ائتفاظ
(
e'tef z
) م . ع . گرفتن چيزى ( ولى مستعمل نيست ) .
ائتفاك
(
e'tef k
) م . ع . ائتفكت البلدة باهلها : منقلب گرديدن آن شهر .
ائتقاط
(
e'teq t
) م . ع . ائتقط ائتقاطا :
اقط ساخت .
ائتكاك
(
e'tek k
) م . ع . ائتك اليوم :
گرم و بىباد شد روز . و ائتك الورد :
انبوهناك شد گل . و ائتك من الامر :
عظيم شد اين كار بر وى و ننگ داشت از آن .
و ائتك رجلاه : بهم زد هر دو پاى را و لرزيد .
ائتكال
(
e'tek l
) م . ع . ائتكل العضو :
بعضى از آن عضو خورد سر بعضى ديگر را .
و ائتكل منه : خشم گرفت و برانگيخته شد . و ائتكل عضبا : برافروخته شد از خشم .
ايتگر
(
itgar
) ا . پ . نام پادشاه خوارزم .
ايتگين
(
itgin
) ا . پ . خانهدار و خداوند خانه .
ايتگينى
(
itgini
) ا . پ . مالكيت و تصرف و تملك حقيقى و ايتگينى كردن : خانه دارى كردن .
ائتلاء
(
e'tel '
) و ايتلاء
(
itel '
) م . ع .
ايتلى ايتلائا : تكبر كرد و سوگند خورد و توانست و قولم : لادريت و لا ائتليت :
يعنى نه دريافتى و نه توانستى دريافت .
ائتلاف
(
e'tel f
) م . ع . ائتلف ائتلافا :
مجتمع گرديد . و سازوارى نمود يق الف بينهم فائتلفوا .
ائتلاف
(
e'tel f
) م . پ . - مأخوذ از تازى - مودت و دولتى و الفت و موانست و رفاقت و مصاحبت و مشاركت و ارتباط و پيوستگى و علاقه و اجتماع و موافقت .
ائتلاق
(
e'tel q
) م . ع . ائتلق البرق ائتلاقا : درخشيد برق .
ايتما
(
ayyatom
) ع . مؤنث ايما (
ayyom
) مر . ايما .
ائتماء
(
e'tem '
) م . ع . ائتمى بالشئى :
اقتدا كرد به آن چيز و نيز ائتماء : قصد كردن .
ائتمار
(
e'tem r
) م . ع . ائتمر ائتمارا فرمانبردارى نمود و به رأى خود كارى كرد و كنكاش نمود . و ائتمر به : قصد آن كرد .
و ائتمر القوم : بعضى از آن قوم امر كردند مر بعضى را .
ائتمام
(
e'tem m
) م . ع . ائتمه ائتماما : قصد كرد آن را . و ائتموا بالامام : اقتدا كرد نه به امام .
ائتمان
(
e'tem n
) م . ع . ائتمنه ائتمانا :
اعتماد كرد او را . و امين گرفت و بىبيم و ترس گردانيد او را و اؤتمن فلان ( مجهولا ) :
معتمد عليه شد فلان و ايمن گرديد .
ائتناف
(
e'ten f
) م . ع . از سرگرفتن كار و آغاز كردن آن .
ايتند
(
itand
) ا . پ . مبلغ نامعين و عدد نامعين .
ائتواء
(
e'tev '
) م . ع . ائتوى ائتوائا : بخشود و ترحم نمود و ائتويت منزلى و اليه : پناه گرفتم و جاى گرفتم در منزل خودم .
ايتوك
(
ituk
) ا . پ . مژده و نويد و خبر خوش .
ائتياب
(
e'ti b
) م . ع . بازگشتن . و بوقت شب آمدن بر آب .
ائتياد
(
e'tiy d
) م . ع . ائتاد ائتيادا :
كج گرديد .
ائتيال
(
e'ti l
) م . ع . ائتال المال ائتيالا : اصلاح كرد مال را و رام نمود .
ائتيام
(
e'tiy m
) م . ع . ائتميت المراة ائنياما : بزنى درآوردم زنايم را .
ايثاء
(
is '
) م . ع . چون مهموز باشد دردناك گردانيدن و كفته گردانيدن دست را و معيوب ساختن . و چون يائى باشد خداوند مركب شكسته شدن از ستور و يا كشتى .
ايثاب
(
is b
) م . ع . برجهانيدن .
ائثار
(
e's r
) م . ع . آثره ائثارا : بر گزيد او را و كرامت كرد او را . و نيز ائثار :
عرض ديگران را بر عرض خود مقدم داشتن .
ايثار
(
is r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگزيدگى و ترجيح . و بخشش و عطا . و افشاندگى .
ايثاربخش
(
is r - baxc
) ا . پ . از القاب هوشنگ پسر سيامك .
ايثاف
(
is f
) م . ع . اثفت القدر ايثافا : نهادم ديك را بر ديگدان .
اثياق
(
is q
) م . ع . بند كردن و بستن يق اوثقه فيه اثياقا اى شده .
ائثام
(
e's m
) م . ع . آثمه ائثاما :
در گناه افگند آن را .
ايثان
(
is n
) م . ع . اوثن زيدا ايثانا : دهش سترك داد زيد را . و اوثن من المال : افزون گرفت مال را .
ايجا
(
ij
) م ف . پ . اينجا .
ايجاء
(
ij '
) م . ع . چون مهموز باشد دور كردن . و يك سو گردانيدن . و بىنيل مقصود بازگرديدن . و سپرى شدن آب چاه . و چون يائى بود بخشيدن . و نيز زفتى كردن يق اوجى على اذا بخل . و سوده گردانيدن سم ستور را . و بىصيد بازگشتن صياد . و و جاء فروختن . و در زمين درشت رسيدن چاه كن و آب برنياوردن . و اعراض نمودن و بركشيدن يق اوجى عن كذا . و ناكس بىخير يافتن كسى را يق سالناه فاوجيناه .
ايجاب
(
ij b
) م . ع . اوجبه عليه ايجابا : ثابت و لازم گردانيد بر آن . و