تاموره
(
t mure
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آفتابه و ابريق .
تأمورى
(
ta'muriy
) ا . ع . كسى واحدى يق ما بالدار تأمورى اى احد .
تامول
(
t mul
) ا . پ . تانبول .
تامه
(
taaminoh
) م . ع . تامه اما :
مادر گرفت .
تامى
(
taammi
) م . ع . تامى امة :
كنيزك گرفت .
تامية
(
ta'meyat
) م . ع . اما هاتامية :
كنيزك گردانيد او را .
تاميت
(
ta'mit
) م . ع . امته تاميتا :
اندازه كرد و حرز نمود آن را .
تاميد
(
ta'mid
) م . ع . بيان كردن غايت وحد .
تآمير
(
ta mir
) ع . ج . تؤمور (
to'mur
) .
تامير
(
ta'mir
) م . ع . امره على القوم :
امارت داد او را بر قوم . و امره : تيز كرد آن را و داغ و نشان نمود بر آن . و مسلط ساخت او را . و امر القناة : سنان كرد در نيزه . و امر الله القوم : بسيار كرد خداى قوم را .
تاميل
(
ta'mil
) م . ع . املته تاميلا :
اميد داشتم آن را .
تاميم
(
ta'mim
) م . ع . قصد كردن يق اممه تاميما .
تامين
(
ta'min
) م . ع . اعتماد كردن كسى را . و راستى كردن با كسى . و امين پنداشتن او را . و آمين گفتن دعاى كسى را .
تامين
(
ta'min
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امنيت و امنيت دادن به كسى .
تان
(
t n
) ا . ع . رشتهء نگنده .
تان
(
t n
) ا . پ . دهان و اندرون دهان .
و تار - نقيض پود - و رشتهء چندى كه جولاهگان از پهناى كار زياد آورند و نبافند .
تان
(
t n
) ب . دويم شخص ضمير متصل مخاطب كه به آخر اسم در آمده و افادهء ملكيت مىكند و هميشه اسم را بوى آن اضافه مىكنند يعنى آخر آن را كسره مىدهند مانند كتابتان و رختتان و چون آخر اسمهاى غير ملفوظ بود آن را حذف كرده و كسره بجاى آن ايراد مىنمايند مانند انگشتانتان يعنى انگشتانهء شما .
تان
(
t n
) ع . تثنيهء مؤنث ذا .
تاناك
(
t n ? k
) ص . پ . كسى كه در وقت تكلم بيشتر حرف ( ت ) را تكلم مىكند .
تانان
(
t n n
) م . ع . ان انا و انانا و انينا و تانانا ( از باب ضرب ) : ناليد . و ان الماء : ريخت آب را و بمعنى كان مانند لا افعله ما ان فى السماء نجم : نكنم اين كار را تا در آسمان ستاره است . و همچنين لا افعله ما ان فى الفرات قطرة اى ما كانت . و اننته : خشنود كردم او را .
تانبول
(
t nbul
) ا . پ . رنگ سرخى كه از خوردن مركب برگ پان و فوفل و آهك در لب و دندان بهم رسد و اين تركيب را پان نيز گويند و در منتهى الارب مىگويد و هو خمر الهند يمازج العقل قليلا .
تانث
(
taannos
) م . ع . نرم گرديدن . و مؤنث شدن يق انث الاسم تانيثا فتانث .
تاند
(
t nad
) پ . كلمهء فعل بمعنى تواند .
تانس
(
taannos
) م . ع . آرام يافتن به چيزى و رفتن وحشت كسى .
تانست
(
t nest
) پ . كلمهء فعل يعنى توانست .
تانف
(
taannof
) م . ع . تانف المراة :
راغب شد زن از باردارى به خوردن مأكولات گوناگون و نوبنويق انها لتتانف الشهوات .
تانق
(
taannoq
) م . ع . تانق فى الامر :
ريزهكارى نمود در كار خود . و تانق فى - الروضة : خوش آمد او را مرغزار . و تانق المكان : پسنديد آن جاى را .
تانك
(
t nk
) ا . پ . وزنهاى كه تقريبا معادل دوازده مثقال است .
تانك
(
t neka
) و (
t nneka
) ع . اسم اشاره بصيغهء تثنيه از براى مؤنث .
تانگر
(
t ngar
) و تانگو (
t ngu
) و (
t nagu
) ا . پ . مزين . و سرتراش . و حجام .
تانم
(
t nam
) پ . كلمهء فعل يعنى توانم .
تانن
(
taannon
) م . ع . تانتته تاننا :
خشنود كردم آن را .
تانند
(
t nand
) پ . كلمهء فعل يعنى توانند .
تانول
(
t nul
) ا و ص . پ . پيرامون و اطراف دهان و كجدهان .
تانه
(
t ne
) ا . پ . تان و تار - نقيض پود .
تانى
(
t ni '
) ا . ع . مقيم به جائى و دهقان .
ج . تنا (
tonn '
) .
تانى
(
taanni
) م . ع . درنگ كردن . و انتظار نمودن .
تانى
(
taanni
) ا . ع . درنگى و سستى .
تانى
(
taanni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى آرامى و آهستگى . و سستى و درنگى و تأخير .
و دفع الوقت . و تانى كردن : درنگى كردن و بآهستگى و با احتياط رفتن . و با صبر و آرامى كار كردن و با سعى و هوشيارى و زيركى كار فرمودن . و اهمال كردن و ترديد داشتن .
تانيب
(
ta'nib
) م . ع . سرزنش كردن .
و غالب آمدن كسى را در حجت و انب - السائل : راند و باز داشت آن سائل را .
تانية
(
ta'neyat
) م . ع . سستى نمودن . و درنگى كردن .
تانيث
(
ta'nis
) م . ع . انث تانيثا : نرم كرد . و انث الاسم تانيثا : مؤنث كرد آن اسم را يعنى ملحق كرد به آن علامت تأنيث را فتانث :
پس مؤنث شد .
تانيث
(
ta'nis
) ا . ع . مادگى - ضد نرى -