تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 518

مساهمون:

ص٥١٨

باغستان

(
b qest n
) ا . پ . جائى كه باغات بسيار در آن بود .

باغش

(
b qec
) ص . ع . مطر باغش : باران نرم و سست .

باغل

(
b qel
) ا . پ . جاى گاو و گوسپند .

باغم

(
b - qam
) ص . پ . محزون و مغموم .

باغمة

(
b qemat
) ا . ع . صحبت با صداى نرم و ملايم .

باغمى

(
b qami
) ا . ب . اندوهناكى .

باغنج

(
b qanj
) ا . پ . انگور نيم پخته .

باغند

(
b qand
) و باغنده (
b qande
) ا . پ . پنبهء حلاجى كرده كه براى رشتن گلوله كرده باشند .

باغوان

(
b q - v n
) ا . پ . باغبان .

باغوت

(
b qut
) ا . ع . عيدى مر ترسايان را . يا همان باعوث است كه به معناى استسقا بود . و ا خ . نام موضعى .

باغوش

(
b qovc
) ا . پ . چيزى به آب فرو برده . و سر در آب فرورفته و غوطه خورده .

باغى

(
b qi
) ا . پ . عمارتى كه در وسط باغ سازند و كلاه فرنگى نيز گويند .

باغى

(
b qi
) ص . پ . منسوب و متعلق به باغ .

باغى

(
b qi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نافرمان .

باغى

(
b qi
) ص . ع . طالب و جوينده . ج : بغاة . و بغيان (
baqy n
) ، و نافرمان . و جمل باغ : شترى كه باردار نگرداند ناقه را .

باغية

(
b qiat
) ص . ع . فئة باغية : گروه نافرمان از طاعت امام عادل . و ج ا خ . لشكر معاويه در صفين لقوله صلى اللّه عليه و آله : يقتله الفئة الباغية كه دربارهء عمار ياسر فرمايش فرموده بود .

باف

(
b f
) ص . پ . مشتق از بافتن . و شال باف : كسى كه شال مىبافد . و شعر باف : كسى كه پارچه‌هاى ابريشمين مىبافد . و قالىباف : كسى كه قالى مىبافد .

بافت

(
b ft
) ا . پ . نسج و . منسوج و بافته شده . و خوش بافت ص . : نيك بافته شده .

بافت

(
b ft
) ا خ . پ . نام قصبه‌اى ما بين يزد و كرمان .

بافتگى

(
b ftegi
) ا . پ . انتساج .

بافتن

(
b ftan
) ف م . پ . پارچه درست كردن . و پودرا در تار داخل كردن و آنها را درهم نمودن .

بافته

(
b fte
) ص . پ . تابيده شده و پيچيده شده . و ا . طناب و رسن . و يك قسم پارچه‌اى از پنبه . و يك رنگى از كبوتر .

بافد

(
b fd
) ا خ . ع . معرب بافت كه قصبه‌اى از توابع كرمان بود .

بافدم

(
b fdam
) و (
b fdom
) ا . پ . عاقبت و انجام و پايان هر كار .

بافدم

(
b fdam
) و (
b fdom
) م ف . پ . بعد از آن و پس از آن .

بافراط

(
be - efr t
) م ف . پ . فراوان و بسيار . و بطور افزونى . و زياده از حد . و بىحد .

بافرجن

(
b farjan
) ا . پ . پاى برنجن و خلخال .

بافرهنگ

(
b - farhang
) ص . پ . رفيع و بلند مرتبه . و دانا و عاقل . و پاك نژاد .

بافرهى

(
b - farrahi
) ص . پ . باجلال و باعزت و نامدار .

بافق

(
b fq
) ا خ . پ . نام قصبه‌اى در ما بين يزد و كرمان كه مولد وحشى شاعر معروف است .

بافكار

(
b f - k r
) ا . پ . بافنده و جولاهه .

بافل

(
b fal
) ص . پ . احمق و سفيه و نادان . و دشنام‌دهنده .

بافندگى

(
b fandegi
) ا . پ . جولاهگى و انتساج .

بافنده

(
b fande
) پ . افا . بافتن يعنى آنكه مىبافد .

بافنك

(
b fank
) و بافنگ (
b fang
) ا . پ . يك قسم جانورى چارپا كه خز نيز گويند .

بافيدن

(
b fidan
) ف م . پ . بافتن .

باق

(
b qa
) ا . ع . خاق باق : آواز كس وقت جماع .

باقة

(
b qat
) ا . ع . دسته بستهء تره .

باقر

(
b qer
) ا خ . ع . لقب حضرت محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب سلام اللّه عليهم سمى به لتبحره فى العلم . وا . نام رگى در بيغولهء چشم . و شير بيشه . و از اعلام است .

باقر

(
b qer
) ا ج . ع . جماعت گاوان . وا . طائرى اباق يا خاكسترىگون و يا سپيد . ج : بقر (
baqar
) .

باقر

(
b qer
) ص . ع . شكافنده و گشاينده . و هو باقر علم : او وسعت‌دهندهء علم و متبحر در علم است .

باقرة

(
b qerat
) ص . ع . فتنهء باقرة : فتنه‌اى تفرقه‌اند از و مزيل الفت .

باقرخانى

(
b qer - x ni
) ا . پ . غذائى از نان و كره و شير .

باقع

(
b qe '
) ص . ع . كفتار ماده . و زاغ پيسه . و سگ پيسه .

باقعة

(
b qeat
) ا . ع . مرد زيرك تيزهوش كه كسى او را فريفتن نتواند . و مرغ برحذر كه از ترس آنكه شكار گردد بر آبشخور فرود نيايد و از كولابها آب خورد . و سختى و بدبختى و بدى .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 518 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )