زبب فمه . و زبب العنب : مويز گردانيد انگور را .
تزبية
(
tazbeyat
) م . ع . زبية ساختن براى شكار شير و ساير ددگان . و زباه تزبية : از پس راند آن را . و زبى اللحم :
گوشت را در زبية گذاشت جهة شكار .
تزبيد
(
tazbid
) م . ع . پنبه زدن . و و زبد شدقاه : كف بر آورد دو كنج دهن وى .
تزبير
(
tazbir
) م . ع . نوشتن .
تزبيل
(
tazbil
) م . ع . زبل الارض :
نيرو داد زمين را به سرگين .
تزتت
(
tazattot
) م . ع . آراسته شدن يق زتت العروس فتزتت هى يعنى آرايش كردم عروس را پس آراسته شد .
تزتك
(
toztak
) و (
taztak
) ا .
پ . چوبى ميان تهى و گرد و دراز بدرازى نيزه و با گلولهء گل و روز نفس گنجشك و مانند آن را بدان شكار كنند و آن را تفك نيز گويند .
تزتيت
(
taztit
) م . ع . آراستن يق زتيت العروس تزتيتا .
تزجى
(
tazajji
) م . ع . به چيزى بس كردن يق تزجيت بكذا اى اكتفيت به .
تزجية
(
tazjeyat
) م . ع . زجاه تزجية : به نرمى راند آن را . و كيف تزجى الايام اى كيف تدفعها .
تزجيج
(
tazjij
) م . ع . راست و برابر كردن چيزى را . و زجج الحاجب :
دراز و باريك كرد ابرو را .
تزحر
(
tazahhor
) م . ع . پيچاك كردن شكم و دم برآوردن و ببيمارى زحير مبتلا شدن و روان شدن شكم . و زادن زن بچه رايق تزحرت عنه امه اى ولدته .
تزحزح
(
tazahzoh
) م . ع . دور شدن يق زحزحه عنه فتزحزح : دور كرد او را از وى پس دور شد .
تزحف
(
tazahhof
) م . ع . تزحف اليه : بتكلف رفت بسوى او . و يتزحف الصبى على الارض : با سرين مىخرامد آن كودك بر زمين پيش از آنكه راه رود .
تزحل
(
tazahhol
) م . ع . دور شدن از جاى .
تزحلف
(
tazahlof
) م . ع . غلطيدن .
و دور شدن .
تزحلق
(
tazahloq
) م . ع . غلطيدن .
تزحلك
(
tazahlok
) م . ع . غلطيدن .
تزحن
(
tazahhon
) م . ع . درنگ كردن و بناپسند كارى كردن يق تزحن الشراب و عليه اذا تكاره عليه بلا شهوة : باكراه و بىخواهش خورد آب را .
تزحول
(
tazahvol
) م . ع . تزحول عن مقامه : در گشت از جاى خود و دور گرديد .
تزحير
(
tazhir
) م . ع . سخت پيچان كردن شكم و روان شدن آن و سخت مبتلا گرديدن به علت پيچاك . و مردن بچهء ناقه يك ماه پيش از ايام ولادت و درين صورت گوى را در مخلاة كرده يك شب در كس ناقه گذارند و بينى وى را بند كنند و سپس آن گوى را برآرند و بچهء نوزاد ناقهء ديگر را بوى بنمايند آنگاه ناقه گمان مىبرد كه حالا زاده است و بينى آن را بگشايند تا بوى كند بچه را و مهربان شود بر آن پس مىدوشند وى را و اين فعل تزحير است يقال زحرت الناقة اذا فعلت معها ذلك .
تزحيل
(
tazhil
) م . ع . دور گردانيدن يق زحله تزحيلا .
تزخر
(
tazaxxor
) م . ع . تزخر البحر : پر شد دريا از آب .
تزخف
(
tazaxxof
) م . ع . نيكو و آراسته شدن .
تزخور
(
tazaxvor
) م ع . تزخور الرجل : فخر كرد آن مرد به چيزى كه داشت
تزخيف
(
tazxif
) م . ع . بسيار گفتن .
و بتكلف فصاحت نمودن . و بانگشتان از كسى گرفتن .
تزد
(
tazad
) ا . پ . ملخ سياه .
تزدغ
(
tazaddoq
) م . ع . ناز بالش گرفتن و نازبالش خواستن .
تزده
(
tazde
) ا . پ . ترده و اجرت .
و اجرت آسيا راست كردن . و تژده و قبالهء خانه و باغ و مانند آن .
تزر
(
tazar
) ا . پ . خانهء تابستانى و ييلاقى . و كرسى مملكت و تختگاه .
تزرر
(
tazarror
) م . ع . گويك بستن .
پيراهن .
تزرزر
(
tazarzor
) م . ع . جنبيدن و متحرك شدن .
تزرع
(
tazarro '
) م . ع . شتافتن بسوى بدى يق تزرع الى الشر .
تزرنق
(
tazarnoq
) م . ع . متغير و ديگرگون گرديدن . و بر زرنوق باجرت آب كشى كردن . و تزرنق فى الثياب : پوشيد جامه را و پوشيده شد در آن .
تزرو
(
tazrov
) ا . پ . شنجرف .
تزرو
(
tazarv
) ا . پ . تذرو و قرقاول .
تزره
(
tazre
) ا . پ . محور آهنى سنگ آسيا .
تزرى
(
tazarri
) م . ع . تزرى عليه : عتاب كرد بر او و عيب نمود .
تزريف
(
tazrif
) م . ع . پاك كردن .
و دور نمودن . و افزودن . و زرف فى الكلام : زياده كرد در سخن .
تزريم
(
tazrim
) م . ع . قطع كردن