
توحى
(
tavahhi
) م . ع . شتافتن يق توح يا هذا اى اسرع .
توحية
(
tavheyat
) م . ع . و حاه توحية : شتابانيد آن را
توحيد
(
tavhid
) م . ع . يگانه گردانيدن و هذا يطرد الى العشرة فيقال وحده و ثناه و ثلثه .
و يك دانستن . و يكى گفتن خداى را . و گرويدن بيگانگى او .
توحيد
(
tavhid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يگانگى و اقرار بوحدانيت خداى تعالى جل شانه .
توحيش
(
tavhic
) م . ع . سلاح و جامه از خود انداختن الحديث فوحشوا برماحهم .
توحيف
(
tavhif
) م . ع . خود را بر