يفعل كذا اى طفق .
تعييد
(
ta'yid
) م . ع . عيدوا تعييدا فراهم آمدند بروز عيد .
تعيير
(
ta'yir
) م . ع . سرزنش كردن .
و جداجدا سنجيدن هر يك درم را . و چغرلاوه برآوردن آب . و عيره الامر تعييرا :
عيبناك كرد كار او را و لا تقل عير بالامر .
تعييش
(
ta'yic
) م . ع . زنده كردن .
تعييط
(
ta'yit
) ه . ع . عيط گفتن يك مرتبه .
تعييع
(
ta'yi '
) م . ع . عيع القوم تعييعا : عاجز گشتند قوم از كارى كه قصد آن داشتند .
تعييق
(
ta'yiq
) م . ع . عيق تعييقا :
بانگ برزد .
تعييل
(
ta'yil
) ا . ع . بد خوراكى .
تعييل
(
ta'yil
) م . ع . گذاشتن اسب را در بيابان . و گم كردن ضالة را به نحوى كه جايش معلوم نشود . و عيل الرجل تعييلا :
بسيار شد عيال آن مرد . و عيل عياله :
عيال دارى كرد و نفقه داد آنها را . و عيل القوم : عيال خود كرد آن قوم را و يا فرو گذاشت آنها را .
تعيين
(
ta'yin
) م . ع . وام بىنفع گرفتن . و دادن وام بىنفع . و سبز شدن درخت . و شكوفه برآوردن درخت . و بميعاد بها فروختن رخت را و پس باز خريدن آن را به كمتر از قيمت پيشين . و داير گردانيدن جنگ ميان قوم . و سوراخ كردن مرواريد .
و در روى كسى بديهاى او را گفتن . و آب در مشك نو ريختن تا چشمههاى آن بند گردد .
و عين نوشتن . و مخصوص كردن چيزى را از جمله . و واضح كردن .
تعيين
(
ta'yin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگماشتگى و تخصيص دادگى و هر نيز و مشخص . و تعيين كردن : معين و مشخص نمودن و هر نيز نمودن .
تعيينات
(
ta'yin t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مواجبها و مقررىها و مناصب .
تغابن
(
taq bon
) م . ع . در زيان افگندن بعضى مر بعضى را . و يوم التغابن :
روز قيامت بدانجهت كه اهل بهشت اهل دوزخ را در زيان و غبن اندازند .
تغابن
(
taq bon
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زيان افگندگى و زيان كارى و افسوس .
تغابى
(
taq bi
) م . ع . غفلت ورزيدن .
تغار
(
taq r
) ا . پ . - طشت گلين و سفالين . و آوندى كه سوار در آن خوراك اسب خود را ريزد . و آذوقه و راتبه و خوردنى .
و پيمانه . و تغار دادن : مهمانى بزرگ دادن و آش دادن .
تغار
(
taqq r
) ص . ع . جرح تغار :
زخمى كه خون آن بند نشود .
تغارة
(
taqq rat
) ص . ع . ناقة تغارة : ناقهاى كه در دويدن كفك از دهان بر آورد و تند و تيز رود .
تغاره
(
taq re
) ا . پ . پيمانه و طشت سفالين .
تغارى
(
taq ri
) ا . پ . ناو كوچك و ناوه .
تغاريد
(
taq rid
) ع . ج . تغريد .
تغاريز
(
taq riz
) ا . ع . آنچه برگردانيده شود از نهال خرما و جز آن .
تغاز
(
taq zz
) م . ع . تغاز زناه :
خصومت و پيكار نموديم با وى .
تغازل
(
taq zol
) م . ع . با هم بغزل سخن گفتن و عشق ورزيدن .
تغازى
(
taq zi
) م . ع . تغازوا :
با هم ديگر جنگ كردند .
تغاضى
(
taq zi
) م . ع . تغاضى عنه : بىخبرى نمود از آن و تغافل كرد .
تغاط
(
taq lt
) م . ع . همديگر را در آب فرو بردن .
تغاطس
(
taq tos
) م . ع . غفلت ورزيدن . و همديگر را در آب فرو بردن .
تغاطش
(
taq toc
) م . ع . غفلت ورزيدن . و خويشتن را كور ساختن .
تغافل
(
taq fol
) م . ع . به قصد غافل شدن از چيزى . و چشمپوشى نمودن .
تغافل
(
taq fol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غفلت و بىخبرى و بىالتفاتى .
تغافل بيشه
(
taq fol - beyce
) و
تغافل پسند
(
taq fol - pasand
) و
تغافل شعار
(
taq fol - ce r
) ص . پ .
غافل و بىخبر .
تغافل شعارى
(
taq fol - ce ri
) ا .
پ . غفلت و بىخبرى .
تغافل كش
(
taq fol - kac
) ص .
پ . غافل و بىخبر .
تغافلى
(
taq foli
) ا . پ . غفلت و بىخبرى .
تغالب
(
taq lob
) م . ع . غلبه كردن بر يكديگر .
تغالى
(
taq li
) م . ع . گواليدن گياه و بلند و در هم پيچيدن آن و انبوه شدن آن .
و رفتن گوشت و نزار گرديدن ناقه و جز آن .
يق تغالى لحم الناقه اى ذهب . و گران شدن نرخ . و با هم نبرد كردن در دور اندازى تير .
تغامج
(
taq moj
) م . ع . نوشيدن و مكيدن .
تغامز
(
taq moz
) م . ع . يكديگر را به چشم اشاره كردن . قوله تعالى :
وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ .
تغامس
(
taq mos
) م . ع . يكديگر را در آب فرو بردن .