تازى - ضميمه . و تتمه و حاشيه و فهرست و دفتر و مكتوبى كه از جانب شخص بزرگى نوشته شده باشد .
تعليك
(
ta'lik
) م . ع . علك القربة :
نيك پيراست مشك را . و علك ماله : نيكو خدمت كرد شتران را . و علك يديه على ماله : از مال دست بست جهة بخل و تصرف نكرد .
تعليل
(
ta'lil
) م . ع . مشغول كردن كسى را بطعام و جز آن يقال هو يعلل نفسه بتعلة . و سيرآب كردن بعد سيرابى . و باربار ميوه چيدن .
تعليل
(
ta'lil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيان علت و سبب .
تعليم
(
ta'lim
) م . ع . آموزانيدن و آگاه كردن . و نشان لشكريان بر خود بستن .
تعليم
(
ta'lim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آموختن و تربيت و تأديب و درس و علم و معرفت و استاد . و با تعليم : با تربيت .
و بىتعليم : بىتربيت .
تعليمات
(
ta'lim t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درسها و چيزهاى آموختنى .
تعليم خانه
(
ta'lim - x ne
) ا . پ .
مدرسه و دبستان .
تعليم فرما
(
ta'lim - farm
) و تعليمگر (
ta'lim - gar
) ا . پ . استاد و معلم .
تعليمى
(
ta'limi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تسمهاى كه بر سر لگام بندند . و عصاى كوچكى كه در دست گيرند .
تعمج
(
taammoj
) م . ع . پيچ پيچان رفتن . يق تعمجت الحية : پيچيد آن مار در رفتن .
تعمد
(
taammod
) م . ع . آهنگ كردن يق تعمده و تعمد له .
تعمد
(
taammod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كار از روى قصد و اراده و از روى غرض .
تعمدا
(
taammodan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ديده و دانسته و از روى قصد و به قصد و با اراده .
تعمق
(
taammoq
) م . ع . دور انديشيدن در سخن و در كار و به مغ آن رسيدن يق تعمق فى امره و كلامه .
تعمق
(
taammoq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غوررسى و دورانديشى و فراست و زيركى .
تعمل
(
taammol
) م . ع . تعمل من اجله : سختى كشيد جهة او . و تعمل فلان لكذا : كارى گرفت از خود .
تعمم
(
taammom
) م . ع . عم خواندن يق تعممته النساء اى دعوته عما . و عمامه بر سر بستن .
تعمى
(
taammi
) م . ع . كور گرديدن .
تعمية
(
ta'meyat
) م . ع . عمى معنى البيت : پوشيد معنى آن بيت را . و نيز تعمية :
كور ساختن .
تعميت
(
ta'mit
) م . ع . باغنده ساختن پشم را بهر رشتن .
تعميد
(
ta'mid
) م . ع . به خاك و جز آن باز داشتن توجبه را چندان كه بيك جا گرد آيد يق عمد السيل تعميدا .
تعميد
(
ta'mid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غسلى مر ترسايان را كه كودكان را در آب معمودانى فرو برده غسل دهند و آن را بمنزلهء ختنه مىدانند و مىگويند كودكان را پاك مىگرداند .
تعمير
(
ta'mir
) م . ع . نيكو بافتن جامه و نيكو رشتن يق عمر الثوب اى أجاد نسجه و غزله . و سوگند دادن كسى را . و زندگانى دراز دادن . و ببقاى دراز موصوف كردن .
و بقاى دراز خواستن . و تعمير المسجد :
ذكر كردن خداى و درس دادن علم را در آن .
و باز داشتن خود را از كلام دنيا . و مرمت كردن شكسته را . و پاك داشتن و روشن كردن بچراغ .
و عمره الله : تا دير دارد او را خداى . و عمر الله بك منزلك : همواره معمور دارد خداى جاى تو را به تو . و عمر نفسه : اندازه كرد براى نفس خود حدى را . و عمرته اياه :
در مدت عمر دادم او را آن چيز . و عمرك الله ما فعلت كذا اصله عمرتك الله تعميرا اى اذكرك اللّه تذكيرا .
تعمير
(
ta'mir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرمت بناى شكسته .
تعميش
(
ta'mic
) م . ع . فربه گردانيدن و به حال خود نمودن جسم بيمار را يق عمشه الله . و به قصد در كارى غفلت نمودن يق عمش عن الشيئ تعميشا . و اصلاح كردن عمش و دور كردن آن را .
تعميق
(
ta'miq
) م . ع . مغاك كردن و دور انديشيدن در كار .
تعميل
(
ta'mil
) م . ع . مزد كار كن دادن .
و امارت دادن كسى را و مستولى گردانيدن بر قومى يق عمل فلان عليهم ( مجهولا ) .
تعميم
(
ta'mim
) م . ع . مهتر گردانيدن و عمامه پوشانيدن يق عمم الرجل ( مجهولا ) اى سودلان العمائم تيجان العرب كما قيل فى العجم توج . و كذا عم رأسه اى لفت عليه عمامة .
و همه را فرا رسيدن . و كف بر آوردن شير ( تشبيها بالعمامة ) .
تعميم
(
ta'mim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عموميت دادن .
تعمين
(
ta'min
) م . ع . بعمان روى آوردن و يا داخل شدن در عمان . و ثابت شدن به جائى .
تعميه
(
ta'mie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى معما . و تعميه كردن : ايراد كردن سخن خواه نظم باشد و يا نثر بطور معما . و تعميه گفتن : معما گفتن .
تعميه
(
ta'mih
) ا . ع . عميت فى ظلمه تعميها : بناحق ستم كردى بر وى و دشمنى .