بهم النوى : دور انداخت آنها را نوى .
تطاوع
(
tat vo '
) م . ع . فرمانبردارى نمودن و نرم گردنى نمودن .
تطاول
(
tat vol
) م . ع . گردن دراز كردن بوقت نگريستن به چيزى . و گردنكشى و تكبر نمودن . و بلند گرديدن . و افزون شدن .
و فخر نمودن در درازى بنا و بلندى آن .
تطاول
(
tat vol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكبر و خودبينى و غرور و گستاخى و درشتى و بىشرمى و ظلم و جور و تعدى و زبردستى و دستبرد و درازدستى و تصرف ناحق .
و تطاول كردن : ظلم و جور كردن . و معامله كردن با درشتى و گستاخى .
تطاول پيشه
(
tat vol - peyce
) ص .
پ . ظالم و جابر و متعدى .
تطاير
(
tat yor
) م . ع . پراكنده شدن .
و دراز گرديدن . الحديث خذ ما تطاير من شعرك : و در گرفتن ابر همهء آسمان را .
تطبب
(
tatabbob
) م . ع . طبابت و پزشكى كردن كسى كه علم طب نمىداند .
تطبج
(
tatabboj
) م . ع . تطبج فى الكلام : سخنهاى گوناگون و رنگارنگ گفت .
تطبطب
(
tatabtob
) م . ع . تطبطب الماء : بانك كرد آب .
تطبع
(
tatabbo '
) م . ع . تطبع بطباعه تطبعا : خوى وى گرفت و تطبع الاناء :
پر گرديد آوند . و كذا تطبع النهر . و تطبع امرا : بتكلف و بخلاف طبع كرد كار را . و يقال الطبع يغلب التطبع .
تطبق
(
tatabboq
) م . ع . برابر شدن يق اطبقه فتطبق . و تو بر تو پوشيدن چيزى را .
تطبيب
(
tatbib
) م . ع . آويختن مشك به چوب خانه و دوغ زدن . و نيفه بر ديبا دوختن تا فراخ شود . و درز مشك را بدوال دوختن ( شدد للمبالغة ) .
تطبيخ
(
tatbix
) م . ع . جنبيدن . و باليدن كودك . و پير شدن .
تطبيس
(
tatbis
) م . ع . گل اندود كردن .
تطبيع
(
tatbi '
) م . ع . پر كردن دلو و مشك را . و پليد گردانيدن چيزى را
تطبيق
(
tatbiq
) م . ع . دست ميان دوران نهادن در ركوع . و رسيدن شمشير بر پيوند وقت زدن و جدا كردن يق انه تطبق المفصل للرجل . و هر دو دست را با هم برداشتن و نهادن اسب در دويدن . و سم بر سم نهادن در رفتن و دويدن . و همه جا رسانيدن ابر باران را و همهء زمين را فرو گرفتن آب باران . و برابر كردن . و موافق نمودن . و طبق الشيئ :
در گرفت تمامهء آن چيز را و شامل گشت . و طبق السحاب الجو : پوشيد ابر هوا را .
و طبق الماء وجه الارض : فرو گرفت آب زمين را .
تطبيق
(
tatbiq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مطابقه و مقابله و موافقت و برابر كردن دو چيز را با هم . و پشك .
تطبيل
(
tatbil
) م . ع . دهل نواختن .
تطحين
(
tathin
) م . ع . آرد كردن .
تطرب
(
tatarrob
) م . ع . سرود گفتن و در طرب آوردن و شادمان كردن .
تطرتم
(
tatartom
) م . ع . تطرتم فى الطين : آلوده به گل گرديد .
تطرثث
(
tatarsos
) م . ع . گياه طرثوث چيدن يق خرجوا يتطرثثون .
تطرز
(
tatarroz
) م . ع . نگارين شدن جامه يق طرز الثوب فتطرز .
تطرس
(
tatarros
) م . ع . چيزى پاك و نفيس خوردن . و برى گرديدن و و پرهيز كردن از چيزى يق تطرس عن الشيئ .
تطرش
(
tatarroc
) م . ع . به شدن از بيمارى . و تطرش بالبهائم : آورد و برد چارپايان را .
تطرف
(
tatarrof
) م . ع . تطرفت الناقة : در اطراف چراگاه چريد آن ماده شتر و نياميخت با ديگران .
تطرق
(
tatarroq
) م . ع . عبور كردن از يكديگر در راه و مزاحم شدن و اذيت كردن . و مسافرت نمودن . و منشعب شدن و جدا شدن .
تطرق
(
tatarroq
) ا . ع . مقابلى .
و جدائى . و بىقرارى . و مقابلى الفاظ مترادف .
تطرم
(
tatarrom
) م . ع . تطرم فى كلامه : خفى و پنهان گفت سخن را .
تطريب
(
tatrib
) م . ع . در طرب آوردن . و سرود گفتن و نيكو كردن آواز .
و كشيدن بجانب چيزى . و دراز كردن آواز و قرائت .
تطرية
(
tatreyat
) م . ع . طراه :
تر و تازه نمود آن را و نم كرد جامه را . و طرى الطيب : بگشاد بوى خوش را و آميخت به چيزى ديگر تا معطر گرداند آن را . و كذلك طرى الطعام و طرى الغسلة :
پرورد دست شستنى را ببوى خوش . و كذلك طرى العود .
تطريح
(
tatrih
) م . ع . افگندن و دور كردن ( شدد للمبالغة ) و طويل و دراز ساختن بنا را يق طرح البناء اذا طوله . و كذا طرح الجدار .
تطريد
(
tatrid
) م . ع . طرد السوط :
دراز كشيد تازيانه را . و نيز تطريد : دور كردن فرمودن كسى را .
تطريز
(
tatriz
) م . ع . نگارين كردن جامه را يق طرز الثوب تطريزا .
تطريس
(
tatris
) م . ع . سياه كردن به آب و باز نوشتن بر نبشته .
تطريش
(
tatric
) م . ع . پراكنده كردن .