آشيانه سازد آونگان از شاخهء باريك يقال هوا صنع من تنوط .
تنوطة
(
tonavvetat
) ا . ع . واحد تنوط .
تنوع
(
tanavvo '
) م . ع . گوناگون شدن . و جنبيدن شاخ . و پيش شدن در رفتن و جز آن يق تنوع فى السير اى تقدم .
تنوع
(
tanavvo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوناگونى و نوعنوع شدگى .
تنوفاء
(
tanuf '
) ا خ . ع . پشتهاى نزديك قواعل كه ينوفاء نيز گويند .
تنوفة
(
tanufat
) و تنوفية (
tanufiyat
) ا . ع . بيابان و يا زمين فراخ بعيد الاطراف و يا دشت بىآب و انيس اگر چه گياهناك باشد .
ج . تنائف .
تنوق
(
tanavvoq
) م . ع . آراستگى كردن در كار . و تنوق فى مطعمه و ملبسه :
جيد گردانيد و نيكو كرد خوراك و پوشاك خود را .
تنوم
(
tannum
) ا . ع . روز كردك كه درختى است در عربستان و خوردن ثمر آن قاتل ديدان و دافع آنهاست .
تنوم
(
tanavvom
) م . ع . خواب ديدن .
و جماع نمودن در خواب . و چريدن گياه تنوم را .
تنومة
(
tanvamat
) م ع . خوردن شتر گياه تنوم را .
تنومة
(
tannumat
) ا . ع . واحد تنوم يعنى يك درخت تنوم .
تنومند
(
tanumand
) ص . پ . قوى و زور آور و جسيم و فربه و توانا و تندرست و سمين و قادر و بلند بالا و عريض و شاد و خرم و تنپرور .
تنومندى
(
tanumandi
) ا . پ . قوت و توانائى و زورآورى و جسيمى و تناورى .
تنوند
(
tanvand
) ص . پ . پاشيده و پراكنده و منتشر .
تنوى
(
tanvi
) ا . پ . آنكه چشمش به طرف بالا ثابت مانده . و شاخص .
تنوى
(
tanavvi
) م . ع . آهنگ كردن .
تنوية
(
tanveyat
) م . ع . روان كردن حاجت . و دانه بستن خرما . و انداختن دانهء خرما . و سپردن كارى بر نيت ديگرى .
تنويخ
(
tanvix
) م . ع . نوخ الجمل الناقة تنويخا فتنوخت : فرو خوابانيد آن شتر نر ماده را تا گشنى كند پس فرو خوابيد آن ماده شتر . و نوخ الله الارض طروفة للماء : طاقتى بخشد خداى آن زمين را كه بردارد آب را .
تنوير
(
tanvir
) م . ع . روشن گرديدن و روشن كردن ( لازم و متعدى است ) . و روشن شدن صبح . و دانه پيدا شدن در خرما يق نور التمر : و گل كردن درخت . و دست بسوزن آژدن و نيل بر آن ريختن تا نشان ماند . و رسيدن كشت . و دور داشتن زن را از تهمت . و نيز تنوير : سحر كردن مانند زنى جادوگر كه نام وى نورة بود و چون كسى جادو كند مىگويند قد نور و از اين جاست كه مىگويند نور فلان على فلان يعنى آميخته و مشتبه گردانيد فلان بر فلان كار وى را .
تنوير
(
tanvir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استعمال نوره جهة ستردن مويها . و تنوير كردن : نوره كشيدن .
تنويز
(
tanviz
) ا . ع . تقليل و كم كردن .
تنويس
(
tanvis
) م . ع . نوس بالمكان : اقامت كرد در آنجاى .
تنويش
(
tanvic
) م . ع . نويد دادن .
تنويض
(
tanviz
) م . ع . نوض الثوب بالصبيغ : رنگ كرد جامه را .
تنويط
(
tanvit
) م . ع . نوط القربة :
آويخت مشك را تا روغن مالد .
تنويع
(
tanvi '
) م . ع . جنبانيدن و زدن باد چيزى را .
تنويل
(
tanvil
) م . ع . دادن يق نولته و نولت عليه و به .
تنويم
(
tanvim
) م . ع . بخواب كردن و خوابانيدن .
تنوين
(
tanvin
) م . ع . منون كردن اسم را و نونيدن يق نونت الاسم .
تنوين
(
tanvin
) ا . ع . نون ساكنى كه در آخر اسمها خوانند .
تنويه
(
tanvih
) م . ع . نوهه و به :
خواند او را و بلند نام گردانيد . و كذا نوه باسمه . و نوه الشيئ : برداشت آن چيز را و بلند كرد .
تنويه
(
tanvih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلانى و بزرگى و بلندى مرتبه .
تنه
(
tane
) ا . پ . كرباسه و پارچه . و بدن و تن و جسم و جثه . و ساق درخت . و قبول و رضا . و تنه شدن : قبول كردن و راضى شدن . و تنه زدن : خود را به كسى زدن . و تنهء عنكبوت : تنيدهء عنكبوت .
تنه
(
tonne
) ا . پ . يك نوع ماهى كه تن (
tonn
) نيز گويند . مر تن .
تنها
(
tanh
) ا . پ . ج . تن .
تنها
(
tanh
) ص و م ف . پ . فرد و تك و منفرد و يگانه و مجرد .
تنها
(
tanh
) ا . ع . جاى منتهى شدن آب رودبار از كرانه .
تنها
(
tenh
) ا . ع . خاك و جز آن كه بدان سيل را باز گردانند .
تنها رو
(
tanh - rov
) ص . پ . آنكه به تنهانى و منفردا سير و گردش مىكند .
تنهاگانه
(
tanh - g ne
) م . ف . پ .
بطور انفراد و تنهائى .
تنهائى
(
tanh i
) ا . پ . خلوت و وحدت و انفراد و يگانگى .