تاسيد
(
ta'sid
) م . ع . اسد الكلب تأسيدا : بر آغالانيد سگ را .
تاسيدن
(
t sidan
) ف م . پ . غمناك و دلگير شدن .
تآسير
(
ta sir
) ا . ع . تنگ روى زين .
تأسير
(
ta'sir
) ا . ع . تأسير السرج :
دو الهائى كه به آن زين را بندند .
تأسيس
(
ta'sis
) م . ع . استوار كردن و بنياد نهادن . و در اصطلاح عروض تاسيس قافيه الفى است كه ميان آن و حرف روى يك حرف متحرك باشد . و در علم معانى آوردن كلمهايست كه افادهء معنى تازهاى كند غير از معنى كلمهء اول و اين مقابل تأكيد باشد و ازينجاست كه گويند : التاسيس اولى من التاكيد .
تأسيس
(
ta'sis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بنا و بنياد . و تاسيس كردن و يا تاسيس نهادن : بنا نهادن و بنياد كردن و برپا كردن .
تاسيل
(
ta'sil
) م . ع . اسل المطر تاسيلا : رسيد ترى باران بكنار دست . و نيز تأسيل : تيز كردن هر چيزى .
تاش
(
t c
) ا . پ . كلفى كه بر روى و اندام مردم پديد آيد و آن را ماه گرفته نيز گويند . و خداوند و صاحب و خداوند خانه .
و شريك و انباز . و شريك در سوداگرى . و يار و رفيق و همدم . و خواجه تاش :
هم مكتب و هم قطار . و خيل تاش : هم ركاب و رفيق و همدم .
تاشب
(
taaccob
) م . ع . تأشب - الشجر : در هم پيچيد درختان . و تأشب القوم : بهم در آميختند آن گروه و مجتمع گشتند . و تأشب اليه : منضم شد بسوى او يق جاء فلان فيمن تأشب اليه .
تاشك
(
t cak
) ا . پ . مردم چابك و چالاك . و كره و مسكه . و آب ماست .
تاشكل
(
t ckel
) ا . پ . آزخ و ثؤلول .
تاشكند
(
t ckand
) ا خ . پ . شهرى از تركستان روس و پايتخت آسياى مركزى و داراى 124000 نفر جمعيت و اين شهر را در سابق چاچ و يا شاش مىگفتهاند و كمان چاچى منسوب بدانجا بوده .
تأشن
(
taaccon
) م . ع . شستن دست با اشنان .
تاشيب
(
ta'cib
) م . ع . در هم پيچيده ساختن درختان . و بر آغالانيدن و بر انگيختن .
تأشير
(
ta'cir
) م . ع . اشرت المراة اسنانها تأشيرا : نيكو و خوب گردانيد آن زن دندانهاى خود را .
تأشير
(
ta'cir
) ا . ع . چيزى كه ملخ بدان مىگزد . ج . تآشير (
ta cir
) .
تآشير
(
ta cir
) ع . ج . تأشير .
تاصص
(
taassos
) م . ع . مجتمع گرديدن يق تأصص القوم .
تأصل
(
taassol
) م . ع . تأصل - الشجر : با اصل گرديد درخت و ثابت و راسخ شد بيخ آن .
تأصيته
(
ta'seyat
) م . ع . اصى تأصية :
دشوار گرديد .
تاصيد
(
ta'sid
) م . ع . اصدته تاصيدا : اصدة پوشانيدم او را يعنى پيراهن كوچك و زير پيراهنى .
تأصيص
(
ta'sis
) م . ع . محكم و سخت گردانيدن . و چسباندن بعضى را به بعض .
تأصيل
(
ta'sil
) م . ع . محكم و استوار كردن .
تآطر
(
ta tor
) م . ع . كج و خم گرديدن .
تاطر
(
taattor
) م . ع . خود را در بند داشتن و تاطر الرمح : خم گرديد نيزه و كج شد . و تاطرت المراة خانهنشين شد زن . و نيز تأطر ناكدخدا ماندن زن در خانهء پدر و مادر خود تا مدتى .
تاطم
(
taattom
) م . ع . تأطم عليه :
خشم گرفت بر وى . و تأطم السيل : بلند گرديد موجهاى سيل وزد بعضى را بر بعضى .
و تاطم الليل : سخت شد تاريكى شب .
و تأطم السنور : آواز كرد گربه در جواب و تأطم فلان : خاموش شد فلان و آنچه در دل داشت اظهار نكرد .
تأطيد
(
ta'tid
) م . ع . اطد الله ملكه تاطيدا : ثابت دارد خدا ملك او را .
تأطير
(
ta'tir
) م . ع . مايل گردانيدن و خم دادن چيزى را . و پى پيچيدن بر سوفار تير .
تأطيم
(
ta'tim
) م . ع . اطم الهود ج تأطيما : پوشيد هوده را بجامه .
تاعة
(
t at
) ا . ع . يك لخت ستبر از فله .
تاعس
(
t es
) ص . ع . هلاكشونده .
و بر روى در افتنده . و خوارگردنده .
تاغ
(
t q
) ا . پ . درخت تاخ . و غضا .
و تخممرغ . و ا خ : قلعهاى در سيستان .
تاغايت
(
t - q yat
) م ف . پ . تا انتها و تا انقضا .
تاغستان
(
t qest n
) ا . پ . جايى كه درخت تاغ بسيار باشد .
تاغندست
(
t qandast
) و (
t qondast
) ا . پ عاقرقرحا .
تافة
(
t fat
) ا . ع . ما فيه توفة و لا تافة : نيست در آن عيب يا زيادتى يا حاجت يا درنگ و كاهلى .
تافت
(
t ft
) ا . پ . چاپ و طبع .
و باسمه .
تافتخانه
(
t ft - x ne
) ا . پ . چاپخانه و مطبعه .
تافتگى
(
t ftegi
) ا . پ . تابيدگى .
و پيچيدگى . و برگشتگى . و خستگى . و آزار و اذيت .