بامسكنت
(
b - maskanat
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - متواضع و فقير .
بامشاد
(
b mc d
) ا خ . پ . نام نوازندهاى معروف .
بام غلطان
(
b m - qalt n
) ا . پ . سنگ گردى كه به روى بام غلطانند .
بامگاه
(
b m - g h
) م ف . پ . صبح . و فردا صبح . و على الصباح .
بام گردان
(
b m - gard n
) و بام گلان
(
b m - gol n
) ا . پ . مر . بام غلطان .
بامنشين
(
b m - necin
) ص . پ . مخروبه و خرابه و ويرانشده .
بامون
(
b mun
) ص . پ . كم جرأت .
و شرور . و مخنث .
بامه
(
b me
) ا . پ . ريش دراز و بزرگ و انبوه . و ص . كسى كه ريشدراز و بزرگ و انبوه داشته باشد .
بامى
(
b mi
) ا خ . پ . نام شهر بلخ .
باميان
(
b my n
) ا . پ . مردم بدنويس و غلطنويس . و ا خ . ولايتى در كوهستان ما بين بلخ و غزنين كه در آن كوهستان صورت دو بت ساخته بودند يكى خنك بت و ديگرى سرخ بت .
باميره
(
b mire
) ا . پ . قدم . و پايه .
و دريچهء دروازه .
بامين
(
b min
) و باميين
(
b miyin
) ا خ . پ . قصبهاى از اعمال هرات بر ناحيهء بادغيس .
بان
(
b n
) ا . پ . بام و سقف خانه . و بانگ و فرياد و آواز بلند . و صاحب و خداوند و بزرگ . و درختى كه ثمر آن را تخم غاليه و بتازى حب البان گويند . و لادن كه نوعى از سمومات بود . و درخت گز و طرفا . و تير .
و تير هوائى آهنى كه در جنگ به كار مىبرند .
بان
(
b n
) پ . حرف اسمى كه چون باسم ملحق شود معنى محافظتكننده و نگاهدارنده را به آن مىدهد مانند باغبان و دربان و نگاهبان .
بان
(
b n
) ا خ . ع . دهى بمصر . و دهى به نيشابور . وا . درختى شبيه بدرخت آمله كه از آن حسن لبه استخراج مىكنند و اين درخت در عربستان فراوان است . و ذو البان ا خ . : نام موضعى . و كوهى .
باناة
(
b n t
) ا . ع . زه مستحكم كمان .
و ص . شخصى كه در هنگام شكار بزه كمان تكيه مىكند .
بانات
(
b n t
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - پارچهء عريض .
بانات فروش
(
b n t - foruc
) ا . پ .
بزاز پارچههاى پشمينه فروش .
بانارس
(
b n ras
) ا خ . پ . در لغت سانسكريت بنارس را گويند كه واقع است در ساحل رود گنگ و برهمنها آن را مقدس مىدارند .
بانام
(
b - n m
) ص . پ . نامدار و مشهور .
بانب
(
b nab
) ا خ . پ . دهى در بخارا موطن چند نفر محدث .
بان بربيتا
(
b n - barbit '
) ا . پ . بلغت زند و پازند فيل .
بانپرست
(
b n - parast
) ص . پ .
منزوى و تارك دنيا .
بانة
(
b nat
) ا . ع . فاصلهء ما بين دو چيز و تشخيص .
بانژ
(
b - nej
) ص . پ . كسى كه نژاد وى معروف و مشهور باشد .
بانس
(
b ns
) ا . پ . - مأخوذ از سانسكريت - خيزران .
بانقش
(
b nqec
) ا . پ . دانهء كوچكى كه بن ودن نيز گويند و بتازى حبة الخضراء .
بانكش
(
b nkac
) ا . پ . نوعى از كبوتر نر .
بانگ
(
b ng
) ا . پ . ثمر درخت بان كه بتازى حب البان گويند . و آواز و فرياد بلند . و بانگ الله : بانگ نماز . و بانگ الله اكبر : بانگ اذان . و بانگ روارو : آوازى كه پيشاپيش پادشاه در وقت سوارى و رفتن به جائى كنند . و ا خ .
سور اصرافيل . و بانگ عنقا : نام پردهاى از موسيقى . و بانگ نماز : ا . اذان . و بانگ هاون ا خ . آوازهء دين محمدى صلى اللّه عليه و آله . و علم شريعت اسلام .
و بانگ برابلق زدن ف ل . : فرياد كردن بر عدم مساعدت بخت . و بانگ زدن ف م . : بازداشتن و نگاهداشتن چيزى . و راندن و دور كردن كسى را از پيش . و آواز كردن كسى را از روى سختى و غضب . و بانگ كردن ف ل . : آواز كردن . و خواندن . و فرياد كردن .
بانگزن
(
b ng - zan
) ا . پ . مؤذن و كسى كه اذان گويد .
بانگه
(
b nge
) ا . پ . آواز و نعره .
بانگه
(
b ngah
) ا . پ . پنبهء نزده .
بانگيدن
(
b ngidan
) ف ل . پ . فرياد كردن با صداى بلند .
بانو
(
b nu
) ا . پ . بىبى و بزرگ و خاتون خانه . و عروس . ج : بانوان و بانويان . و شيشهء گلاب . و صراحى شراب .
و نرگس بانوى شهلا : چشم خاتون سياه چشم زيبا . و بانوى مداين ا خ . :
شيرين . و بانوى مشرق : آفتاب . و بانوى مصر : زليخا .
بانوا
(
b - nav
) ص . پ . توانگر و نيكوحال . و خوشآواز . و ا خ . نام مردى .
بانوان
(
b nov n
) ج . پ . بانو .
بانوج
(
b nuj
) و بانوچ
(
b nuc
)