بلغزاند . و زلق رأسه : سترد موى سر او را . و زلق الحديدة : پيوسته تيز داشت حديده را . و زلق الموضع : لغزان گردانيد جاى را .
تزليم
(
tazlim
) م . ع . راست و درست گردانيدن تير را و نرم و تابان كردن . و زلم الرحى : بگردانيد آسيا را و گرفت كنار هاى آن را . و زلم غذاءه : بد كرد غذاى آن را .
تزم
(
tazm
) ا . پ . ميغ و بخار .
تزمت
(
tazammot
) ا . ع . آهستگى و وقار يق ما اشد تزمته .
تزمجر
(
tazamjor
) م . ع . تزمجر الاسد : غريد شير
تزمخر
(
tazamxor
) ا . ع . نانگ پلنگ كه در حالت خشم بر آرد .
تزمر
(
tazammor
) ا . ع . بانگ شتر مرغ ماده .
تزمزم
(
tazamzom
) م . ع . تزمزم الجمل : بانگ كرد شتر . و ما تزمزمت به شفتاى يعنى نگفتم آن را .
تزمل
(
tazammol
) م . ع . در پيچيده شدن بجامه .
تزميح
(
tazmih
) م . ع . كشتن زماح كه مرغى است .
تزمير
(
tazmir
) م . ع . ناى زدن . و زمر القربة : پر كرد مشك را .
تزميك
(
tazmik
) م . ع . سخت خشم گرفتن . و پر كردن مشك .
تزميل
(
tazmil
) م . ع . در پيچيدن بجامه و پنهان كردن .
تزميم
(
tazmim
) م . ع . مهار در بينى شتر كردن .
تزنبر
(
tazanbor
) م . ع . تكبر نمودن و گردنكشى كردن .
تزنتر
(
tazantor
) م . ع . خراميدن .
تزنح
(
tazannoh
) م . ع . واگشاده شدن در سخن . و مرة بعد اخرى آب خوردن .
و برداشتن و بلند كردن نفس خود را زياده از مرتبهء خود و تكبر نمودن .
تزنخ
(
tazannox
) م . ع . واگشودن در سخن . و تكبر نمودن .
تزند
(
tazannod
) م . ع . تنگ آمدن در جواب و خشم گرفتن .
تزندر
(
tazandar
) ا . پ . نام مرغى خرد .
تزندق
(
tazandoq
) م . ع . زنديق شدن .
تزنر
(
tazannor
) م . ع . تزنر الشيئ :
باريك و كوفته گرديد آن چيز .
تزنف
(
tazannof
) م . ع . خشمگين گرديدن .
تزنئة
(
tazneat
) م . ع . تنگ گردانيدن يق زنا عليه اى ضيق .
تزنية
(
tazneyat
) م . ع . به زنا منسوب كردن و زانى خواندن كسى را .
تزنيج
(
taznij
) م . ع . كم دادن كسى را .
تزنيح
(
taznih
) م . ع . باربار آب خوردن .
تزنيخ
(
taznix
) م . ع . برداشتن بزغاله سر خود را وقت شير مكيدن از گرفتگى گلو يا خشكى حلق .
تزنيد
(
taznid
) م . ع . دروغ گفتن و عذاب كردن زيادتر از جرم شخص . و تنگ نمودن . و آتش برآوردن از آتش زنه . و افزودن يق ما يزندك احد عليه اى ما يزيدك . و با هم دوختن كارهاى فرج ناقه را بميلهاى خرد وقتى كه زهدان آن بعد ولادت بيرون افتاده باشد و زنده : پر كرد آن را .
تزنيق
(
tazniq
) م . ع . تنگى كردن بر عيال خود در نفقه .
تزنيم
(
taznim
) م . ع . وكيل مخاصمت فرستادن بسوى كسى يق زنمو الى هذا الخصم اى بعثوه ليخاصمنى .
تزنين
(
taznin
) م . ع . پيوسته ماش خوردن .
تزواج
(
tazv j
) ا . ع . اتصال و الحاق .
و مزاوجت .
تزوال
(
tazv l
) ا . پ . برگ و شاخ گياه .
تزوج
(
tazavvoj
) م . ع . زن كردن و شوى كردن ( و يعدى بنفسه ) يق تزوجت امراة : و تروجت بامراة ( لغة ) . و تزوجه النوم : در آميخت او را خواب .
تزود
(
tazavvod
) م . ع . توشه گرفتن .
تزورق
(
tazaoq
) م . ع . خالى نمودن شكم .
تزوع
(
tazavvo '
) م . ع . تزوع لحمه : جدا شد گوشت او از پى .
تزول
(
tazavvol
) م . ع . نيكو كردن و اصلاح نمودن چيزى را . و نيك زيرك گرديدن و بنهايت زيركى و ظرافت رسيدن . و ممتاز شدن .
تزوى
(
tazavvi
) م . ع . زاويه گرفتن .
تزوية
(
tazveyat
) م . ع . منزوى شدن و گوشه نشستن .
تزويج
(
tazvij
) م . ع . مرد را زن و زن را شوى دادن ( و يعدى الى مفعولين ) يق زوجته امرءة . و نيز زوجته بامرءة :
و جفت و قرين كردن قوله تعالى
وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ . *
تزويج
(
tazvij
) ا . - پ . مأخوذ از تازى - زناشوئى . و تزويج كردن : زن گرفتن .
تزويد
(
tazvid
) م . ع . توشه دادن يق زودته فتزود .