تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 761

مساهمون:

ص٧٦١

پيشگه

(
peyc - gah
) ا . پ . پيشگاه .

پيشگهى

(
peyc - gahi
) ا . پ . آنچه بوقت افطار خورند . و چاشت .

پيشگى

(
peycgi
) ص . پ . پولى كه پيش از كار به مزدور دهند .

پيشگى

(
peycagi
) ا . پ . خدمت و نوكرى و خدمتگارى .

پيشگير

(
peyc - gir
) ا . پ . پسندكننده . و رومال و دستمال .

پيشمان

(
peycm n
) ص . پ . پشيمان و نادم .

پيش‌مزد

(
peyc - mozd
) ا . پ . پولى كه شخص تاجر اول صبح دريافت مىكند . و مزدى كه به كارگر پيش از كار مىدهند . و بخت‌خوش . و دست‌لاف .

پيشن

(
pican
) و پيشند (
picand
) ا . پ . ليف خرما كه از آن رسن تابند .

پىشناس

(
pay - cen s
) ا . پ . كسى كه در شناسائى ردپاى در گذرگاهها مهارت داشته باشد .

پيش‌نشين

(
peyc - necin
) ا . پ . پازاچ و دايه . و ماماچه و قابله . و دوست . و شراب‌فروش .

پيش‌نماز

(
peyc - nam z
) ا و ص . پ . كسى كه جلو ايستد و نماز گزارد و ساير به او اقتدا كنند . و امام . و چرگر .

پيش‌نمازى

(
peyc - nam zi
) ا . پ . امامت .

پيشنهاد

(
peyc - neh d
) ا . پ . چيزى كه هميشه در پيش نظر شخص بود و مركوز خاطرش باشد . و اراده و نيت و قصد و منظور . و مرام و عادت . و وضع . و طريقه و قانون و انتظام . و آئين . و پيشنهاد كردن : منظور كردن و خود را عادت دادن . و پيش نهاد خاطر كردن : يادآور شدن و مذاكره كردن و سرمشق تقليد قرار دادن .

پىشو

(
pay - cov
) ا . پ . پيرو و تابع .

پيشوا

(
peyc - v
) ا . پ . سرگروه . و پيش‌رو مردمان . و مقتدا و امام . و سردار لشكر . و مراد . و هادى و دليل . و نوعى از جامه كه زنان پوشند . و پيشوا بودن : امام بودن و مراد بودن . و پيشوا شدن : امام شدن و مقتدا شدن . و پيشوا رفتن : باستقبال رفتن . و پيشوا كردن : امام كردن و رئيس مذهب كردن .

پيشوار

(
peyc - v r
) ا . پ . لباسى كه از جلو باز شود .

پيشواز

(
peyc - v z
) ا . پ . پيشباز و استقبال . و لباس كوتاهى كه قدرى از زانو تجاوز كند .

پيشوايان

(
peycv y n
) پ . ج . پيشوا . و پيشوايان دين : ائمهء اطهار سلام اللّه عليهم . و علما .

پيشوائى

(
peycv i
) ا . پ . امامت . و پيشوائى كردن : امامت كردن و رياست مذهبى نمودن .

پيشور

(
peycvar
) ص . پ . نيكوكار . و فاضل و شريف و بزرگوار .

پيشه

(
peyce
) ا و ص . پ . شغل و كار و كسب و عمل و حرفت و هنر . و كاره و رسم و عادت و خوى . و قسمى از نى كه شبانان نوازند . و چه پيشه يعنى چه‌كاره . و سپاه جهاد پيشه : سپاه آموخته بجنگ . و صداقت پيشه : كسى كه پيش نهادش صداقت بود . و نخوت پيشه : كسى كه پيش نهادش نخوت بود . و هم‌پيشه : هم شغل و همكار . و پيشهء آتش : كارهاى شيطانى . و پيشه كردن : شغل و كسب قرار دادن .

پيشه

(
pice
) ا . پ . ريسمانى كه از ليف خرما تابند .

پيشه شاگرد

(
peyce - c gerd
) ا . پ . خدمتگار .

پيشه‌گار

(
peyce - g r
) ا . پ . پيشه‌گر .

پيشه‌گاه

(
peyce - g h
) ا . پ . دكان كار و كارخانه .

پيشه‌گر

(
peyce - gar
) ا . پ . صنعتگر و صانع و كاسب و پيشه‌ور .

پيشه‌مرغ

(
peyce - morq
) ا . پ . مرغ مردارخوار .

پيشه‌وار

(
peyce - v r
) و پيشه‌ور (
peyce - var
) ا . پ . صنعتگر و صانع . و كاسب . و هنرور و صاحب هنر .

پيشى

(
peyci
) ا . پ . صدر مجلس و صف اول . و سبقت و تقدم و پيشگى . و پيشى گرفتن : پيش دستى كردن و سبقت گرفتن .

پيشياب

(
peyc - y b
) ص . پ . محتاط . و پيش‌بين و دورانديش .

پيشيار

(
peyc - y r
) ا . پ . قاروره‌اى كه شاش بيمار را در آن كنند و در نزد طبيب برند تا امتحان كند . و بول . و پيشگار . و خادم و خدمتگار . و شاگرد . و مزدور . و بيعانه .

پيشياره

(
peyc - y re
) ا . پ . خوانچه و طبقى كه تنقلات و گل در آن كنند و بمجلس آورند و بتازى شفارج گويند .

پيشين

(
peycin
) ا و ص . پ . قدامى و قدامين و كهنه و عتيق . و سابق و قديم . و گذشته و مقدم . و بامداد و نيم روز و ظهر و نماز ظهر . و منسوب به پيش . و پيشين كردن : تقدم گرفتن و از پيش تصرف كردن و مساعده دادن . و پيشين گفتن : از آينده گفتن و از پيش .