و سپرى شدن مى قوم .
انزاق
(
enz q
) م . ع . آليز كنانيدن ستور را . و بسيار خنديدن . و سبكسار شدن پس از بردبارى .
انزال
(
anz l
) ع . ج نزل (
nozl
) .
انزال
(
enz l
) م . ع . فروفرستادن يق انزله انزالا و منزلا (
manzelan
) .
و فرود آوردن . و آب از مرد جدا شدن .
انزال
(
enz l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرودآمدگى و خروج آب مرد .
انزباق
(
enzeb q
) م . ع . درآمدن در خانه يق انزبق فى البيت .
انزبان
(
enzeb n
) ا . ع . يكسو شدن .
انزجار
(
enzej r
) م . ع . بازايستادن .
انزجار
(
enzej r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كراهت و نفرت و عدم رغبت و ميل .
و انزجار خاطر : كراهت خاطر و عدم ميل آن . و انزجار داشتن ف ل . :
نفرت و كراهت داشتن و بىميل بودن . و بىرغبت شدن .
انزراب
(
enzer b
) م . ع . در كمين نشستن صياد .
انزراف
(
enzer f
) م . ع . درگذشتن و انزرفت الريح : درگذشت آن باد و رفت . و انزرف القوم : در طلب آب و گياه رفتند آن گروه .
انزراق
(
enzer q
) م . ع . بر پشت خفتن . و انزرق الرجل : پس ماند و درنگ كرد آن مرد . و انزرق السهم :
درگذشت آن تير .
انزرو
(
anzaru
) ا . پ . انذرو و پازهر .
انزروت
(
anzarut
) ا . پ . صمغ سقزى كه از طايفهء چترى اخذ مىشود و كنجيده و كحل كرمانى و كحل فارسى نيز گويند .
انزع
(
anza '
) ص . ع . مرد موى رفتهء هر دو پيشانى .
انزعاج
(
enze j
) م . ع . بىآرام شدن .
و از جاى بركنده شدن .
انزعاق
(
enze q
) م . ع . ترسيدن بشب . و پيشى گرفتن اسب از اسبان ديگر .
و شتاب كردن ستور . و سرعت كردن در رفتار .
انزقاب
(
enzeq b
) م . ع . درآمدن كلاكموش در سوراخ خود .
انزكاب
(
enzek b
) م . ع . درآمدن در زمين پست يا در مغاك .
انزل
(
anzel
) كلمهء فعل يق ما زلت انزل يعنى هميشه سفر مىكنم .
انزلى
(
anzali
) ا خ . پ . يكى از بنادر درياى آسكون در نزديكى شهر رشت يعنى در آنجاى كه مرداب رشت در دريا داخل مىگردد .
انزمام
(
enzem m
) م . ع . بسته شدن .
انزن
(
anzan
) ا . پ . عرض - مقابل طول .
انزوا
(
enzev
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشهنشينى و كنارهجوئى از مردم و خانهنشينى . و در حالت انزوا بودن ف ل . : در حالت گوشهنشينى و كنارهجوئى از مردم بودن . و انزوا جستن : گوشه نشينى اختيار كردن .
انزواء
(
enzev '
) م . ع . دور شدن .
و زاويه گرفتن . و انزوت الجلدة :
دركشيده شد پوست .
انزه
(
anzah
) ص . ع . پرهيزگارتر .
و با نزهتتر .
انزهاق
(
enzeh q
) م . ع . سبقت نمودن و پيشى گرفتن . و پيش گرديدن . و برجستن .
و رميدن ستور بزدن و يا بوحشت و رميدگى .
و پيش شدن ستور .
انزهو
(
enzaho
) ص . ع . رجل انزهو : مرد متكبر .
انزياح
(
enzi h
) م . ع . انزاح انزياحا : رفت و دور گرديد .
انزيال
(
enzi l
) م . ع . زايل شدن يق زلته فانزال . و جدا شدن يق انزال عنه .
انژه
(
anje
) ا . پ . غلهاى كه آن را عدس و مرجمك نيز گويند .
انس
(
ens
) ا . ع . مردم . ج : اناسى و اناسى . و اناسية (
an siyat
) و اناس . و مونس و دوست گزيده يق هذا انسى و حدثى و خلصى و جلسى : اين مونس و همسخن و گزيده و همنشين من است .
و نيز ابن انس : مونس و دوست گزيده يق فلان ابن انس فلان . و كيف ابن انسك و انسك اى كيف ترانى فى مصاحبتى اياك .
انس
(
ens
) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان . و انس و جن : مردمان و پريان و ديوان .
انس
(
ons
) ا . ع . خرمى و بىپژمانى - ضد وحشت . يق كيف ابن انسك يعنى نفسه اى كيف ترانى فى مصاحبتى اياك .
انس
(
ons
) م . ع . انس به انسا و انسة (
anasatan
) و انسا . مر . انس (
anas
) .
انس
(
ons
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوگرفتگى و مؤانست و الفت و همدمى و مصاحبت . و دوستى و مودت و رفاقت . و خرمى و بىپژمانى . و انس گرفتن ف ل . :
خو گرفتن . و مصاحب شدن .
انس
(
anas
) ا . ع . بىپژمانى . و ا ج .
جماعت كثير و قبيلهاى كه مقيم باشند به جائى .
و مردم . و ا خ . نام خادم حضرت ختمىمآب صلى اللّه عليه و آله . و انس بن ابى اناس :