داد مال مرا . و ظل مالى يوكل و يشرب :
مىچرند شتران من بهرگونه كه مىخواهند .
تاكيم
(
ta'kim
) ا . ع . ستبرى سرين .
تأكيم
(
ta'kim
) م . ع . ستبر سرين شدن .
تال
(
t l
) ا . ع . خرما بنان ريزه و نهالهاى آن كه بريده يا كنده بجاى ديگر نشانند و آنها را به فارسى جنگ گويند .
تال
(
t l
) ا . پ . آبگير و تالاب و استخر و بركهء بزرگ .
تال
(
t l
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - طبق مس و برنج و نقره و طلا و جز آن .
و دو پياله مانندى كوچك كه خنياگران هندوستان هنگام خوانندگى و رقص آنها را بر انگشتان نصب كرده بر هم زنند و بصداى آنها اصول نگاهدارند و رقص كنند و اكنون ما آنها را زنگ مىگوئيم . و درختى در هندوستان شبيه به خرما بن كه درخت تار نيز گويند و برگ آن را زنان برهمن پيچيده و نرمهء گوش را شكافته در آن شكاف گذارند و برهمنان ورقهاى كتابهاى خود را از برگ اين درخت كنند و نيز از برگ اين درخت و فوفل و آهك تركيبى سازند كه از خوردن آن لبها سرخ گردد و آن را پان و تنبول نيز گويند و آبى ازين درخت حاصل شود كه مانند شراب مسكر است .
تال
(
t ll
) ع . از اتباع ضال است يق رجل ضال تال .
تالاب
(
t l b
) ا . پ آبگير و استخر و بركه .
تالاج
(
t l j
) ا . پ . بانگ و فرياد و غوغا . و هنگامه و فتنه .
تالار
(
t l r
) ا . پ . تخت و يا خانهاى كه بر بالاى چند ستون سازند . و عمارت عالى و وسيع و ستوندار . و تالاب و آبگير .
تالاش
(
t l c
) ا . پ آواز و بانگ و فرياد . و تالاج و غوغا . و مشغله و تلاش و تفحص .
تالان
(
t l n
) ا . پ . غارت و تاراج و يغما .
تالان
(
t l n
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - مقدارى از پول مسكوك و تالان طلا معادل هشت هزار و چهارصد و هفتاد و پنج تومان پول حاليهء ايران و تالان نقره معادل ششصد و شصت تومان پول حاليهء ايران .
تالان
(
taal n
) ا . ع . كسى كه چنان راه رود كه گويا بار بر پشت دارد .
تالانك
(
t l nak
) ا . پ . زردآلو .
تالانه
(
t l ne
) ا . پ . ميوهاى شبيه به هلو .
تالب
(
ta'lab
) ا . ع . درشت و ستبر از مردم و از خر وحشى و از بز كوهى . و نام درختى .
تالب
(
taallob
) م . ع . تالب - القوم عليه : گرد آمدند قوم بر وى .
تألبة
(
ta'labat
) ا . ع . مؤنث تألب .
تالت
(
t lat
) ا . پ . زرهساز .
تالة
(
t lat
) ا . ع . واحد تال يعنى يك خرما بن ريزه و يك نهال خرما بن .
تالد
(
t led
) ا . ع . مال اصلى قديمى موروثى . و ستورى كه نزد صاحبش زاده و نتاج داده .
تالد
(
t led
) و تالدة (
t ledat
) ص . ع . مال قديمى كهنه و منه قول ابن عباس : فهى لهم تالدة بالدة يعنى الخلافة و البالدة اتباع التالدة .
تألد
(
taallod
) م . ع . متحير گشتن .
تالس
(
taallos
) م . ع . دردمند شدن يق ضربته فما تألس .
تالسان
(
t les n
) ا . پ . طيلسان .
تالش
(
t lec
) اخ . پ . طايفهاى در گيلان و در آذربايجان كه يك قسم از فارسى درى تكلم مىكنند و گويا زبان اهالى آذربايجان قبل از غلبهء ترك همين زبان بوده چنان كه در هرزند به همين زبان تكلم مىنمايند .
تالشان
(
t lec n
) ا . پ . تالسان و طيلسان .
تألف
(
taallof
) م . ع . تألف فلانا :
مدارات نمود با فلان و عطا كرد او را تا مايل سازد بسوى خويش . و تالف القوم : مجتمع گشتند قوم . و تالف - الشيئان : با هم سازوار آمدند آن دو چيز .
تالق
(
taalloq
) م . ع . تالق البرق :
درخشيد برق . و تالقت المراة : خود را زينت داد زن و يا دامن بر پيچيد براى خصومت و آماده گشت براى شر و بلند كرد سر خود را .
تالك
(
ta leka
) ع . اسم اشاره مؤنث ذالك .
تالكى
(
t leki
) و تالگى (
t legi
) ا . پ . گشنيز برى .
تالم
(
taallom
) م . ع . درد يافتن .
تالم
(
taallom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درد و رنج - . و آزار و الم . و اندوه و ملالت .
تالمخانه
(
taallom - x ne
) ا . پ .
بيمارستان .
تالمن
(
t lman
) ا . پ . بلغت زندروباه .
تالواسه
(
t lv se
) ا . پ . تلواسه و اضطراب . و اندوه . و بىقرارى و بىآرامى . و ميل و خواهش به چيزى .
تال و مال
(
t lo - m l
) م ف . پ .
مال درين لغت از اتباع است - ريزه ريزه .
و از هم ريخته و پاشيده . و متفرق و پريشان گرديده .
تاله
(
taalloh
) م . ع . پرستيدن و بمعبوديت گرفتن .