و تانيث الاسم خلاف تذكيره .
تانيدن
(
t nidan
) ف م . پ . غالب آمدن .
تانيس
(
ta'nis
) م . ع . انسه تانيسا :
انس داد او را . و انس الشيئ : ديد آن چيز را .
تانيستار
(
t nist r
) ا . پ . جسم آسمان نهم .
تانيسر
(
t nisar
) ا خ . پ . شهرى در هندوستان .
تانيف
(
ta'nif
) م . ع . طلب كردن گياه و انف الابل تانيفا : بمرغزار ستور نارسيده رسانيد شتران را . و انف فلانا :
بر انگيخت فلان را بر ننگ . و انف النصل :
تيز كرد پيكان را .
تانيق
(
ta'niq
) م . ع . در شگفت آوردن .
تانين
(
ta'nin
) م . ع . خشنود كردن .
تاو
(
t v
) ا و ص . پ . بهمهء معانى تاب استعمال مىشود زيرا واو بدل از ب بسيار واقع مىگردد و بر عكس .
تاوا
(
t v
) ا . پ . تاوه .
تاواتاو
(
t v t v
) ا . پ . قدرت و و توانائى .
تاوان
(
t v n
) ا . پ . غرامت و جريمانه . و جنايت . و جرم . و زيان .
و گناه . و عوض : و بدل .
تاوانا
(
t v n
) ا . پ . قدرت و قوت و توانائى .
تاوانزده
(
t v n - zade
) ص . پ .
جريمه شده .
تاوانه
(
t v ne
) ا . پ . تابخانه و گرمخانه .
تاوانيدن
(
t v nidan
) ف م . پ .
غلطانيدن و پيچانيدن .
تاوب
(
taavvob
) م . ع . باز گرديدن و تاوبه : بشب آمد او را .
تاوتك
(
t vtak
) ا . پ . مضاعف و دو تا . و دو لا .
تاوخ
(
taavvox
) م . ع . قصد نمودن .
تاوخانه
(
t v - x ne
) ا . پ . گرم - خانه و تابخانه و حمام . و كوره . و منزل تابستانى .
تاود
(
taavvod
) م . ع . كج و خميده گرديدن و تاوده الامر : برنج آورد او را كار و گرانبار كرد .
تاور
(
t var
) ا . پ . عرض مقابل جوهر . و عارضه و سانحه .
تاورمان
(
t varm n
) ا . پ . زير و زبر .
تاوريده
(
t varide
) ص . پ . عارض شده .
تاوسه
(
t vase
) ا . پ . چراگاه پر آب و علف .
تاوش
(
t voc
) ا . پ . صدا و آواز پا .
تاوق
(
taavvoq
) م . ع . باز ايستادن از كارى .
تا وقتى
(
t - vaqti
) م ف . پ . تا زمانى و تا ساعتى .
تاوك
(
t vak
) ا . پ . كره خر . و گوساله .
تاو كردن
(
t v - kardan
) ف م . پ .
گرم كردن و بسلامتى نوشيدن شراب .
تاول
(
t vel
) ا . پ . آبلهاى كه بر دست و پاى آدمى بهم رسد .
تاول
(
t val
) ا . پ . كره خر . و گوسالهء نارام و گوسالهء ماده .
تاول
(
taavvol
) م . ع . تاول الكلام :
بيان كردن آنچه كلام بدان باز مىگردد .
تاون
(
taavvon
) م . ع . تاون - الحمار : علف و آب خورد خر تا شكمش مانند اون (
avn
) در آگنده شد .
تاووش
(
t vue
) ا . پ . تاوش و صدا و آواز پاى .
تاوه
(
t ve
) ا . پ . تابه . و پاى تاوه : نوارى كه بساقهاى پا مىپيچند .
تاوه
(
taavvoh
) م . ع . آه گفتن .
تاوى
(
t vi
) ص . ع . كسى كه بيفتد و يا هلاك گردد .
تاوى
(
taavvi
) م . ع . پناه گرفتن و جاى گرفتن و تاوت الطير : فراهم آمدند پرندگان از هر جاى .
تاوى
(
t viy
) ص . ع . منسوب به تا . و شعرى كه آخر آن حرف تا باشد .
تأويب
(
ta'vib
) م . ع . باز گرديدن .
و همه روزه رفتن . و با يكديگر نبرد كردن شتران . و تسبيح گفتن قوله تعالى : يا جبال او بىمعه .
تاوية
(
ta'veyat
) م . ع . اويت منزلى و اليه تاوية : پناه جستم و جاى گرفتم به آن . و اويت فلانا : پناه و جاى دادم فلان را .
تأويد
(
ta'vid
) م . ع . اودته تأويدا : كج و خميده گردانيدم آن را .
تاويدن
(
t vidan
) ف ل . م . پ .
درخشيدن . و پيچيدن . و تابيدن . و گرم كردن . و گرديدن و ستردن .
تاويق
(
ta'viq
) م . ع . كم كردن طعام كسى را و در مشقت و مكروه انداختن او را . و باز داشتن و خوار گردانيدن .
تاويل
(
ta'vil
) م . ع . اول اليه تأويلا : باز گردانيد او را بسوى وى . و اول الكلام تاويلا : بيان كرد آنچه كلام بدان باز مىگردد و اوله تاويلا : تفسير كرد او را و تقدير نمود او را و روايت كردند آن را از ديگرى .
تاويل
(
ta'vil
) ا . ع . ترهء خوشبر