و سختى نمودى .
تعنت
(
taannot
) م . ع . تعنته تعنتا :
اذيت رسانيد او را .
تعنت
(
taannot
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عيبجوئى از كسى و بدگوئى .
تعنفص
(
taanfos
) ا . ع . لافزنى و سبكى . و بزرگمنشى و گردنكشى .
تعنق
(
taannoq
) م . ع . از سوراخ خود در آمدن كلاكموش . و سر و گردن از سوراخ در آوردن خرگوش . و دست در گردن همديگر كردن .
تعنقش
(
taanqoc
) م . ع . در پيچيدن و سختى نمودن .
تعنك
(
taannok
) م . ع . بسته گرديدن ريگ و بلند شدن آن .
تعنكث
(
taankos
) م . ع . تعنكث الشيئ : فراهم آمد آن چيز .
تعنكش
(
taankoc
) م . ع . در هم پيچيدن موى و بر هم نشستن آن .
تعنوق
(
to'nuq
) ا . ع . زمين آسان و نرم . ج : تعانيق .
تعنى
(
taanni
) م . ع . رنج كشيدن و رنجانيدن ( لازم و متعدى ) يق تعناه تعنيا فتعنى للمطاوع . و منازعت نمودن با كسى . و رنج ديدن جهة ديگرى . و به عنيته : آلوده شدن شتر گرگين . و منه قول الشعبى لئن اتعنى بعنيه احب الى من ان اقول فى مسئلة برأيى .
تعنيب
(
ta'nib
) م . ع . خوشه برآوردن انگور .
تعنية
(
ta'neyat
) ا . ع . مخلوطى از پشكل شتر و كميز آن كه بدان شتران گرگين را طلا مىكنند و عنية نيز گويند .
تعنية
(
ta'neyat
) م . ع . چون واوى باشد بند كردن و باز داشتن يق عناه غيره .
و طلا نمودن شتر گرگين را به كميز سرگين آميخته . و رنجانيدن . و چون يائى بود رنجانيدن .
و سرنامه نوشتن . و نشان كردن كتاب را . و عنيته : آلودن شتر گرگين را .
تعنيت
(
ta'nit
) م . ع . گران نمودن و در گردن كسى انداختن كارى دشوار كه ادايش نتواند يق عنته تعنيتا .
تعنيس
(
ta'nis
) م . ع . دير ماندن دختر در خانه بىشوى يق عنست الجارية .
و كذا عنست ( مجهولا ) اى طال مكثها فى اهلها بعد ادراكها حتى خرجت من عداد الابكار و لم تتزوج بعد . و نادادن نكاح دختر را و دير داشتن در خانه بعد رسيدگى آن يق عنسها اهلها تعنيسا .
تعنيف
(
ta'nif
) م . ع . درشت كردن و سرزنش و ملامت نمودن بدرشتى .
تعنيق
(
ta'niq
) م . ع . بر زمين بلند و درشت رفتن و بر آمدن بر آن يق عنق على المعنق و المعنقة اى مشى و اشرف . و باليدن شكوفهء خرما . و بلند بر آمدن سرين .
و نزديك رطب شدن رسيدن غوره از قمع آن . و نوميد كردن كسى را و به گردن كسى گرفتن .
تعنين
(
ta'nin
) م . ع . عنوان كتاب نوشتن يق عنن الكتاب و عناه اذا كتب عنوانه . و عنان ساختن . و عنن عن امراته ( مجهولا ) : قاضى به روى حكم نامردى كرد و يا بافسون نامرد شد .
تعنين
(
ta'nin
) و تعنينة (
ta'ninat
) ا . ع . نامردى و عدم ميل بزن .
تعوث
(
taavvos
) م . ع . سرگشته گرديدن .
تعوج
(
taavvoj
) م . ع . كج گرديدن .
تعود
(
taavvod
) م . ع . عادت كردن چيزى را و خشمناكى نمودن . و تعيد العاين بالمعيون : چشمزخم رسانيد و سخت مبالغه نمود در چشمزخم رسانيدن .
تعوذ
(
taavvoz
) م . ع . اندخسيدن و پناه دادن و پناه گرفتن .
تعور
(
taavvor
) م . ع . عاريت گرفتن . و بنوبت از همديگر گرفتن چيزى را .
تعوض
(
taavvoz
) م . ع . عوض گرفتن .
تعوط
(
taavvot
) م . ع . دراز گردن شدن . و سالها باردار نگرديدن شتر ماده بىآنكه نازاينده باشد .
تعوف
(
taavvof
) م . ع . شب در پى شكار گرديدن دد . و شكار كردن دد در شب .
تعوق
(
taavvoq
) م . ع . باز ايستادن از نياز و حاجت . و مشغول شدن .
تعوية
(
ta'veyat
) م . ع . خم دادن و پيچيدن حلقهء بينى شتر و كمان را . و رسن تافتن . و دروغ داشتن سخن كسى را . و رد كردن .
تعويث
(
ta'vis
) م . ع . عوث فلانا :
باز داشت و بر تأخير و درنگ داشت فلان را . و عوث عن الامر : برگردانيد او را از كار چندان كه سرگشته گرديد .
تعويج
(
ta'vij
) م . ع . كج گردانيدن .
و بعاج تركيب دادن چيزى را و مرصع ساختن به آن .
تعويد
(
ta'vid
) م . ع . طعام عواده خوردن و عادت كنانيدن به چيزى يق عود كلبه الصيد فتعود . و كلانسال گرديدن شتر .
تعويذ
(
ta'viz
) م . ع . باز داشت خواستن كسى را و ملتجى گردانيدن .
تعويذ
(
ta'viz
) ا . ع . آنچه از عزايم و آيات قرآنى و جز آن نوشته جهة حصول مقصد و دفع بلاها با خود دارند .
تعويذ
(
ta'viz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دعاهائى كه جهة دفع بلا در گلو و بازو بندند و كماهه و پنام و هر چيزى كه جهة دفع چشم