تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 880

مساهمون:

ص٨٨٠

تشتيوان

(
tactiv n
) ا . پ . گياهى داروئى كه بسفايج نيز گويند .

تشجب

(
tacajjob
) م . ع . اندوهگين شدن .

تشجع

(
tacajjo '
) م . ع . بتكلف دليرى نمودن .

تشجن

(
tacajjon
) م . ع . به ياد آوردن . و تشجن الشجر : بهم درشد درخت .

تشجيج

(
tacjij
) م . ع . در گذشتن در عزيمت . و بسيار سر شكستن .

تشجير

(
tacjir
) م . ع . منقش كردن بدرختان و شجر النخل : بالاى شاخ نهاد خوشهء خرما بن را تا شكسته نگردد .

تشجيع

(
tacji '
) م . ع . دلير كردن و دل دادن كسى را . و بشجاعت صفت كردن .

تشح

(
tacah
) م . ع . تشح تشحا ( از باب سمع ) . حريص و خبيث النفس گرديد .

تشحاء

(
tach '
) ص . ع . مؤنث اتشح يعنى زن خبيث النفس و حريص .

تشحة

(
tochat
) ا . ع . جد و حميت . و بددلى . و ترس . و آزارى در پاهاى شتر . و خبث نفس و حرص .

تشحذ

(
tacahhoz
) م . ع . راندن كسى را يق تشحذ الرجل اى طرده .

تشحط

(
tacahhot
) م . ع . طپيدن كشته در خون يق تشحط القتيل بدمه و تشحط الولد فى السلا : جنبيد بچه در سلا .

تشحى

(
tacahhi
) م . ع . تشحى عليه : گشاد و فراخ كرد زبان را بر آن .

تشحيذ

(
tachiz
) م . ع . شحذ السكين : تيز كرد كارد را ( شدد للمبالغة ) .

تشحيط

(
tachit
) م . ع . در خون طپانيدن يق شحطه تشحيطا .

تشخص

(
tacaxxos
) م . ع . جدا و ممتاز شدن .

تشخص

(
tacaxxos
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انفراد و شخصيت و بزرگى و بزرگ منشى و تعين .

تشحيت

(
tachit
) م . ع . رسانيدن .

تشخير

(
tacxir
) م . ع . جل از پشت ستور بر گرفتن جهة بر گذاشتن زين و پالان . و خوشهء خرما و مانند آن را بر شاخ نهادن تا شكسته نگردد .

تشخيص

(
tacxis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعيين و تحديد و تفريق و تفصيل . و امتياز و تميز . و تحقيق . و تخمين و اندازه و تقدير قيمت . و باج و خراج و عوارض و تشخيص دادن : تميز دادن و اندازه كردن و تخمين نمودن و دو چيز متشابه و مانند را از هم جدا كردن . و تعيين عوارض و ماليات كردن . و تشخيص كردن : تعيين كردن و امتياز دادن و جدا نمودن . و در اصطلاح طب علم تشخيص : علمى كه بواسطهء آن امراض متشابه را از يكديگر جدا كرده و امتياز دهند .

تشخيم

(
tacxim
) م . ع . شخم الطعام : تباه گردانيد طعام را .

تشدخ

(
tacaddox
) م . ع . شكسته شدن يق شدخه تشديخا فتشدخ .

تشدد

(
tacaddod
) م . ع . سختى نمودن در چيزى و سخت و دشوار شدن كارى يق تشدد فيه .

تشدد

(
tacaddod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درشتى و سختى و تندى . و تعدى و ظلم . و سختى در غضب . و تشدد كردن : سختى كردن در كارى و سخت گرفتن در كار و به سختى تغير و غضب كردن .

تشددات

(
tacaddod t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درشتيها و سختيها و تنديها و ستمها و ظلمها و تعديات .

تشدق

(
tacaddoq
) م . ع . بتكلف فصاحت نمودن يق تشدق اى لوى شدقه للتفصح .

تشديخ

(
tacdix
) م . ع . سر شكستن ( شدد للمبالغة ) . و غورهء خرما را تر نهادن تا شكسته گردد .

تشديد

(
tacdid
) م . ع . قوت دادن و گران نمودن - خلاف تخفيف . و سخت احتراز كردن از كميز يق شدد فى بوله اى بالغ فى الاحتراز عنه .

تشديد

(
tacdid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوار كردگى . و نام علامت املائى مانند دندانه‌هاى سين كه چون آن را بر بالاى حرفى گذارند آن حرف دو مرتبه خوانده مىشود .

تشذب

(
tacazzob
) م . ع . متفرق و پريشان شدن يق تشذبوا .

تشذر

(
tacazzor
) م . ع . آمادهء جنگ شدن . و دامن بميان پاى گرفتن . و بيم كردن . و خشم گرفتن . و تهديد نمودن . و شادمان شدن . و سرعت نمودن بسوى كارى . و سر جنبانيدن شتر ماده از نشاط بديدن علف . و جنبيدن . و كج شدن تازيانه . و پريشان و متفرق شدن قوم . و از حد در گذشتن در جنگ . و از پس بر نشستن ستور را .

تشذيب

(
taczib
) م . ع . راندن و دفع كردن . و خشاوه كردن درخت را . و تراش اول در تير قمار دادن . و متفرق و پريشان كردن شتران را . و پوست باز كردن و شذب اللحاء تشذيبا : باز كرد پوست درخت را .

تشذيذ

(
tacziz
) م . ع . تنها و نادر كردن يق شذذه تشذيذا .

تشراب

(
tacr b
) م . ع . شرب شربا و شربا و شربا و مشربا و تشرابا . مر . شرب .

تشرب

(
tacarrob
) م . ع . سرايت كردن و در گذشتن از چيزى به چيزى . و تشرب الثوب