ماه اول از سال رومى و تشرين دوم :
ماه دويم آن .
تشزر
(
tacazzor
) م . ع . خشم گرفتن .
و تشزر للقتال : آماده شد براى جنگ .
تشزن
(
tacazzon
) م . ع . سخت شدن و درشت گرديدن . و تشزن له : بر پا و آماده شد مر او را جهة خصومت و جز آن .
و تشزن للسجود اى تهيأ . و تشزن صاحبه : بر زمين زد صاحب خود را . و تشزن الشاة : بر زمين خوابانيد گوسپند را تا ذبح كند .
تشزيب
(
taczib
) م . ع . باريك و پژمرده كردن يق شزبه تشزيبا .
تشزين
(
taczin
) م . ع . بر زمين زدن يق شزن صاحبه تشزينا .
تشسيع
(
tacsi '
) م . ع . شسع النعل :
دوال ساخت براى نعل .
تشصير
(
tacsir
) م . ع . چوب شصار در بينى ناقه كردن .
تشطئ
(
tacti '
) م . ع . شطأ الوادى تشطيئا : روان شد هر دو كرانهء رودبار .
تشطيب
(
tactib
) م . ع . بريدن يقال شطب الاديم و شطب السنام ( شدد للمبالغة ) .
تشطية
(
tacteyat
) م . ع . پوست از شتر باز كردن و جدا كردن گوشت آن و كم كردن از چيزى .
تشطير
(
tactir
) م . ع . يك نيمهء پستان دوشيدن . و با كسى مال را به دو نيمه كردن .
و دو پستان ناقه را بستن و دوى ديگر را گذاشتن .
تشطيط
(
tactit
) م . ع . در گذشتن از حد و اندازه ( شدد للمبالغة ) .
تشظى
(
tacazzi
) م . ع . تو بر تو از هم برخاستن نى و مانند آن چون بشكند . و گفتن پى و تشظى العود : بر جست پارهء آن .
تشظية
(
taczeyat
) م . ع . پريشان و متفرق كردن .
تشضيظ
(
tacziz
) م . ع . شظظ القوم :
پريشان و متفرق ساخت قوم را .
تشعب
(
taca'ob
) م . ع . پراكنده شدن يق تشعب رأس السواك اى تفرق . و شاخ شاخ گرديدن راه و درخت و از هم ديگر دور شدن . و نيكو گرديدن . و مردن .
تشعث
(
taca'os
) م . ع . پراكنده و پريشان شدن يق شعثه فتشعث اى فرقه فتفرق .
و گرفتن چيزى را . و كم خوردن طعام ، و بر هم ديگر نشستن موى .
تشعر
(
taca'or
) م . ع . موى بر آوردن بچه در شكم . و با موى شدن .
تشعشع
(
taca'co '
) م . ع . تشعشع الشهر : اندك ماند از ماه .
تشعشع
(
taca'co '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درخشيدگى .
تشعل
(
taca'ol
) م . ع . در افروخته شدن آتش يق شعل النار فتشعلت .
تشعيب
(
tac'ib
) م . ع . شعب تشعيبا :
جدا و متفرق كرد . و شعب القدح :
در بست كاسهء شكسته را - از اضداد است .
تشعيث
(
tac'is
) م . ع . شعث منه :
دور كرد و دفع نمود از وى . و نيز تشعيث :
پريشان كردن يق شعثه فتشعث اى فرقه فتفرق . و نكوهيدن كسى را . و منه شعث الناس فى الطعن عليه اى اخذوا فى ذمه و القدح فيه بتشعيث عرضه .
تشعير
(
tac'ir
) م . ع . شعر الجنين :
موى بر آورد بچه در شكم . و شعر الخف :
موى را داخل موزه كرد .
تشعيل
(
tac'il
) م . ع . شعل النار :
برافروخت آتش را .
تشغبر
(
tacaqbor
) م . ع . تشغبرت الريح : پيچان وزيد باد .
تشغر
(
tacaqqor
) م . ع . تشغر فى قبح : به حد نهايت رسيد در بدى . و تشغر البعير : بغايت جهد و امكان رفت آن شتر و سخت دويد .
تشغزب
(
tacaqzob
) م . ع . تشغزبت الريح : پيچان وزيد باد .
تشغيب
(
tacqib
) م . ع . برانگيختن فتنه و بدى و تباهى بر كسى يق تشغبهم و بهم و عليهم تشغيبا .
تشغية
(
tacqeyat
) م . ع . قطره قطره چكانيدن كميز را .
تشفع
(
tacaffo '
) م . ع . شفاعت كردن .
تشفى
(
tacaffi
) م . ع . تشفى من غيظه :
شفا يافت از خشم .
تشفى
(
tacaffi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شفا يافتگى . و تشفى خاطر : آسايش خاطر از غيظ و خشم .
تشفية
(
tacfeyat
) م . ع . سودمند گرديدن و افزون شدن .
تشفير
(
tacfir
) م . ع . شفر المال :
كم شد مال و رفت . و شفرت الشمس :
نزديك فرو شدن گرديد آفتاب . و شفر الرجل على الامر : اطلاع يافت مرد بر آن كار و آگاه شد . و شفر المراة : گائيد زن را بر كنارهء كس او .
تشفيع
(
tacfi '
) م . ع . شفاعت دادن كسى را . و پذيرفتن شفاعت يق شفعته حين شفع اى قبلت شفاعته .
تشفيف
(
tacfif
) م . ع . سودمند شدن .
و افزون گرديدن .
تشفيق
(
tacfiq
) م . ع . كم كردن . و بد بافتن جامه را .
تشفيق
(
tacfiq
) ا . ع . بد بافتگى جامه .
تشقق
(
tacaqqoq
) م . ع . تشقق الحطب : شكافته شد هيزم . و تشقق