كميز بر كسى . و قطع كردن اشك چشم و سخن و جز آن بر كسى . و تنگ كردن . و بخيل نمودن .
تزعب
(
taza'ob
) م . ع . شادمان شدن . و خشم گرفتن . و در اكل و شرب كثرت كردن و زيادت نمودن . و مال را در خود تقسيم كردن يق تزعب القوم المال .
تزعزع
(
taza'zo '
) م . ع . جنبيدن .
تزعل
(
taza'ol
) م . ع . شادمان شدن .
تزعم
(
taza'om
) م . ع . دروغ بر بستن و كاذب گفتن .
تزغ
(
tazq
) و (
tozq
) ا . پ .
چوب تاغ كه آتشش مدتى مىماند .
تزغم
(
tazaqqom
) م . ع . برگردانيدن شتر بانگ را در گلو . و ناليدن شتر بچه . و سخن گفتن در خشم .
تزغو
(
tazqu
) ا . پ . ذخيره و آذوقه و تزقو .
تزغيب
(
tazqib
) م . ع . زغب الفرخ :
موى ريزهء زرد بر آورد چوزه .
تزف
(
tazf
) و (
tazof
) ا . پ .
ريچالى كه از كشك سازند . و ترى و تازگى .
و نعمت و دولت و آسايش .
تزفان
(
tazf n
) ا . پ . ترزفان و ترجمان .
تزفزف
(
tazafzof
) م . ع . سخت جنبيدن از سرما و جز آن .
تزفى
(
tazaffi
) م . ع . ترسانيدن .
تزفيت
(
tazfit
) م . ع . بزفت اندودن .
تزقف
(
tazaqqof
) م . ع . بشتاب ربودن چيزى را و فرو خوردن . و ربودن گوى را بدست از هوا يق تزقفت الكرة .
تزقم
(
tazaqqom
) م . ع . بسيار خوردن و لقمه كردن و افراط نمودن در شير نوشيدن .
تزقو
(
tazqu
) ا . پ . ذخيره و آذوفه .
تزقيب
(
tazqib
) م . ع . زقب المكاء :
در آواز آورد مكاء را كه مرغى است خوش آواز
تزقيق
(
tazqiq
) م . ع . موى بريدن و پوست بر كندن از جانب سر .
تزكر
(
tazakkor
) م . ع . پر شدن .
و پر شدن شكم كودك . و تزكر الشراب :
فراهم آمد شراب . و تزكر بطن الصبى :
كلان گرديد شكم كودك و نيكوحال شد .
تزكزك
(
tazakzok
) م . ع . گرفتن ساز و سامان خود را .
تزكى
(
tazakki
) م . ع . گواليدن و افزون كردن . و صدقه كردن .
تزكية
(
tazkeyat
) م . ع . زكات دادن از مال . و پاكيزه گردانيدن . و ستودن خود را . و زكات از كسى گرفتن .
تزكيت
(
tazkit
) م . ع . پر كردن مشك .
تزكير
(
tazkir
) . ع م . پر كردن چيزى را . و زكر بطن الصبى : كلان گرديد شكم كودك و نيكوحال شد .
تزكيم
(
tazkim
) م . ع . پنهان داشتن كار بر كسى ( و يعدى بعلى ) يق زكم عليه اى لبس .
تزكين
(
tazkin
) م . ع . پوشيده و پنهان داشتن كار بر كسى و مشتبه گردانيدن يق زكن عليهم اى لبس و جاى دادن حديث نفس را در دل .
تزكين
(
tazkin
) ا . ع . حديث نفس و وقوع ظن در دل .
تزكيه
(
tazkie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكيزگى و پاك گردانيدگى .
تزلب
(
tazlab
) ا . پ . دنبهء برشته شده كه در روى آش آرد ريزند .
تزلج
(
tazalloj
) م . ع . لغزيدن .
و تزلج النبيذ : ايستاد و اصرار كرد بر شرب نبيذ .
تزلجب
(
tazaljob
) م . ع . تزلجب عنه : لغزيد از آن .
تزلح
(
tazalloh
) م . ع . چشيدن يق تزلحه .
تزلحف
(
tazalhof
) م . ع . يكسو گرديدن و دور شدن .
تزلخ
(
tazallox
) م . ع . لغزيدن .
تزلزل
(
tazalzol
) م . ع . جنبيدن .
تزلزل
(
tazalzol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنبش و اضطراب و آشفتگى و لرزش . و هول و هراس و ترس و وحشت .
و آوارگى از راه راست و لغزش . و زمينلرزه و زلزله .
تزلع
(
tazallo '
) م . ع . شكستن و كفتن پا و كفتن دست .
تزلغ
(
tazalloq
) م . ع . تزلغت رجله : كفته گرديد پاى او .
تزلف
(
tazallof
) م . ع . پيش در آمدن .
و متفرق گشتن .
تزلق
(
tazalloq
) م . ع . زينت گرفتن و خوش عيش شدن تا آنكه گونهء شخص سرخ و سپيد و درخشان گردد .
تزلقى
(
tozolqi
) ا . پ . آچار و ترشى آلات .
تزليج
(
tazlij
) م . ع . باندك چيزى زندگى را بسر بردن . و زلج الكلام : بر آورد سخن را و روان گردانيد .
تزليخ
(
tazlix
) م . ع . هموار گردانيدن چيزى را و تابان كردن .
تزليف
(
tazlif
) م . ع . زلف فى حديثه : زياده كرد در سخن خود و افزود .
تزليق
(
tazliq
) م . ع . نيك آلودن بدن بروغن و مانند آن به حدى كه دست را