تژ
(
tej
) ا . پ . برگ درخت نو بر آمده و گياه نورسيده . و مرغى كوچك كه آواز حزينى دارد .
تژاو
(
taj v
) ا خ . پ . نام پهلوانى تورانى كه داماد افراسياب بود .
تژاول
(
taj vel
) ا . پ . برگ و شاخ گياه .
تژدك
(
tajdak
) ا . پ . شپشك گندم .
تژده
(
tajde
) ا . پ . مزد آسيا كردن گندم . و مزد ساختن آسيا و تيز نمودن آسيا .
و دندانهء كليد . و غنچهء گل و غنچه زدن برگ از درخت و سر برآوردن از درخت .
تژم
(
tajm
) و (
tejm
) ا . پ . ميغ و تزم و بخار .
تژوال
(
tajv l
) ا . پ . تزوال .
تژه
(
taje
) ا . پ . غنچهء درخت و غنچهء گل . و دندانهء كليد . و چوب بزرگ . و حمالى كه از اطراف چوبهاى سقف خانه را بر آن نهند . و خسهاى سر تيز برنج و جو و گندم كه در خوشه باشد . و حشفه و سرنره .
و چوبى كه بدان دوغ را مىشورانند جهة گرفتن مسكه .
تس
(
tas
) ا . پ . طپانچه و سيلى .
تس
(
tos
) ا . پ . بادى كه از راه پائين بىصدا رها شود . و تفى كه بجانب كسى اندازند .
تساءل
(
tas ol
) م . ع . از هم ديگر خواستن چيزى را .
تساب
(
tas bb
) م . ع . از يكديگر بريدن و يكديگر را دشنام دادن .
تسابغ
(
tas beq
) ع . ج . تسبغة (
tasbeqat
) و (
tasbaqat
) .
تسابق
(
tas boq
) م . ع . بر يكديگر پيشى گرفتن .
تسابق
(
tas boq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سبقت و پيشى گرفتگى و پيشرفتگى .
تسابى
(
tas bi
) م . ع . بندى كردن بعضى مر بعضى را و دل بردن .
تساتل
(
tas tol
) م ع . برآمدن قوم يكى بعد ديگرى .
تساجل
(
tas jol
) م . ع . با يكديگر فخر كردن .
تساچه
(
tas ce
) ا . پ . تمساح و نهنگ و دو زن و مگرمج كه به زبان فرانسه كروكوديل و به زبان رومى كروكوديلس گويند حيوانى است ذو المعاشين از طايفهء لزارد و آنچه ازين حيوان در رودخانههاى بزرگ افريقا ديده مىشود از شش تا هشت مطر طول دارد و كلهء آن داراى وضع مخصوصى است كه درازيش دو مرتبه زيادتر از پهناى وى مىباشد و 38 دندان در بالا و 30 عدد در پائين دارد و پنجههاى آن از طرف خلف مانند پنجهء اردك مىباشد و دم اين حيوان پهن و مخصوص بسباحت آن است و اين حيوان در روى خاك باشكال و زحمت حركت مىكند ولى در آب بسيار جسور و متهور است و حمله مىنمايد به انسان و گلولههائى را كه به اطراف آن مىاندازند بواسطهء پوستش دفع مىكند و اهالى مصر در قديم اين حيوان را پرستش مىكردند .
تساخين
(
tas xin
) ا . ع . موزهها و چيزى مانند چادر كه علما و دانشمندان بر سر انداختى - واحد ندارد و يا واحد آن تسخن و تسخان (
tasx n
) است .
تسار
(
tas rr
) م . ع . با كسى راز گفتن .
تسارع
(
tas ro '
) م . ع . شتافتن . و تسارع اليه : شتافت بسوى او .
تسأسؤ
(
tas so
) م . ع . تسأسأت الامور : مختلف شد كارها و دشوار گرديد .
تساعى
(
tos iy
) ص ع . كاملكنندهء عدد نه را .
تسافح
(
tas foh
) م . ع . زنا كردن .
تسافد
(
tas fod
) م . ع . تسافدت السباع : بر جهيدند ددان بر وى يكديگر .
تسافه
(
tas foh
) م . ع . نادانى كردن يق تسافه علينا .
تساقب
(
tas qob
) م . ع . نزديك شدن .
تساقط
(
tas qot
) م . ع . پىدرپى افتادن و افتادن و بيفگندن و خود را بر چيزى افگندن .
تساقى
(
tas qi
) م . ع . يكديگر را آب خورانيدن .
تساكر
(
tas kor
) م . ع . مستى نمودن از خود بدون مست بودن .
تسآل
(
tas ' l
) م . ع . سئله كذا سؤالا و سالة و مسئلة و تسآلا و سآلة . مر . سؤال .
تسالف
(
tas lof
) م . ع . همديگر شوى دو خواهر شدن .
تسالم
(
tas lom
) م . ع . همديگر را صلح كردن . و قولهم هو لا يتسالم خيلاه :
او سخن راست نمىگويد كه شنيده شود از وى .
تسامح
(
tas moh
) م . ع . همديگر را آسانى كردن .
تسامح
(
tas moh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سهلانگارى و اغماض و چشمپوشى و بىاحتياطى و بىپروائى و بىاهتمامى .
و نرمى و ملايمت بپاس خاطر كسى .
تسامح پيشه
(
tas moh - peyce
) ص .
پ . سهلانگار .
تسامع
(
tas mo '
) م . ع . از يكديگر شنيدن و فاش شدن خبر .
تسامى
(
tas mi
) م . ع . با هم نبرد كردن ببزرگى .
تسان
(
tas nn
) م . ع . تسانت الفحول : يكديگر را گزيدند فحول .
تساند
(
tas nod
) م . ع . همديگر را غالب كردن . و تساند اليه : پشت باز نهاد