عليه : توفيق توبه داد او را خداى و يا آسان گردانيد دشوارى وى را و يا باز مهربان شد بر وى .
توب
(
tub
) ا . پ . تاب و پيچ و چين .
و ريسمان . و كثرت و افزونى . و طاقت و قدرت . و ديده .
توباره
(
tub re
) ا . پ . بز نر .
توبال
(
tub l
) ا . پ . براده و سونش و نحاس و مس . و توبال الحديد : ريزه هائى كه در وقت چكش زدن بر آهن تافته از آن مىپاشد . و توبال النحاس : نيز ريزه هائى كه از چكش زدن بر مس تافته مىپاشد .
و توبال مس : زنگار .
توباملن
(
tub molon
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از تيوعات كه بتازى علقى گويند . و يك قسم از جاروب .
توبان
(
tub n
) ا . پ . تنبان چرمى كشتىگيران .
توبة
(
tavbat
) م . ع . تاب توبا و توبة . مر . توب .
توبة
(
tavbat
) ا خ . ع . نام شاعرى .
و تل توبة : نام جائى نزديك موصل .
تؤبة
(
toabat
) ا . ع . عار و ننگ و شرم و طعام تؤبة : طعام يستحيى من اكله .
توبچى
(
tub - ci
) و توبخانه (
tub - x ne
) . مر . توپچى و توپخانه .
تو بر تو
(
tu - bar - tu
) ص . و م ف . پ .
لابرلاى و تابرتاى و پى در پى و دنبال يكديگر .
و مردم سر در خود و حرام توشه .
تو بر تو
(
tu - bar - tu
) ا . پ . هزار خانهء گوسپند . و نام حلوائى .
توب رسن
(
tub - rasan
) ا . پ .
ريسمان تابيده .
توبره
(
tubre
) ا . پ . كيسه و خريطهء شكارچى و كيسهء بنددارى كه بر سر اسب و استر و خر زنند مانند توبرهء كاه خورى و توبرهء جو خورى .
توبزه
(
tubaze
) ا . پ . بيخ ساق خربزه و تربزه .
توبك
(
tubak
) و (
tavbak
) ا . پ .
گنجينه و مخزن و تپنگو و صندوق محكم و مضبوط و جائى كه طعام را در آن ضبط كنند و نگاهدارند .
توبكى
(
tubki
) ا . پ . يك قسم درمى كه در قديم رايج و معمول بوده .
توبل
(
tubal
) ا . پ . جزء پيشين از پيشانى .
توبل
(
tavbal
) ا . ع . ديگ افزار و بوزار . ج : توابل .
توبلة
(
tavbalat
) م . ع . ديگ افزار ريختن در ديگ .
توبولسك
(
tobolsk
) ا خ . پ . شهر حاكم نشين سيبير كه داراى 200 ، 20 نفر جمعيت است .
توبه
(
tube
) ا . پ . قوس و قزح و آژفنداك .
توبه
(
tovbe
) و (
tavbe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بتينا و بتينه و ابومان و ندامت و پشيمانى و بازگشت از گناه . و توبه كردن :
پشيمان شدن و بازگشتن از گناه . و توبه شكستن : برگشتن به گناه و مرتكب شدن مر گناهى كه سابقا مرتكب شده بود . و شكستن عهد و ميثاق . و توبه دادن : امر فرمودن كسى را بباز گشتن از گناه و بتينه دادن .
توبه شكن
(
tovbe - cekan
) ص . پ .
آنكه مىشكند عهد و ميثاق خود را در توبه كردن .
توبه دار
(
tovbe - d r
) و توبه كار (
tovbe - k r
) ص . پ . تائب و نادم و پشيمان . و توبه كار شدن : نادم شدن و پشيمان گشتن .
توبه كارى
(
tovbe - k ri
) ا . پ . پشيمانى و ندامت و عهد و سوگند در پرهيزگارى .
توبه نامه
(
tovbe - n me
) ا . پ . نامه اى كه در آن شرح توبه و ندامت كسى را مىنويسند .
توبئة
(
tavbeat
) م . ع . آماده كردن .
توبيخ
(
tavbix
) م . ع . نكوهيدن و بيم و تهديد كردن و سرزنش نمودن .
توبيخ
(
tavbix
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملامت و نكوهش و سرزنش . و توبيخ كردن : ملامت نمودن و ترسانيدن و نكوهيدن .
توبيخا
(
tavbixan
) و توبيخانه (
tavbixn ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور سرزنش و نكوهش و ملامت .
توبيخى
(
tavbixi
) ص . پ . منسوب به توبيخ و ملامت .
توبير
(
tavbir
) م . ع . موى ريزهء زرد بر آوردن چوزهء شتر مرغ . و رميدن مردم و وحشت و بيگانگى نمودن . و پيوسته به جائى اقامت كردن . و يا اقامت نمودن . و رفتن شتر و روباه و خرگوش در زمين درشت تا نشان پا نهفته ماند . و وبرت النخلة ( مجهولا ) :
گشنى داده شد خرما بن .
توبيش
(
tavbic
) م . ع . و بش الجمر : آشكار گرديد درخش خدرك بوزيدن باد بر آن . و وبش القوم فى الامر :
در آويختند قوم در آن كار از هر چيزى .
توبيص
(
tavbis
) م . ع . چشم گشادن سگ بچه يق و بص الجر و توبيصا . و و بص لى بيسير : اندك داد من را .
توبيع
(
tavbi '
) م . ع . و بع بها توبيعا : تيز داد .
توپ
(
tup
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - يكى از اسلحه آتشى به شكل لولهء بزرگ كه از