و ديدار خوب .
تريئة
(
tarey'at
) م . ع . رياه تريئة :
رهانيد او را از خفگى . و ريا فى الامر :
انديشيد در كار و فكر نمود .
ترييث
(
taryis
) م . ع . نرم گردانيدن و عاجز نمودن و بطئ گفتن كسى را .
ترييخ
(
taryix
) م . ع . سست كردن .
تريير
(
taryir
) م . ع . رير القوم ترييرا : غالب شد بر قوم فربهى . و ريرت البلاد : با ارزانى و فراخ سالى شد شهرها .
و ريرت اولاد المال : فربه شدند شتر بچگان به حدى كه از جنبش عاجز ماندند . و رير القوم ( مجهولا ) : در ارزانى و فراخى رسيدند مردم . و كذا ريروا يعنى فربه شدند و غالب شد بر ايشان فربهى .
ترئيس
(
tar'is
) م . ع . رأسته ترئيسا : مهتر گردانيدم او را بر قومى .
ترييش
(
taryic
) م . ع . ريش السهم ترييشا : پر نهاد تير را .
ترييع
(
taryi '
) م . ع . ريع القوم :
فراهم آمدند قوم .
ترييغ
(
taryiq
) م . ع . ريغ الثريد :
تر كرد تريد را بروغن .
ترييم
(
taryim
) م . ع . مقيم بودن به جائى . و تيره بودن و مقيم بودن ابر بىباران .
و ريم عليه : افزون شد بر آن .
تز
(
taz
) ا . پ . كل و كچل . و مرغكى خوش آواز كه بتازى صعوه گويند . و دندانهء كليد . و برگ نو برآمدهء از درخت .
تزابى
(
taz bi
) م . ع . تزابى الرجل :
رفت آن مرد برفتارى كه در آن ناز و آهستگى و تمدد بود . و تزابى فلان : تكبر كرد فلان .
تزاجر
(
taz jor
) م . ع . يكديگر را به هيجان آوردن لشكريان . و تزاجروا عن المنكر : زجر كردند بعضى مر بعضى را .
تزاحف
(
taz hof
) م . ع . تزاحفوا فى القتال : بهمديگر نزديك گرديدند در جنگ .
تزاحك
(
taz hok
) م . ع . بهمديگر نزديك شدن و دور گرديدن .
تزاحم
(
taz hom
) م . ع . تزاحم القوم عليه : انبوهى نمودند قوم بر آن و گرد آمدند .
تزار
(
taz r
) م . ع . زار زارا و زئيرا و تزارا . مر . زار .
تزار
(
taza'or
) م . ع . بانگ كردن و غريدن شتر .
تزأزؤ
(
taza'zo '
) م . ع . جنبيدن و از جاى رفتن و سرين جنبان رفتن . و تزازا منه : كوچك نمود خود را از ترس او و ترسيد و پوشيده گرديد .
تزاعم
(
taz om
) م . ع . با هم ديگر سخن غير موثق گفتن و اختلاف كردن .
تزانط
(
taz not
) م . ع . انبوهى كردن .
تزاو
(
taz v
) ا خ . پ . مبارزى تورانى كه داماد افراسياب بود .
تزاوج
(
taz voj
) م . ع . جفت و قرين شدن با هم .
تزاور
(
taz vor
) م . ع . برگشتن از چيزى و مائل شدن از آن . و همديگر را زيارت كردن .
تزاوف
(
taz vof
) م . ع . بازى كردن كودكان به بازى مخصوص يق الغلمان يتزاوفون .
تزاؤك
(
taz ok
) م . ع . شرم داشتن .
تزاول
(
taz vol
) م . ع . اشتغال نمودن در كارى و با هم وا كوشيدن .
تزاويق
(
taz viq
) ا . ع . ج . تزويق (
tazviq
) .
تزاهد
(
tazahod
) م . ع . حقير شمردن كسى را .
تزايد
(
taz yod
) م . ع . فزون شدن .
و بتكلف افزودن در سخن و جز آن .
تزايد
(
taz yod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزونى و ازدياد و زيادتى . و تزايد عزت و منزلت : فرونى عزت و منزلت .
تزايغ
(
taz yoq
) م . ع . سوى يكديگر كنبانيدن و تمايل كردن .
تزايل
(
taz yol
) م . ع . پراكنده شدن و جدا شدن . و شرم داشتن از كسى .
تزايل
(
taz yol
) ا . ع . جدائى .
تزبب
(
tazabbob
) م . ع . با كف شدن دهان وقت سخن گفتن .
تزبتر
(
tazabtor
) م . ع . تكبر كردن يق مريتزبتر علينا اى مر متكبرا .
تزبد
(
tazabbod
) م . ع . تزبد الزبد : فرو برد مسكه را و يا خلاضهء آن گرفت . و تزبد اليمين : شتابى نمود در سوگند . و تزبد فمه : كف برآورد دهن او .
تزبرة
(
tazberat
) ا . ع . نبشته و خط يق انا اعرف تزبرتى : مىشناسم خط و نوشتهء خودم را .
تزبرة
(
tazberat
) م . ع . نوشتن يق زبره تزبرة .
تزبع
(
tazabbo '
) م . ع . خشمگين شدن و عربده و بد خلقى نمودن و سخن درشت و رنجشآميز گفتن گرفتن و به راه راست نرفتن و نيكو اخلاق نبودن و متغير گرديدن .
تزبى
(
tazabbi
) م . ع . زبية ساختن براى شكار حيوانات سبع .
تزبيب
(
tazbib
) م . ع . زببت الشمس :
نزديك بفرو شدن گرديد آفتاب . و تكلم فلان حتى زبب شدقاه : بقدرى حرف زد فلان كه دو كنج دهن او كف بر آورد و كذا