و تذهيب كردن . و مطلا و ملمع كردن . و روغن ماليدن .
اندوده
(
andude
) ص . پ . تدهين شده و اندود كرده شده .
اندوز
(
anduz
) ص . پ . حاصلكننده و اندوزنده و جمعكننده . و گيرنده . و فراهم آورنده . و جمع كرده شده و فراهم آورده شده . مانند ظلمت اندوز .
اندوزنده
(
anduzande
) افا . پ اندوزيدن .
اندوزه
(
anduze
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوزيدن
(
anduzidan
) ف م .
پ . اندوخته كردن . و حاصل كردن و فراهم آوردن . و قرض واپس دادن . و دور كردن و فرستادن .
اندوژه
(
anduje
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوس
(
andus
) ا . پ . - رود سند نيز گويند - عبارت از روديست در هندوستان كه سرچشمهاش قلهء كوه تبت است كه تقريبا 4600 مطر ارتفاع دارد و جريان مىيابد از جنوب شرقى بشمال غربى و در تبت و دلات منحرف شده مىپيچد بجانب جنوب و از هيمالايا عبور كرده در پنجاب داخل مىشود و مشروب مىنمايد آنوك و حيدرآباد و تاتاه را و در آنجائى كه بدرياى عمان مىريزد مثلث دالى شكلى حاصل مىكند كه بازوى شرقى آن عبارتست از ستا و بازوى غربيش از باگار .
و اين رود پس از آنكه 800 ر 2 كيلومتر مسافت طى نمود در درياى عمان ريخته مىشود . و مملكت پنجاب در طرف يسار اين رود و كابل در طرف يمين آن واقع شده است .
اندوشه
(
anduce
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوك
(
anduk
) ا . پ . اندوه و اضطراب و غم و قلق .
اندول
(
andul
) ا . پ . تخت مانندى از گليم كه بر چهار چوبهاى با ميخ محكم كرده باشند و به روى آن نشينند چنان كه در زنگبار معمول است .
اندون
(
andun
) ا . پ . گچ . و مرهم .
و مشمع .
اندوند
(
and - vand
) ا . پ . تار و مار و زير و زبر .
اندوه
(
anduh
) ا . پ . غم و كرب و حزن و آزردگى . و نفرت و كراهت . و اندوه خوردن ف ل . : غم خوردن و دل گرفته شدن و محزون گرديدن .
اندوهگسار
(
anduh - gos r
) و
اندوهگن
(
anduh - gen
) ص . پ . كسى و يا چيزى كه غم و اندوه مىآورد .
اندوهگين
(
anduh - gin
) ص . پ .
داراى اندوه و غم و غمگين و محزون .
اندوهناك
(
anduh - n k
) ص . پ .
اندوهگين و غمناك و محزون .
اندوهناكى
(
anduh - n ki
) ا . پ .
غمناكى و غمگينى و ملالت .
اندوهه
(
anduhe
) ا . پ . ياد از غمهاى گذشته .
اندوهيدن
(
anduhidan
) ف ل . پ .
داراى اندوه و غم شدن و صاحب اندوه و غم گشتن و محزون شدن و مهموم گرديدن و ف م .
آزرده كردن .
انده
(
andoh
) ا . پ . مخفف اندوه و بمعنى آن .
اندهاش
(
endeh c
) م . ع . مدهوش گشتن و حيرتانگيز شدن .
اندهان
(
andoh n
) ج ا . پ . گويند .
جمع انده است بر خلاف قياس ولى گويا صفتى باشد مشتق از انده كه بمنزلهء مصدر حال است در اشتقاق فعل متعدى قياسى كه اندهانيدن بود يعنى اندوه در كسى آوردن و او را در اندوه انداختن مانند فهمان و رقصان و خوابان كه فهمانيدن و رقصانيدن و خوابانيدن از آنها بنا مىگردد و همچنين غمان كه غمانيدن از آن بنا مىشود .
اندهگسار
(
andoh - gos r
) ص . پ .
آنكه تسكين مىدهد و آرام مىكند غم و اندوه كسى را .
انده قوقو
(
ande - ququ
) ا . پ . داروئى كه حندقوقا نيز گويند .
اندى
(
and
) ص . ع . هو اندى منه :
او سخىتر است از وى . و هو اندى صوتا :
او بلند آوازتر است .
اندى
(
andi
) ا . پ . خاصه مقابل خرجى .
و اميدوارى . و عجب و شگفت .
اندى
(
andi
) پ . كلمهء غير موصول بمعنى .
انديك . و بوك . و مگر . و بود كه . و باشد كه . و آن لحظه . و گاه مانند كلمهء رابطه بمعنى نيز استعمال مىگردد .
اندى
(
ondiyy
) ص . ع . منسوب به اندة .
و از آن شهر است يوسف بن عبد العزيز الاندى الفقيه الحافظ .
اندياح
(
endi h
) م . ع . برآمدن شكم يق انداح بطنه .
اندياس
(
endi s
) م . ع . كوفته شدن غله براى باد دادن .
اندياص
(
endi s
) م . ع . بيرون رفتن و افتادن از دست يق انداص الشيى .
و انداص علينا بالشر : ناگاه آورد بر ما بدى را . و منه انه منه اص بالشر :
او بسيار آرندهء بدى است . و در آينده در آن .
اندياق
(
endi q
) م . ع . دميده گرديدن شكم يق انداق بطنه .
انديال
(
endi l
) م . ع . از جائى به جائى