شوريده شدن كار .
تواكف
(
tav kof
) م . ع . روى گردانيدن و كناره گزيدن .
تواكل
(
tav kol
) م . ع . ترك دادن و بر يكديگر اعتماد كردن .
تواكن
(
tav kon
) ا . پ . زغن و غليواج .
تواكيد
(
tav kid
) ا . ع . دوالها كه بدان كوههء زين بندند . و ج . توكيد يعنى تاكيدات .
توال
(
tov l
) ا . پ . انجام و انتها و عاقبت .
و پشت بر گردانيدن .
توالد
(
tav lod
) م . ع . بسيار شدن قوم يق توالدوا اى كثروا و ولد بعضهم بعضا .
توالد
(
tav lod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ولادت و تولد و زائيدگى و اصل و نسب و نژاد و سلسلهء ولادت .
توالس
(
tav los
) م . ع . همديگر را يارى دادن در فريب و با هم فريفتن .
توالى
(
tav li
) م . ع . پياپى شدن و به خشك شدن در آمدن خرماى تر .
توالى
(
tav li
) ا . ع . سرينها و كفلهاى اسب و يا دم و هر دو پاى آن . ج . تالى و تالية .
توالى
(
tav li
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هميشگى و بدون انقطاع . و على التوالى : پياپى و پى در پى .
تواليدن
(
tav lidan
) ف ل . پ . توانيدن و توانستن .
توأم
(
tav'am
) ا . ع . همزاد و جملى دو باشد و يا زيادتر و نر باشد يا ماده . ج :
توائم و توآم . و دويم تير قمار . و ا خ .
قبيلهاى از حبش . و نيز توام : برج جوزا .
توام
(
tov m
) ع . ج . توام .
توأمان
(
tav'am n
) ع . تثنيهء توأم يعنى دو تا همزاد و جملى كه به فارسى جنابه گويند .
توأمان
(
tav'am n
) ا . ع . گياهى ريزه ثمرش مانند كمون . و برج جوزا .
توأمة
(
tav'amat
) ا . ع . مؤنث توأم .
و يك نوع محفهء روبازى جهة نشستن زن مانند پالكى .
توأمية
(
tov'amiyat
) ا . ع . مرواريد و لؤلؤ .
توان
(
tov n
) و (
tav n
) ا . پ .
قوت و قدرت و زور . و امكان و ممكن . و ابر و سحاب .
توان
(
tov n
) و (
tav n
) ص . پ .
لايق و قابل و سزاوار و توانا . و فرمان قضاتوان : فرمانى كه مخالفت آن ممتنع باشد .
توانا
(
tav n
) ص . پ . قادر و قوى و مضبوط و استوار و سزاوار و قابل .
تواناترى
(
tav n - tari
) ا . پ . شهرت و نيكنامى .
تواناهى
(
tav n hi
) و توانائى (
tav n i
) ا . پ . قوت و قدرت و زور و دست .
توانچه
(
tav nce
) ا . پ . طپانچه و لطمه .
توان دخت
(
tov n - doxt
) ا خ . پ .
نام دختر خسرو پرويز .
توانستن
(
tov nestan
) ف . ل . پ .
قوت و قدرت داشتن . و لايق و قابل بودن و سزاوار و لايق شدن . و دست يافتن و غالب شدن .
توانش
(
tov nec
) پ . م ح . توانستن .
وا . قدرت و قوت .
توان كن
(
tov n - kon
) ص . پ .
از صفات خداى تعالى زيرا كه دهندهء قوت و قدرت و توانائى است .
توانگر
(
tov n - gar
) ص . پ . بزرگوار و توانا و قادر و مالدار و غنى .
توانگران
(
tov n - gar n
) ا . پ .
مالداران توانا . ج . توانگر .
توانگرى
(
tov n - gari
) ا . پ . قدرت و توانائى و دولت و مال و ثروت .
توانگى
(
tov ngi
) ا . پ . دولت و ثروت و مال و ملك .
توانه
(
tav ne
) ا خ . پ . نام مبارزى تورانى كه توابه نيز گويند .
توانى
(
tav ni
) م . ع . توانى فى الامر : مبادرت نكرد در ضبط آن كار و سستى نمود . و توانى فى حاجته : كوتاهى كرد در حاجت وى . و بلاتوان : بدون كوتاهى و درنگ .
توانيدن
(
tov nidan
) ف ل . پ .
توانستن و قابل شدن .
تواؤص
(
tav os
) م . ع . فراهم آمدن و انبوهى كردن بر آب .
تواهب
(
tav hob
) م . ع . بخشش كردن مر يكديگر را .
تواهچه
(
tav hce
) ا . پ . گوشت نيك پخته .
تواهس
(
tav hos
) م . ع . شتاب رفتن .
تواهق
(
tav hoq
) م . ع . برابر گرديدن قوم در كردار . و با هم رفتن شتران .
تواهه
(
tav he
) ا . پ . قليه بادنجان و كوكو و خاگينه و گوشت نيك پخته و كباب .
تواهى
(
tav hi
) ا . پ . تباهى و نابود كرده شده و ضايع شده و با تمام نارسيده .
توايل
(
tav yol
) م . ع . بر يكديگر ويل گفتن يق همايتو ايلان .
توايم
(
tav yem
) ع . ج . توأم . و توائم النجوم : كواكب مختلطه .
توائى
(
tav i
) م . ع . فراهم آمدن .
توب
(
tavb
) م . ع . تاب الى الله توبا و توبة و متابا و تابة و تتوبة ( از باب نصر ) : بازگشت از گناه . و تاب الله