تعكيف
(
ta'kif
) م . ع . گوهر برشته در كشيدن يق عكف النظم ( مجهولا ) تعكيفا . و عكف الشعر ( ايضا مجهولا ) :
بافته گرديد موى و مجعد شد .
تعكيم
(
ta'kim
) م . ع . فربه شدن شتر چندان كه تو بر تو شود پيه وى يق عكمت الابل تعكيما .
تعل
(
taal
) ا . ع . سوزش حلق .
تعلامة
(
te'l mat
) ا . ع . نيك دانا و زيرك نسبدان .
تعلة
(
taellat
) ا . ع . آنچه بدان بهانه كنند . و ا خ . نام مردى .
تعلث
(
taallos
) م . ع . مكر نمودن .
و آويختن . و استوار ناكردن كارى را .
تعلثم
(
taalsom
) ا . ع . درنگى در سخن .
تعلج
(
taalloj
) م . ع . پيغام كردن يق ما تعلجت بعلوج و ما تالكت بالوك اى ما ترسلت برسالة . و فراهم آمدن ريگ .
و تعلج جلده : درشت گرديد پوست او .
تعلعل
(
taal'ol
) م . ع . دو دله شدن و نرم و فروهشته گرديدن .
تعلق
(
taalloq
) م . ع . در آويختن به چيزى و دوست داشتن يق تعلقها و بها .
و باندك چيز قناعت كردن .
تعلق
(
taalloq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيوستگى و دوستى و محبت و دلبستگى و دلبستگى به اين جهان . و اتصال و ارتباط .
و نسبت و قرابت و خويشى و انتساب . و علاقهء تجارتى و معامله و علاقهء شغلى و علاقهء ملكى . و عهده و تصرف و ملك و مال و تملك و مالكيت .
تعلقات
(
taalloq t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علايق و دلبستگى و ارتباط . و متعلقات و پيوستگيها و ارتباطات و عقار و تملكات . و تعلقات دنيوى : علايق دنيوى و دلبستگى به اين جهان .
تعقدار
(
taalloq - d r
) ا . پ . مالك و خداوند ملك و زميندار .
تعلق گسل
(
taalloq - gosel
) ص . پ .
آزاد از علايق دنيوى و بىتعلق و بىعلاقه .
تعلقه
(
taalloqah
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خويشى و قرابت . و ارتباط و اتصال .
و مالكيت و تصرف زمين و يا ملك . و حق زحمت و اجرت .
تعلقه دار
(
taalloqah - d r
) ا . پ .
خداوند ملك و مالك و زميندار .
تعلل
(
taallol
) م . ع . تعلل بالامر :
مشغول داشت در كار و يا بسنده كرد به آن .
و تعلل المراة : بازى كرد با زن . و تعللت المراة من نفاسها : بيرون آمد زن از ايام نفاس .
تعلل
(
taallol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تاخير و درنگى و دفع الوقت . و عذر و بهانه و ايراد و اعتراض .
تعلم
(
taallom
) م . ع . آموختن . و دانستن . و استوار كردن كار را . و يقال تعلم ( بلفظ الامر ) بمعنى اعلم و اذا قيل لك اعلم ان زيدا خارج قل علمت و اذا قيل تعلم لا تقل تعلمت و هى من النواسخ قال تعلم شفاء النفس قهر عدوها فبالغ بلطف فى التحيل و المكر .
تعلم
(
taallom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علم آموختگى و دانش و معرفت . و تعليم و تعلم : آموختن علم و آموزانيدن .
تعلمة
(
te'lemat
) ا . ع . نيك دانا و زيرك نسبدان .
تعلوط
(
taalvot
) م . ع . تعلوطته :
به خود آويختم و چفسانيدم او را .
تعلى
(
taalli
) م . ع . بر آمدن بر چيزى و بالا رفتن بآهستگى . و تعلت المراة من نفاسها : بسلامت ماند زن از نفاس . و كذا تعلت عن المرض .
تعليب
(
ta'lib
) م . ع . بريدن . و خراشيدن و نشان نمودن . و قبضهء شمشير و مانند آن را به پى گردن شتر بستن .
تعلية
(
ta'leyat
) م . ع . بر آمدن بر چيزى يق علاه تعلية . و بلند و بزرگ ساختن و فرود آوردن بار از ستور يق على المتاع عن الدابة . و سر نامه نوشتن كتاب را .
و عليت الحبل اى رفعته الى موضعه من البكرة .
تعليس
(
ta'lis
) م . ع . خورانيدن يق ما علسوه اى ما اطعموه . و سخت شدن بيمارى . و خروش و بانگ كردن مرد .
تعليص
(
ta'lis
) م . ع . علصت التخمة :
درد شكم آورد تخمه .
تعليط
(
ta'lit
) م . ع . گشادن علاط از گردن شتر . و بسيار داغ كردن بر پهناى گردن شتر . و ببدى ياد كردن كسى را .
تعليف
(
ta'lif
) م . ع . علف الطلح :
علفة بر آورد طلح . و هذه نادرة لانه انما يجئ لهذا افعل . و نيز تعليف : گره بستن و پاشيده شدن شكوفهء طلح .
تعليف
(
ta'lif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علف دادن بستور . و ايام تعليف : هنگام علف دادن .
تعليق
(
ta'liq
) م . ع . در آويختن چيزى را به چيزى و متعلق گردانيدن يق علقته فتعلق .
و بند كردن دو را . و دوستى نمودن يق علق فلان امراة ( مجهولا ) . و همراه ميارة شتر فرستادن .
تعليق
(
ta'liq
) ا پ . مأخوذ از تازى - نوعى از خط كه از رقاع و توقيع بر آمده .
و آويختگى .
تعليقه
(
ta'liqe
) ا . پ . - مأخوذ از