تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
نام شاعرى .

انس

(
anas
) م . ع . انس به انسا و انسة (
anasatan
) و انسا ( از باب سمع و ضرب و كرم ) آرام يافت به آن و بىپژمان شد .

انس

(
nes
) ص . ع . انس گيرنده و انيس .

انس

(
onos
) ع . ج انوس (
anus
) .

انساء

(
ans '
) ج نساونسى (
nasi
) و (
nesi
) .

انساء

(
ens '
) م . ع . چون مهموز باشد تاخير كردن . و سپس انداختن و دور ساختن . و نسيه فروختن . و زمان دادن . و انسئنا شهرا كه در زمان جاهليت مىگفتند يعنى سپس انداز از ما حرمت ماه محرم را تا ماه صفر . و چون واوى و يائى بود فراموش گردانيدن چيزى مر كسى را قوله تعالى و
ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ .

انساب

(
ans b
) ع . ج نسب (
nasab
) .

انساب

(
ens b
) م . ع . سخت وزيدن باد . و برداشتن آن خاك و سنگريزه را يق انسبت الريح انسابا .

انساج

(
ans j
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسج‌ها و بافته‌ها .

انساخ

(
ens x
) م . ع . نويسانيدن يق انسخه الكتاب فنسخه . و منسوخ يافتن .

انساسا

(
ons s
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - كشمش و مويز .

انساع

(
ans '
) ع . ج نسعة (
nes'at
) .

انساع

(
ens '
) م . ع . در باد شمال درآمدن . و افزون شدن رنج كسى مر همسايه را يق انسع فلان و فى المعيار النسع بلدا و جبل اسود . و انسع انساعا : دخل هذا البلد او ذلك الجبل .

انساغ

(
ens q
) م . ع . برگ آوردن نهال خرما . و باز روئيدن درخت از بن پس از بريدن . و بتازيانه درخستن .

انساق

(
ens q
) م . ع . بسجع گفتن سخن را .

انسال

(
ans l
) ع . ج نسل (
nasl
) .

انسال

(
ens l
) م . ع . زادن . و فروافتادن پشم . و كندن آن را ( لازم و متعدى ) . و شاخه بيرون آوردن گياه صليان . و فروانداختن آن را . و هنگام پشم ريختن رسيدن ستور . و پيشى گرفتن بر قوم .

انسام

(
ans m
) ع . ج نسم (
nasam
) .

انسان

(
ens n
) ا . ع . مردم - واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است ( اگر چه انسانة (
ens nat
) بمعنى زن گاهى گويند ) . و سرانگشتان . و سايهء مردم . و سر كوه . و زمين ناكشته و غير مزروع . و مردم چشم . ج : اناسى و آناس .

انسانة

(
ens nat
) ا . ع . زن .

انسانى

(
ens ni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمى . و ص . منسوب به انسان .

انسانية

(
ens niyat
) ا . ع . بشريت و مردمى . و تربيت و ادب .

انسانيت

(
ens niyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آدميت و بشريت . و مردمى و مروت . و تمدن و تربيت . و ملايمت و خوش خلقى و ادب . و بىانسانيت ص : بىتربيت و بىادب

انسب

(
ansab
) ص . ع . هذا الشعر انسب : اين شعر بسيار لطيف است از روى عشقبازى . و مناسب‌تر . و مانندتر و همشكل‌تر .

انسب

(
ansab
) ا خ . ع . قلعه‌اى در يمن .

انسباء

(
anseb '
) ع . ج نسيب (
nasib
) .

انسباء

(
enseb '
) م . ع . پوست باز شدن .

انسبات

(
enseb t
) م . ع . دراز گرديدن و نرم شدن .

انسبات

(
enseb t
) ا . ع . درازى يق فى وجهه انسبات .

انسباك

(
enseb k
) م . ع . ذوب شدن نقره .

انسة

(
anasat
) م . ع . انس انسا و

انسة

(
anasatan
) مر . انس

انسة

(
anasat
) ا . ع . بىپژمانى و الفت .

انسته

(
aneste
) ا . پ . آنسته و ريشهء گياهى كه سعد گويند .

انسجاح

(
ensej h
) م . ع . جوانمردى نمودن يق انسجح لى بكذا اى انسمج بكذا .

انسجار

(
ensej r
) م . ع . پيوسته رفتن شير - و يا عام است - و فروهشة شدن موى .

انسجال

(
ensej l
) م . ع . ريخته شدن آب يق انسجل الماء .

انسجام

(
ensej m
) م . ع . روان شدن اشك و جز آن يق انسجم الدمع فانسجم و كذلك الماء

انسحاء

(
enseh '
) م . ع . سترده شدن موى .

انسحاب

(
enseh b
) م . ع . كشيده شدن يق سحبه على الارض فانسحب .

انسحاج

(
enseh j
) م . ع . خراشيده شدن . و پوست بازگرديدن يق سجحه فانسجح .

انسحاط

(
enseh t
) م . ع . از دست كسى لغزيده افتادن يق انسحط من يده . و از بالا به چيزى آويخته سپس از دست آن را گذاشته فرود آمدن يق انسحط عن النخلة اذا تدلى عنها حتى ينزل لا يمسكها بيده .

انسحاق

(
enseh q
) م . ع . سوده شدن . و فراخ گرديدن . و خشك شدن پستان شيرده ماده شتر .

انسحال

(
enseh l
) م . ع . تراشيده و