تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 762

مساهمون:

ص٧٦٢
گفتن و پيش‌بينى كردن . و آئين پيشين : آئين قديم . و بر وجه پيشين : بر وجهى كه سابق بيان شده و ياد داده شده .

پيشينگاه

(
peycin - g h
) و پيشينگه (
peycin - gah
) و پيشين‌گهان (
peycin - gah n
) ا . پ . هنگام نماز ظهر .

پيشينه

(
peycine
) ا و ص . پ . پيش و سابق . و ما قبل . و مقدم . و سلف . و پول پيشگى و پول مساعده .

پيشينگان

(
peycineg n
) و پيشينيان (
peycini n
) ا . پ . ج . پيشينه متقدمين و سابقين و قدما . و گذشتگان . و اجداد .

پيغاره

(
payq re
) ا . پ . طعنه و سرزنش و بهتان .

پيغاله

(
payq le
) ا . پ . قدح و كاسهء شراب .

پيغام

(
payq m
) ا . پ . خبر و پيام و رسالت . و بشارت و مژده . و پيغام آوردن : از جانب كسى خبر و مطلبى را بيان كردن . و پيغام زبانى : رسالت شفاهى . و پيغام كاغذى : رسالت كتبى و عرض پيغام كردن : سند سپردن و بيان كردن سبب و جهت رسالت را . و پيغام بردن : خبر بردن و رسالت را بانجام رسانيدن .

پيغاما پيغامى

(
payq m - payq mi
) م ف . پ . مراسله و رسالت از طرفين و مطابقت .

پيغامبر

(
payq m - bar
) ا . پ . رسول و پيغمبر و كسى كه پيغام مىآورد و حامل پيغام . و شخصى كه از جانب كسى رسالت مىكند و ايلچى و گماشته . و وكيل .

پيغامبرى

(
payq m - bari
) ا . پ . رسالت . و پيغامبرى كردن : رسالت كردن .

پيغام‌گزار

(
payq m - goz r
) ا و ص . پ . كسى كه رسالت مىكند و پيغام مىآورد . و رسول .

پيغام‌گزارى

(
payq m - goz ri
) ا . پ . پيغام‌آورى و رسالت .

پيغان

(
peyq n
) ا . پ . شرط و عهد و پيمان . و هرزه و بيهوده .

پيغله

(
payqole
) ا . پ . پيغوله .

پيغلوش

(
piqlovc
) ا . پ . ريشهء گل و نوعى از سوسن كه سوسن آسمان‌گون گويند . و خانهء مورچه . و دهان و گوش .

پيغم

(
payqam
) ا . پ . پيغام .

پيغمبر

(
payqam - bar
) ا . پ . كسى كه از جانب خداوند عالم جل شانه وحى بر او آيد خواه مأمور بهدايت مردم باشد و يا نباشد . و رسول و نبى .

پيغمبرى

(
payqam - bari
) ا . پ . رسالت و نبوت .

پيغن

(
payqan
) ا . پ . سداب .

پيغو

(
payqu
) ا خ . پ . مملكت پيگو و نام پادشاه آن .

پيغو

(
peyqu
) ا . پ . پرندهء شكارى از جنس باشه . و منقار مرغان .

پيغور

(
payqur
) و (
peyqur
) ا . پ . دهان تنگ . و مرتبان كوچك و مانند آن .

پيغوله

(
payqule
) ا . پ . كنج و گوشهء خانه . و كنج و گوشهء چشم . و بيراهه . و پيغولهء دهان : گوشهء دهان .

پيغون

(
payqun
) ا . پ . شرط و عهد .

پيغوى

(
payqavi
) ا و ص . پ . منسوب به ملك پيغو . و زبان تركى و خط تركى .

پيغه

(
piqe
) ا . پ . چوب پوسيده‌اى كه در آتشگيره به كار برند .

پىفشردن

(
pay - facordan
) ف ل . م . پ . ثابت قدم بودن و استوار شدن و استوار كردن . و قدم نهادن .

پيفه

(
pife
) ا . پ . چوب پوسيده‌اى كه در آتشگيره به كار برند .

پيك

(
payk
) ا . پ . قاصد و چاپار و رسول و پيام‌گزار و خبرآورنده . و پاسبان و حارس . و خدمتگار . و نوك تيرى كه در آتش زدن به كار مىبرند . و پيك اجل : حضرت عزرائيل و مرگ . و پيك اميد : ماه و پيك رايگان : ماه . و سوداگر . و مسافر . و باد صبا . و پيك فلك : ماه .

پيك

(
payak
) ا . پ . طفيلى و شخص لئيمى كه همه روزه از خوان ديگران خورد . و گياهى كه در روى گياه ديگر زندگانى كند و از آن تغذيه نمايد مانند مويزج . و نيز حيوانى كه در روى حيوان ديگر زندگى نموده و از بدن او تغذيه كند مانند شپش و به زبان علمى فرانسه آنها را پارازيت گويند .

پيكان

(
payk n
) ا . پ . نوك تيز تير و نيزه . و سهم و تيز و سنان و نيزه و پيكان خاراگذر : نيزه‌اى كه سنگ مرمر را سوراخ مىكند . و پيكان كمان : آفتاب و ستارگان . و پيكان مقراضه : تير و يا نيزهء دو شاخه .

پيكان‌فشان

(
payk n - fac n
) ص . پ . شخص كماندار .

پيكان‌كش

(
payk n - kac
) ا . پ . آلتى كه تير را از بدن حيوانى بدان بيرون كشند .

پيكانه‌سم

(
payk ne - som
) ا . پ . حيوانى كه شمس باندام پيكان باشد . و ناخن و چنگال مرغ .

پيكانى

(
payk ni
) ص . پ . قسمى از ياقوت و فيروزه . و قسمى از نوشادر .

پيكر

(
paykar
) ا . پ . كالبد و جثه . و صورت . و شكل و هيئت . و هيكل . و بت‌كده .