و لنديدن و خشمناك گشتن و ستيهيدن و در خشم شدن و اعراض كردن . و سر زدن برگ و غنچه و شكوفه از درخت .
تنديس
(
tandis
) ا . پ . تصوير و تمثال و كالبد و قالب و جثه و تصوير انسان و يا حيوان .
تنديسه
(
tandise
) ا . پ . پيكر و تصوير و تمثال .
تنديغ
(
tandiq
) م . ع . ندغت المراة عجينها تنديغا : آرد ريخت آن زن بر خمير .
تنديور
(
tond - yur
) ا . پ . بر جهنده و رقصنده .
تنديه
(
tandie
) ا . پ . شكل و صورت انسانى .
تن زدن
(
tan - zadan
) ف . ل . م . پ .
خاموش بودن و خاموش شدن . و صبر و تحمل كردن و آسودن .
تن زده
(
tan - zade
) ص . پ . خاموش و محجوب .
تنزر
(
tanazzor
) م . ع . كم شدن .
و خود را به بنى زار نسبت كردن و يا مانند كردن و يا داخل شدن در آنها .
تنزع
(
tanazzo '
) م . ع . شتافتن و رأيتة متنزعا الى كذا اى متسرعا اليه نازعا .
تنزل
(
tanazzol
) م . ع . بدرنگ و مهلت فرود آمدن .
تنزل
(
tanazzol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - به آهستگى و آرامى فرود آمدن . و نزول و كاستگى و فرسودگى و پائين آمدگى و معزولى .
تنزه
(
tonze
) ا . پ . تنده و غنچه مانندى كه نخست از شاخ درخت سر زند و جوزق .
تنزه
(
tanazzoh
) م . ع . دور شدن و فلان يتنزه عن الاقذار اى يتباعد . و خرجوا يتنزهون اى يطلبون الاماكن النزهة .
تنزه
(
tanazzoh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكدامنى و پارسائى و عارى بودن از عيب و آلايش .
تنزهات
(
tanazzoh t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىعيبىها و خوبيها . و سير در باغها و بوستانها .
تنزى
(
tanazzi
) م . ع . شتافتن و برجستن .
تنزيب
(
tanzeyb
) و (
tanzib
) ا .
پ . از خالق و جامهاى كه در زير قبا پوشند و بافتهء پنبهاى نازك و سفيدى شبيه به ململ كه در بنگاله بافند و تنژيب مىنامند .
تنزية
(
tanzeyat
) م . ع . برجستن و بر جهانيدن نر را بر ماده .
تنزير
(
tanzir
) م . ع . كم كردن يق نزر عطاءه .
تنزيز
(
tanziz
) م . ع . نززه عن كذا : پاك كرد او را از آن . و نززت الظبية : پرورد آهو ماده بچهء خود را .
تنزيف
(
tanzif
) م . ع . خون آوردن زن در باردارى يق نزفت المراة اى رات دما على حملها .
تنزيق
(
tanziq
) م . ع . آليز كنانيدن ستور را و بر جهانيدن .
تنزيل
(
tanzil
) م . ع . فرو فرستادن . و ترتيب دادن . و به ترتيب فرو فرستادن . و فرود آوردن .
تنزيل
(
tanzil
) ا . ع . قرآن مجيد .
تنزيل
(
tanzil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزول و فرو فرستادگى و فرو آوردگى . و ربا و فرعى كه بر اصل پول تعلق مىگيرد .
تنزيه
(
tanzih
) م . ع . دور داشتن خود را از زشتى و بدى و پرهيز كردن يق فلان ينزه نفسه عنها تنزيها اى يبعدها .
تنزيه
(
tanzih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكى و طهارت و تقديس و پارسائى و پاكدامنى و دور از عيب .
تنساس
(
tans s
) م . ع . نس الرجل نسا و تنساسا ( از باب نصر ) : لازم گرفت آن مرد روائى هر امرى را و رفت و شتاب رفت .
و نس القوم : وارد شدند آن گروه بر آب .
تن سالار
(
tan - s l r
) ا . پ . جسم كلى و تنبد .
تنسان
(
tans n
) ص . پ . آسوده و راحت و با آسايش .
تنسب
(
tanassob
) م . ع . دعوى خويشى و نزديكى كردن كسى را المثل القريب من تقرب لا من تنسب .
تنسته
(
tanaste
) ا . پ . بافتهء عنكبوت .
تنسخ
(
tansox
) ا . پ . تنسوق و نادر و هر چيز كمياب و بىمثل و مانند و در نهايت نفاست .
تنسر
(
tanassor
) م . ع . گسسته شدن رسن . و پراكنده و منتشر گرديدن چرك زخم از پاره شدن آن . و فرسودن و پاره شدن جامه و كاغذ . و متفرق و پراكنده گرديدن نعمت يق تنسرت النعمة عنه اذا تفرقت .
تنسس
(
tanassos
) م . ع . تنسس منه خيرا : بوى نيكوئى يافت از وى .
تنسف
(
tanassof
) م . ع . هر دو دست حريف را در كشتى گرفته بپاى خود لغزانيدن او را يق تنسف فى الصراع .
تنسق
(
tanassoq
) م . ع . با يكديگر منتظم و آراسته شدن يق تنسقت الاشياء .
تنسك
(
tanassok
) م . ع . پرستيدن .
تنسم
(
tanassom
) م . ع . دم زدن . و دم به خود كشيدن . و بوئيدن نسيم را الحديث