ابى طالب .
بائت
(
b 'et
) ا . ع . آب شبينه و نان شبينه و نان مانده .
بائج
(
b 'ej
) ا . ع . نام رگى در ران
بائجة
(
b ejat
) ا . ع . سختى . ج : بوائج .
بائح
(
b eh
) و بائخ
(
b ex
) ص . ع .
خسته و مانده .
بائد
(
b ed
) ع . بمعنى غير . و على . و من اجل و بيد (
bayd
) .
بايد
(
b yad
) پ . كلمهء امر از بايستن يعنى حكما و البته و بطور لزوم .
بايدو
(
b ydu
) ا خ . پ . پادشاه ششم از هلاكوئيان كه در 694 هجرى كمتر از يك سال پادشاهى كرد .
بائر
(
b er
) ص . ع . هلاك شده . و زمين خراب و نامزروع . بور (
bovr
) و (
bur
) ج . و رجل حائر بائر : مرد سرگشتهء خودراى .
باير
(
b yer
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زمين خراب و لم يزرع .
بائرة
(
b erat
) ا . ع . زمين خراب و نا مزروع .
بائز
(
b ez
) ا . ع . زنده و مرد نيكوحال .
بايزيد
(
b yazid
) ا خ . پ . يكى از معارف عرفا و از اهل بسطام و اسمش طيفور بن عيسى ابن سروشان و در 261 وفات يافت و گويند سروشان بدوا مجوس بوده و بعد اسلام اختيار كرد . و بايزيد ايلدرم : پادشاه چهارم از سلاطين عثمانى معاصر با امير تيمور . و بايزيد دويم : پادشاه هشتم از سلاطين آل عثمان و مدت ملك او از 886 تا 918 .
بائس
(
b es
) ص . ع . مردى كه بوى سختى و درويشى رسيده باشد .
بايست
(
b yest
) پ ح م . بايستن يعنى البته و حكما . و در بايست : آنچه در كار بود و ضرورى باشد .
بايستگاه
(
b yest - g h
) ا . پ . آرزو و ميل و تمنى .
بايستن
(
b yestan
) ف ل . پ . لازم بودن و واجب بودن و ضرورى بودن و اين فعل از افعال تأكيد است كه با ساير افعال صرف شده و تأكيد در صدور آنها مىكند مانند فعل بائيدن و شايستن و توانستن .
بايستنى
(
b yestani
) ا . پ . لازم و واجب .
بايسته
(
b yeste
) ص . پ . چيزى كه لازم و واجب باشد .
بايستهء هستى
(
b yesteye - hasti
) پ .
يعنى واجب الوجود چنان كه شايستهء هستى ممكن الوجود را گويند .
بايسك
(
b yesk
) ا . پ . قيافه . و معرفت به حال كسى .
بايش
(
b yec
) ا . پ . هستى و وجود .
بائضة
(
b ezat
) ص . ع . دجاجة بائضة : ماكيان خايه نهاده . ج : بيض (
boyoz
) و بيض (
biz
) .
بائع
(
b e '
) ا . ص . ساعى و نمام و فروشنده و خرنده . ج : باعة (
b at
) و امراة بائع : زن رواج يافته بحسن و جمال خويش .
و بچهء آهو كه در رفتن گام فراخ نهد . ج :
بوع (
bu '
) .
بايع
(
b ye '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فروشنده مقابل مشترى كه خرنده باشد .
بائق
(
b eq
) ص . ع . متاع بائق :
متاعى كه ثمن ندارد .
بائقة
(
b eqat
) ا . ع . سختى و بلا و كار بد .
ج : بوائق .
بائك
(
b ek
) ص . ع . شتر فربه شونده .
ج . بوك (
bovvak
) و بيك (
boyyak
) .
بائكة
(
b ekat
) ص . ع . مؤنث بائك .
ج : بوائك .
با يكديگر
(
b - yek - digar
) م ف . پ .
با همديگر و همراه هم .
بايكر
(
b yekar
) ا . پ . سبب و موجب و جهة و علت .
بايگان
(
b yg n
) ا . پ . حافظ . و خزانهدار .
بائل
(
b el
) ص . ع . كميز اندازنده و بول كننده .
بائن
(
b en
) ا . ص ع . آنكه در دوشيدن ناقه از چپ درآيد و معلى آنكه از راست درآيد . و كمان نرم كه زه آن نهايت دور باشد . و امراة بائن : زنى كه از شوهر خود بواسطهء طلاق جدا شده باشد .
بائنة
(
b enat
) ا . ص ع . كمان نرم كه زه آن نهايت دور باشد . و چاه فراخ دورتك .
ج : بوائن (
bav en
) . و طليقة بائنة :
طلاقى كه رجعت در آن درست نباشد .
بايونيستى
(
b yu - nisti
) ص . پ . نابود شدنى و تباهشدنى .
بائهة
(
b ehat
) ص . ع . شاة بائهة :
گوسپند لاغر .
بائيدن
(
b idan
) ف م . پ . بايستن و لازم بودن و شايستن .
بب
(
babb
) ا . ع . روش و طريقه و كودك فربه .
ببا
(
bab
) ا . پ . در خانه و در سرا . و آشى كه از بنه پزند .
بباره
(
bab re
) ا . پ . ساقهء گياه و ريشهء يك قسم گياه طبى .
به بالا
(
be - b l
) م ف . پ . فوق وسعت فوق و سمت بالا .
ببان
(
babb n
) و (
bab n
) ا . ع . روش و طريقه و رسم و عادت . و راه گذران و معيشت يق هم ببان واحد و على ببان