تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 776

مساهمون:

ص٧٧٦

تازانه

(
t z ne
) ا . پ . تازيانه .

تازانيدن

(
t z nidan
) ف م . پ . تاختن فرمودن .

تازب

(
taazzob
) م . ع . تازبوا المال بينهم : بخش كردند مال را ميان خود .

تازباز

(
t z - b z
) ص . پ . امرد باز . و مخنث .

تازح

(
taazzoh
) م . ع . درنگى كردن و باز ايستادان از كارى . و پس ماندن .

تازر

(
taazzor
) م . ع . تازر بالازار : پوشيد ازار را . و تازر النبت : دراز شد و قوى گرديد گياه .

تازز

(
taazzoz
) م . ع . تازت القدر : سخت جوشيد ديگ يا به جوش آمد . ( و اصل آن تاززت بود يك زاء را حذف كردند ) .

تازش

(
t zec
) پ . م ح . تاختن . ا . تك و پوى . و تاخت كردن از اين طرف بآنطرف .

تآزف

(
ta zof
) م . ع . تآزفوا : نزديك شدند بعضى به بعضى .

تازف

(
taazzof
) م . ع . گام نزديك نهادن .

تآزق

(
ta zoq
) ا . ع . هر چيزى كه منجر به تنگى گردد .

تازق

(
taazzoq
) م . ع . تنگ شدن سينه يعنى غمگين گرديدن . و تنگ آمدن در جنگ .

تازك

(
t zek
) ا . پ . تازيك و فرزند تازى كه در پارس زائيده و بزرگ شده باشد .

تازكان

(
t zak n
) ا . پ . معشوقان و محبوبان .

تازگى

(
t zegi
) ا . پ . حداثت . و طراوت و نوى مقابل كهنگى . و رونق . و فريهى .

تازل

(
taazzol
) م . ع . تازل صدره : تنگ شد سينهء وى .

تازم

(
taazzem
) م . ع . تازم القوم دارهم : اقامت كردند آن گروه در خانه‌هاى خود .

تازنده

(
t zande
) افا . پ . كسى كه مىتازد و تعجيل مىكند .

تازنگ

(
t zang
) ا . پ . پيلپايه و ستونى از گچ و سنگ كه بر بالاى آن پايه‌هاى طاق را گذارند و تارنگ نيز گويند .

تازه

(
t ze
) ص . پ . نو مقابل كهنه و جديد . و حادث مقابل قديم . و باطراوت و بدون پژمردگى . و جوان و نارسيده و ناآزموده . و تازه شدن : نرم و باطراوت شدن . و تازه كردن : باطراوت كردن . و تازه‌كار : ناآزموده .

تازه

(
t ze
) م ف . پ . از نو . و حالا . و اندكى پيش . و تازه آمدن : حالا آمدن . و تازه آوردن : از نو آوردن و مجددا آوردن .

تازه بتازه

(
t ze - be - t ze
) م ف . پ . نوبنو . و بطور مجدد . و مكررا .

تازه بهار

(
t ze - bah r
) ص . پ . گل از نو شكفته . و زمين آرايش يافتهء از بهار مجدد .

تازه پرواز

(
t ze - parv z
) ص . پ . بتازگى پر و بال باز كرده و از سر نو پرواز كرده .

تازه جوان

(
t ze - jav n
) ص . پ . بتازگى بسن جوانى رسيده .

تازه خدمت

(
t ze - xedmat
) ص . پ . نوكر و خدمتگارى كه تازه بسر خدمت آمده باشد .

تازه خط

(
t ze - xat
) ص . پ . آنكه ريش و سبلت وى بتازگى دميده باشد .

تازه دل

(
t ze - del
) ص . پ . آنكه داراى دل جوان باشد .

تازه‌دم

(
t ze - dam
) ص . پ . تازه نفس و يا قوت و طاقت .

تازه رس

(
t ze - ras
) ص . پ . جديد و نو . و اندكى پيش آمده .

تازه روى

(
t ze - ruy
) ص . پ . كسى كه رويش مانند گل با طراوت باشد . و لطيف . و شادمان و مسرور . و متبسم و خندان .

تازه‌روئى

(
t ze - rui
) ا . پ . تازگى و نيكوئى صورت .

تازه زا

(
t ze - z
) و تازه‌زاد (
t ze - z d
) ص . پ . آنكه بتازگى زائيده باشد خواه زن بود و يا حيوان .

تازه زور

(
t ze - zvor
) ا . پ . بسيار توانا و باقوت .

تازه سكه

(
t ze - sekke
) ص . پ . جديد الضرب .

تازه شو

(
t ze - cov
) ص . پ . تازه و تر و خنك . و نو و جديد و حادث .

تازه ظهور

(
t ze - zohur
) ص . پ . نو ظهور و چيزى كه از نو در آمده باشد .

تازه قلم

(
t ze - qalam
) ا . پ . امضا و علامت كوچكى كه در آخر مكتوب مىگذارند .

تازه كارى

(
t ze - k ri
) ا . پ . از نو شدگى و تجديد كردگى .

تازه كن

(
t ze - kon
) ا . پ . مجدد . و تر و تازه‌كننده . و حيات بخشنده .

تازه وارد

(
t ze - v red
) ا . پ . كسى كه تازه ورود كرده باشد و بتازگى آمده باشد .

تازى

(
t zi
) ا و ص . پ . عرب و عربى و زبان عربى . و حمله . و يك قسم از سگ شكارى .

تازى

(
taazzi
) م . ع . تازى عنه : بازگشت از وى ؛ و تازى القدح : رسيد تير در شكار و جنبيد در آن . و تازى الحوض : براى حوض ازاء ساخت . و
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 776 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )